3. jun, 2019

De raadselen van Pieter

Lekker geslapen en een heerlijk ontbijt. De dag begon goed. Mijn zeer lieve gastvrouw hield me aardig aan de klets. Dus het was al dik half 10  voor ik met goed fatsoen toch echt kon zeggen dat ik moest gaan. Mijn geliefde zak werd op mijn rug gehesen en net toen alles vast zat vroeg ze naar mijn wandel sandalen gezien haar moeilijke voeten. Natuurlijk zo een lieverd doe ik graag een plezier dus zak weer af, schoenen weer opgraven en vervolgens weer inpakken. Opnieuw alles op mijn rug hijsen en dan echt op pad. Over de brug links krijg ik nog als raad mee. Tja maar geen pijlen van Pieter. Zoeken en vragen en uiteindelijk maar naar het station terug. Daar kan ik de route vinden. Maar dan komt al snel het probleem dat er verschillende routes zijn. Een vrouw die me verwijfeld om me heen ziet kijken snapt wat er loos is en komt me helpen. Wat fijn altijd iemand paraat als Pieter raadsels verzint. Zij vertelt me dat ze de route veranderd hebben maar de oude pijlen niet hebben verwijderd. Ook in het nieuwe boekje staat het nog niet. Ik mopper tegen Pieter dat dit niet grappig is. Maar dankzij de hulp kan ik weer even verder. Tot ik weer vastloop. Een man die ik om de weg vraag zegt dat ik aan de andere kant van Coevoorden moet zijn. Ik schiet in de lach en zeg hem dat dat onmogelijk waar kan zijn. Ik dobber wat rond en dan zie ik een pijl. He he het is al half 11 en ik ben de stad nog niet uit. Het pad gaat via een droge graskant  langs  industrie. Ik loop maar gauw door. Dan een kruising en geen paal te vinden. Wel zie ik twee mannen van staats bos beheer. Mooi die weten het wel. Nou mooi niet dus. Het pad van Pieter? Nooit van gehoord. Ik zeg ze jullie zijn van staatsbos beheer dat horen jullie te kennen. Oo zegt er 1 misschien staat er een teken achter de auto. Maar nee. Ze vinden het reuze gek dat ik naar Maastricht loop maar helpen kunnen ze niet. Dan zie ik ineens onder een struik het pijltje en kan ik weer verder. Het boekje klopt al lang niet meer maar het pad lijkt duidelijk. Ik baal een beetje door een saai weiland te lopen terwijl ik in de verte een weg door een gehuchtje zie lopen. Ik zet de muziek maar weer eens op. Dan ben ik het weiland uit en blij vervolg ik het pad. Na twee uur zit ik in de buurt van Gramsbergen en staat er een bank. Even pauze. Heerlijk dat rusten. Gezien buienradar zegt dat het om 2 uur gaat regenen en dat tot zeker 15 uur aanhoud duurt de rust kort. Verder gaat het langs een oorlogsmonumentje. De oorlog zal nooit vergeten worden. Dan kom ik bij een cafe. Dat is zonder nadenken naar binnen stormen en vragen om een groot glas cola zero. Ik krijg het grootste bierglas vol gegoten met een lach. Beetje gehaast omdat ik vandaag niet snel ga giet ik het goedje naar binnen. Lekker en een goede oppepper. Snel weer op pad. Je kan merken dat Nederland weer werkt. Ik kom geen wandelaar tegen. Het pijltje staat een beetje vaag en ik neem de verkeerde beslissing dus de verkeerde kant op. Daar kom ik vlotjes achter dus vlotjes terug. De route is even leuk maar ik zie het ook donkerder worden. 5 voor 2 begint het dan te druppelen. Hopla zak af en regenspullen eruit vissen. Als ik de poncho aan heb is het droog. Zucht denk ik. Poncho deels uit en mouwen om me heen geknoopt. Nog niet klaar of drup drup. Ja denk ik zal wel. Ik loop door maar de druppels worden groot en om boekje en fototoestel droog te houden poncho maar weer aan. Nou dat is leuk want net zo snel weer droog. Dus deels weer uit. Het is warm en aanhouden is voor mij geen optie. Dan lijkt het serieus te gaan regenen. Poncho weer aan en nu de muts ook op. Op een bankje even zitten en een selfie van mijn charmante zelf maken. En ja hoor droog. Poncho weer uit. Nu blijft het droog tot Hardenberg. Hoera. De route loopt weer eens anders dus goed opletten. Pieter lijkt echt van raadseltjes te houden om mij bezig te houden vandaag. Maar in Hardenberg ben ik snel in het centrum. Bij het kruidvat even voetenbalsem halen en dan loop ik langs de chinees. Na 2 dagen rauwkost lijkt mijn lijf vandaag om meer te schreeuwen. Even bakkie koffie halen en gast gezin bellen dat ik wat later kom duik ik de chinees in. Weet gelijk weer waarom ik niet graag naar de chinees ga. Maar goed ik eet bijna alles op en voel me beter. Dan ga ik naar een zeer aardige dame die me voorziet van koffie en komt babbelen. Mooie kamer aparte zitkamer en ik kwijt me van de vervelende taak op zoek te gaan naar nieuwe slaapplaatsen. Ik krijg niet altijd leuke reacties en soms lukt het niet en wijk ik uit naar andere opties. Ik word er chagerijnig van. Als ik tot 15 juni weer het boeltje rond heb hou ik het even voor gezien. Het bevalt me wel even alleen te lopen en morgen Ommen. Daar waar ik mijn leuke jeugdherinneringen heb. Ik kijk er naar uit. Het adres wordt door de gps niet gevonden dus ben benieuwd morgen. Eerst maar eens slapen na de bijna 25 km van vandaag. 

Opmerkingen

Ger Faas

04.06.2019 20:22

Leuk geschreven en top, hoe je het doet

Marja

03.06.2019 22:01

Ben te moe van mijn eigenwandeltripje om uitgebreid te reageren. Maar ik vind je een BIKKEL

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina