2. jun, 2019

Pieter deelt cadeautjes uit

Vanmorgen om half 9 ontbijt. Redelijk karig en veelal zoet beleg maar oke. Wel goed geslapen. Van te voren flink lopen tanken. Halve liter water 3 glazen jus en 2 koppen koffie. Daarbij nog twee liter vocht extra mee, Ik was voorbereid op een hete dag. Vandaag bedacht gezien twee vernijnige blaartjes op mijn hielen mijn sandalen aan te trekken met wat wandelwol. 1 zit er net van overgang hiel naar voet. Betekende wel 3 kilo extra gewicht ongeveer. 16 kilo is dan ook een gewicht waarvan ik denk, oke je bent nog te sjouwen maar minder is wat gezelliger lopen. Daarnaast had ik gister zo weinig last van mijn knie dat ik maar eens begon zonder knieband. Zeker met dit hete weer gaat zo een band voor blaren zorgen. Al was het maar 10 km alles scheelt. Om 9 uur stond ik blij buiten. Doodstil nog overal. Het dorp was ik zo uit en zoals gewoonlijk waren de aanwijzingen van Pieter niet groot genoeg. Dus toen ik een donkerbruin vermoeden kreeg dat ik misliep klopte dit ook heel erg. Stuk weer terug en dan wel de goede kant op. Ik moet erg wennen aan al dat extra gewicht en bedenk me na 3 km of ik niet vast even kan stoppen. Maar dat stel ik uit. Even door zetten het gewicht weet ik gaat wennen en minder zwaar voelen. Geen wandelaars wel veel mountainbikers die me steeds van het pad jagen. Ik groet maar super blij en denk er ondertussen het mijne van. Bij een vaart aangekomen een hoop geblaf. Auto's vol met honden. 1 krijgt er zwemles aan een touw. Het leid even af van... warmte, zware rugzak en moeten plassen. Al snel kom ik op een zandpad en aan het eind zitten de nodige kilometers erop en mag ik watertanken, plassen en even zakloos door het leven gaan. Al is het ook maar voor 5 minuten. Daarna ben ik gewend en voelt de zak zwaar maar niet meer te zwaar. Het gaat verder en erg veel schaduw is er niet. Het is een weg langs de vaart. Eerst schaduw maar voor ik kan denken fijn, moet ik over een brug heen aan de andere kant van de vaart zijn. En daar loop ik in de brandende zon. In het boekje wat ik van Hetty heb geleend hebben ze geschreven dat er een leuke rustplek aankomt en die komt er idd. Yess steenkoude cola light en schaduw. Als ik lekker zit te luieren komen de 2 westerlingen die ik gister ook al tegen kwam binnen. Ze wonen overigings nu in Heiloo maar zij komt uit pijnacker, Nootdorp. Kennen het Noord Aa en boerderij t geertje. Het is een grappig stel al kletst hij wat af. Ze moeten nog 4 etappes en vragen zich af wat daarna... We kletsen over tochten die te maken zijn. Zij vinden dat ik wel mooie tochten maak en ja denk ik. Ik heb veel gezien. Na het afstaan van alweer een plukje wandelwol ga ik weer aan de wandel. Zij blijven nog een poosje vlaaien opeten. Volgens mij begon hij aan stuk 5🤣 Het loopt dan ook weer fijn en mijn humeur is opperbest. Leuke ontmoeting weer, mijn knie doet het prima, goddelijk weer, Pieter geeft cadeautjes weg. En ik bedank hem uitbundig als er een kraan langs de weg staat. Ik houd mijn petje eronder en zet hem druipend op mijn bol. Heerlijk die koude lap bovenop en druppels in mijn nek. Ik stap maar door tot ik 13 km verder ben. Even een bankje en wat drinken. Het landschap is afwisselender en leuker. Dan zie ik mijn twee medestappers aan komen en loop ik eigenlijk even liever alleen dus ik ga door. Als ik een tijd later sta te twijfelen welk pad ik op zal gaan stopt er een fietser. Ik klets even en wat blijkt... Het is mijn gast moeder waar ik vanavond slaap😂 Hoe leuk is dat. De twee komen ook weer aangelopen en als zij het horen is het dikke pret. Eerst gister mijn collega nu dit. Ik hobbel weer verder en heb er pret om. Na een poosje hoor ik het stel achter me roepen en naar me fluiten. Ze zeggen dat ik verkeerd loop. Echt niet roep ik ik zie een pijl. We zoeken samen maar Pieter blijkt zijn werk niet helemaal goed te hebben gedaan. Er staat een groot bord maastricht naar links maar de pijl gaat rechtdoor. We lopen rechtdoor en dan gaat de pijl naar rechts terug naar Sleen. Terug dus. Toch naar Maastricht. We lopen nu verder samen op en kleppen heel wat af. Hoe fijn is dat als je hier zo open voor kan staan. We zien een bord met cafe en ik zeg direct daar te stoppen. Zij willen dat ook. Aangekomen blijkt het een kinderbewaarplaats te zijn. Geen koud drinken dus. Even later komen we bij het water en we zitten een poosje onder de brug met onze benen bungelend naar beneden. Gezien het karige ontbijt ga ik nu echt honger krijgen dus een paar crackers gaan er wel in. Samen met een halve liter warme cola zero knap ik weer helemaal op. Als we uitgerust zijn lopen we het laatste stukje en gaan we met zijn drietjes nog een hapje eten. Zij komen zuchtend en steunend overeind en als ze zich verbazen over mijn stilzwijgende overeind kom moment, zeg ik te vloeken in stilte. We hebben lol samen. Zij gaan naar huis en ik mag door. Wat een enorme bofkont ben ik nog te mogen blijven zwerven zo lang. Zij betalen mijn drankjes ik tracteer nog op een ijsje en dan nemen we afscheid. We bedanken elkaar voor de gezelligheid want hoe leuk was deze dag weer. Met een lach loop ik de laatste kilometer naar mijn gastadres in Coevoorden. Weer een dag met een lach en bijna 23 km verder

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina