7. jun, 2019

Pietertje is zoek

Wat een leuk stekkie vannacht met gezellige boerin en ontzettend leuk tussen de kippen en paarden maar wat een ongelofeloos hard bed en lauwe douche😂 Ik heb wel redelijk geslapen met tussen pozen. Steeds er even uit als ik wakker werd om de pijn in mijn lijf weg te gymnastieken. Het ontbijt was weer alles goedmakend. Op de vraag of ik nog koffie mee bleef drinken gezien de kleine afstand die ik moest lopen heb ik nee gezegd. Alsof ik onbewust wist wat ik nu bewust weet. Het begin ging goed. Pieter zette me goed op het pad. Tot aan het eind er een vaag bordje staat. Ik denk en denk en besluit eigenwijs dat het rechtdoor moet zijn. Een poosje later vertrouw ik het ineens niet dus boekje. En ja hoor ik had over het bruggetje heen gemoeten. Ach denk ik het is nog geen 10 km dus vooruit maar. Bij het bruggetje zie ik ineens een kruis staan. Oke boekje klopt dus niet meer en website gaf ook al geen veranderingen aan. Maar het pad kon ook nog rechtdoor door het gras lopen. Dus dat maar gedaan. Aan het eind weer een bordje. Verder rechtdoor door het hoge gras. Leuk denk ik dat ze het pad zoveel mogelijk onverhard willen doen maar dit is wel heel bar en boos. Er lijkt geen einde aan te komen. Dan ineens is het eind daar. En natuurlijk geen bordje. Ik had geen afslag kunnen missen het was 1 lange rechte weg dus snapte er niks van. Weer terug dat hele eind?? Nee dat niet. Ik zoek in het boekje naar een weg die ik logischerwijs moet tegenkomen nog. 4 km om. Ben ik blij met de korte route. Het is geen straf want het is een leuke weg. Ik mis alleen Pietertje wel. Maar dan kom ik bij de weg en hoera daar is Pietertje weer. Ik geef hem een dikke omhelsing en loop weer volgens zijn bordjes denk ik. Nou vergeet het maar. Ik doe wat het bordje zegt en wat het boekje zegt maar nergens komt er een nieuw paaltje. Verdraaid denk ik. Het is net alsof je met een kind in de winkel staat. Je kijkt even weg en je kind is verdwenen. Zo gaat het met Pietertje ook. Na heen en weer lopen kom ik een man tegen die ik het vraag. Pieter? Nee die had hij niet gezien. Wel een heel verhaal over zijn fototoestel. Duidelijk blij met zijn apparaat. Ik vraag naar een weg en die kent hij. Maar zegt hij is wel dik 5 km lopen. Dat kan niet zeg ik. Hij weet het dan ook niet en ik ga verder. Toch maar weer mijn eerste idee van het pad. Aan het eind loop ik dan een boeren erf op. Eerst denk ik dat ik doodloop maar er blijkt nog een weg te lopen. Een man vraag ik de weg naar Laren. Als ik uitleg dat ik Pieter kwijt ben zegt hij dat ik dan de andere kant op moet. Niet nog eens zeg ik. Dan maar over de weg. Volgens hem is het een mooie weg om te lopen. Ik ga op pad zonder Pieter en het is idd een mooie weg. Geen straf. Ik heb de gps op het eindpunt gezet zodat ik morgen weet waar ik moet starten. Na een hele tijd houden 2 mensen op de fiets me aan. Of ik een wandel gps heb. Nee zeg ik blij ik loop het pieterpad maar ik ben Pieter kwijt geraakt.  Dus loop ik op de gps. De mensen schieten in de lach. Zij fietsen een knooppunten route naar Zutphen maar zijn verdwaald. Geen idee waar Zutphen ligt. We wensen elkaar succes en gaan ons weegs. En dan loop ik toch nog vrij snel Laren in. Ik besluit naar de kerk te lopen in de hoop daar Pieter te vinden. Maar eerder al zie ik hem ineens staan. Hoe bestaat het jubel ik. Dat is morgen makkelijk zoeken. Snel kom ik bij een terrasje waar ik neerplof. Dat heb je snel gelopen hoor ik ineens. De twee fietsers zitten er ook. Ja jubel ik en ik heb Pieter gevonden. Ik vraag of zij het knooppunt nog gevonden hebben. Ze mopperen dat er een bordje staat en daarna ineens niks meer. Het lijkt Pieter wel. We kletsen even wat en daarna ga ik naar de supermarkt voor een maaltijdsalade vanavond. Ik kom langs een standbeeld van Albert Mol. Goh hee ja die was al uit mijn systeem, maar wat een tv persoonlijkheid was dat in mijn jonge jaren. Via de ijstent zoek ik mijn slaapadres op. Nog dik 4 bijna 5 km. Oei daar had ik nou niet meer op gerekend. Tijd genoeg maar ineens begint het te kriebelen. Wat nou als ze niet thuis zijn. De engste scenario's van in het bos slapen gaan door mijn mallotige hoofd. Ik probeer de muziek nog even maar wordt er alleen nog maar rommeliger door in mijn hoofd dus weer af. En dan moet ik rechtsaf en sta ik weer bij het pieterpaaltje wat ik vanmorgen zo omhelste. Het is toch niet te geloven zeg ik keihard. Weer die weg op waar ik uitkom op het erf van een boerderij maar wel verder kan. En dan sta ik op dezelfde weg als vanmorgen waar nu ook mijn slaapadres aan blijkt te liggen. Ik loop al spoedig de boerderij binnen. De boerin en haar gast lachen net zo hard mee als ik het vertel. Niet nauwelijks 10 km wel weer dik 20 km. Zo wordt het pad wel erg lang😂

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina