28. mei, 2019

Het was een zoektocht naar dat pad

Goh wat een fijne slaapplek vannacht. Alleen super warm. De gastvrouw vond het alsmaar koud en vond dat wij een kachel nodig hadden. Geen idee maar in het instellen op alles gaat anders had ik het benul niet die kachel uit te zetten. Na het eten in ieder geval tas anders inpakken en de route van vandaag op een briefje schrijven.  Na een hoop gerommel ben ik om half 12 gaan liggen met een hoofd wat overuren draait. Regen voorspeld benen die niet in orde zijn en nog vol in het leven van alledag. Loslaten is blijkbaar nog niet aan de orde. Om 1 uur de muziek op mijn oren gezet. Kwartier later oververhit overeind. Kachel moet uit bedenk ik me ineens. Denk zet het raam open maar daar hangt een briefje op dat dat niet mag ivm een of ander systeem. Ook dat nog dus bovenop de dekens maar. Denk nog neem ik een lichtgewicht fleece pyama mee omdat het nog zo koud kan zijn. Had de neiging het ding in de prullenbak te gooien. Uiteindelijk met harde regenbuien op het raam in slaap gekukeld. Tot 6.30 uur de wekker gaat. Lekker kalm aan maar.  Tot 7 uur dommelen en dan eruit. De douche is een snoeiharde massage douche. Yess voluit op mijn benen gezet. Het ontbijt is geweldig. eitje diverse soorten brood sinasappelsap en heel veel koffie. Mijn mede slaper heeft iets meer haast die mag 30 km vandaag. Volgens de buienradar blijft het droog dus mijn jas verdwijnt direct in mijn tas. Tot grote bezorgdheid van de gastvrouw die een t shirt te koud vindt. Ik blijk oude boekjes bij me te hebben. Dacht ik gister dat de pijl de verkeerde kant opwees nu hoorde ik dat dit de nieuwe route was. Ja natuurlijk. Dat wordt dus echt op zoek naar het pad van Pieter. Het loopt goed en voorlopig geniet ik. Soms met de muziek op om mijn hoofd stil te krijgen en soms in stilte. Ik loop langzaam maar heb veel tijd. Dus ook vaker rust. Ik hoop daarmee al te grote problemen voor te blijven.

wel is het af en toe zoeken naar de route. Het valt niet mee om pijltjes te volgen. Bij de eerste stop in Eenrum gaan de broekspijpen eraf. Dan hoor ik over noodweer in het westen. Ik blijk precies in het goede deel van nederland te zitten. Yes dat heb ik verdiend. Ik doe rek en strek oefeningen met mijn benen maar ik ben niet gerust. Na een kwartiertje gaat het verder via Mensingeweer naar Winsum. Het officiele eindpunt van de dag etappe. Ik ga nog verder. Maar eerst wat drinken twee broodjes eten en naar de wc. Winsum is een leuk klein dorpje. Mensen zijn vriendelijk en behulpzaam me de weg te wijzen. Dan zegt een man dat de weg is afgesloten en ik moet erom heen. Elke keer als ik achter me kijk zwaait hij waar ik heen moet. Na een half uur zit ik weer op het juiste pad en gaat het verder. De route kan me niet echt meer boeien. Groen groen en nog eens groen. Als ik mezelf tegen de koeien hoor kletsen schiet ik in de lach. Pelgrims onderweg naar santiago hadden filmpjes op hun blog staan. De een probeerde de koeien te laten mediteren, de ander probeerde er een gesprek mee te voeren. Ik laat de koeien weten dat ik geen van beide van plan ben en ondertussen roep ik maar ooohhhmmm. In tegenstelling tot de franse koeien verblikten of verblozen ze niet en ging iedereen verder waar ie mee bezig was. En ondertussen was ik weer een stukje verder. Wel moest ik wat extra rekken en strekken en merkte ik dat mijn benen het genoeg vonden. Gelukkig was het niet ver meer. Er staat dat ik een pad door een weiland moet maar een vriendelijke man met wie ik aan de klets raak verteld dat het fietspad nieuw is dus nu loopt de route over de weg. Fijn scheelt een hek klimmen. De man is tot halverwege santiago gefietst en heeft het pieterpad grotendeels gefietst. Ik moet naar een brug bij het water en zie tot mijn grote vreugde een grote zeilboot in de verte in al het groen. Daar moet het water zijn. En ja even later loop ik Garnwerd in. Ik kijk even in het kerkje en loop langs het gasadres. Veel te vroeg weet ik daar is nog niemand thuis. Dus zit ik nu in een tentje mijn blog bij te werken en rust ik uit. Mijn bovenbenen leken te ontploffen. De spieren doen het niet goed. De spier in mijn linkerknieholte ging redelijk en mijn kuitspieren verkrampen. Heel benieuwd wat de dag van morgen gaat brengen. De 1e 18 km zitten er in ieder geval op

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina