29. aug, 2021

Japie heeft een verdrietige dag

Heerlijk vandaag is het zover.

Ik mag weg. Starten op het kloosterpad.

Spannend.... Hoe eng is het grote donkere bos?

Wat als ik verdwaal en niet uit het bos kom.

Het blijft maar eng allemaal.

Nellie zet me om half 9 af bij een knooppunt.

Met alle goede raadgevingen en nog verhalen over hoe zij liepen of juist niet ga ik op pad.

Met in mijn hoofd de ervaringen van wandelaars die knooppunten niet konden vinden.

Het begint goed.

Stukje bos waar ik goed doorheen loop.

Aan het eind tja....

Geen paaltje en de gpx die ik braaf had aan gezet die snap ik nog steeds niet.

Volgens de gpx moet ik links de struiken en dan het water in.

Dat zal niet goed zijn vermoed ik zo.

Dan maar de gpx uit. Ik zucht tegen Japie dat ik maar verder ga op google maps. 

Als ik nog sta te puzzelen komt er iemand aanlopen.

Het kloosterpad? vraagt ze met een frons.

Ja ik word er nu al dol van zeg ik haar.

Dat snapt ze want iedereen loopt hier te zoeken en ze heeft al een melding gemaakt, maar geen reactie of vervolg. Zij vertelt me wel waar ik heen moet dus opgelucht kan ik toch nog verder. 

En dan begint het te miezeren. 

Ja voorspeld. 

Ik zing het een poosje uit in de hoop dat het stopt. 

Als ik dan toch een plasstop in moet lassen vlieg ik er gelijk maar een cola zero in. 

Vannacht ook slecht geslapen dus beetje brakkig. 

En dan ook maar de gamachen en poncho aan. 

Tjonge die gamachen aan trekken zonder leesbril is toch een heel ding. 

Ik krijg die rot ritsen maar niet vast en sta wel een kwartier te hannessen. 

Ondertussen wordt mijn rug zeiknat. 

Als ze dan toch einderlijk zitten hijs ik Japie weer op mijn rug. 

Hij is een stuk lichter nu een en ander bij Nellie is achter gebleven. 

Maar Japie is niet blij en de discussie volgt. 

Japie wil graag mee kijken maar dat gaat niet met de poncho over hem heen. 

Ik ben niet bereid er ooggaten in te maken maar doe wel de consessie dat ik de voorkant een stuk open laat staan. 

Dan moet ie maar over zijn schouder mee kijken zeg ik hem. 

Een poos gaat dat redelijk maar dan gaat het harder regenen en gaat de rits toch echt dicht. 

Jammer voor Japie maar voor iedereen beter als alles zoveel mogelijk droog blijft.  We lopen langs kasteel Heeswijk. 

Mis je niks aan brom ik tegen Japie maar stiekem geniet ik ervan en maak een paar foto's. 

 

En dan regent het serieus en loop ik langs de weg. 

Ik heb Heeswijk Dinteloord al een aantal keren binnen gelopen.  Ik voel me net zo een draaideur patiënt. 

Maar dan ben ik even het spoor bijster. 

Simpel paaltje gemist. 

Niet te vaak doen mopper ik. En dan kom ik bij een knooppunt waarvan de letters met stift zijn veranderd. 

Wel verdraaid mopper ik. 

Op de gpx zie ik dat ik bij een molen moet zijn en op het route kaartje staat ie omschreven. 

Mooi google maps gaat aan. 

En dan loop ik vrij snel op de molen aan en zit ik weer goed. 

Bij de molen is een man sups  aan het oppompen. 

Hij vertelt dat het over een half uur droog wordt. 

Mooi bij de molen de eerste stop. 

Wc, koffie en tomatensoep. Opdrogen en opwarmen. 

Er zit een oudere vrouw met twee jonge meiden. 

Duiderlijk wandelaars en ik vraag me af of zij de 80 jarige is die vannacht mijn slapie is. 

Als ik iets van een bekend adres hoor, vraag ik het haar. 

Jahoor en ze is het. Ze loopt vandaag samen met haar dochter Caroline. 

Hoe leuk, 😂 Nadat ik ben verzadigt ga ik ook verder. 

Ik moet immers nog een endje. 

Oefenen met de gpx want het is droog. 

En ineens snap ik het. 

Net als met zeilen, geef een tikkie aan het roer op de grote boot en het duurt een paar minuten voor ie uit gereageerd is. De gpx heeft dus ook een poosje nodig. 

Halleluja roep ik tegen Japie die vergenoegd om zich heen kan kijken nu. 

Vol vertrouwen en blij op weg. Maar net als ik op de tinitus club de boel bedankt heb, die droog weer mijn kant heeft uitgestuurd gaat het weer regenen. Ik zal ze niet van hun luie zondag voor een tweede keer uit hun epibreer moment halen dus laat het gaan. 

 

Gamaschen had ik aangelaten maar de poncho moet er nu weer bij. 

Sorry Japie zeg ik, dit is nodig. 

 Dan kom ik de tweede jonge vrouw tegen die bij de oude dame zat. 

Samen zitten we een poosje op een bankje in onze regenkleding te kletsen, als Caroline en haar ma weer voorbij komen. 

En dan ga ik ook weer verder en ik loop nu niet meer verkeerd. 

Oefenen met de knooppunten en de gpx. 

De route heeft mooie en minder mooie stukken maar ik geniet van dat zwiebertjes gevoel. 

Gewoon lekker zwerven. 

Het is in ieder geval mooi wonen. 

Het schiet aardig op heb ik het idee. 

Een zandverstuiving, onverharde paden door nat gras en ik voel mijn voeten soppen. 

En dan denk ik verkeerd gelopen te zijn. 

De gpx zegt van niet het routepaaltje van wel denk ik. 

Stukje terug en dan komen ma en dochter er weer aan. 

Niks verkeerd. 

Gelukkig en ik sjees door. 

En dan ben ik in Uden. Op de google maps naar mijn slaapadres. 

Na 32 km ben ik er en ik geniet. 

Lieve vrouw, schoenen uit, natte plunje helpt ze ophangen, en ik mag zitten. 

Maar ik voel me bezwaard in mijn natte goed. 

Wat drinken, poosje kletsen en dan douchen. 

Heerlijke douche, fijne kamer en prima bed. 

Als ze verteld dat we sperziebonen eten heb ik lol. 

Derde adres en derde keer sperzie bonen. 

Als ik geroepen word voor het eten tref ik Marianne de 80 jarige vrouw. 

En echt, ik ben met stomheid geslagen. 

Als ze had gezegd 60 te zijn geloofde ik het ook. 

Liep op haar 70e nog hard, schaatste vier jaar geleden nog en loopt nog wandeltochten. 

Wat heerlijk als je zo vitaal oud kan worden. 

Ik luister met veel plezier naar de verhalen. 

Wat een heerlijk mens. 

Ondertussen is het eten heerlijk. 

Groentesoep, vis, sperziebonen, aardappelen en toetje. 

En weer ben ik blij dat vrienden op de fiets er is. Zulke leuke ontmoetingen. 

Na het eten krijg ik Marianne haar telefoonnummer. 

Ik app haar deze blog dus ze leest mee😂 Je bent een heerlijk mens. 

En nu lig ik plat en ga nog even op zoek naar de route voor morgen. 

 

Opmerkingen

Wil Combee

30.08.2021 06:41

Wat een heerlijk verhaal! En deze week beter weer, misschien zelfs een zonnetje.

Karin Koolen

30.08.2021 06:25

Wat schrijf je leuk, fijn om je te volgen

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina