23. jul, 2022

Hoogte meters

Vandaag stond een rondje mountaintrail op het programma in Rotterdam bij het hoger of lager berger bos.

Denk zomaar hoger🙂. Even voor half 11 bij Victor en Hetty en gezien de kleine afstand laat aan het lopen. Twee voor mij onbekende lopers, altijd leuk weer nieuwe mensen te zien.

Het is een trainingsrondje voor de drie heren die de camino du nord gaan lopen. We zijn met zijn zevenen vandaag.

Ze moeten hoogtes oefenen. Maar voor mij ook goed om te kijken hoe het met mij gaat nadat coroontje besloot me te verlaten.

Ook mijn gewone zolen weer in mijn schoenen. De vilten zool zorgde voor een fikse blaar van de week en ik loop nog op de wandelwol. Eens zien hoe de hielspoor het gaat doen.

Gisteren op het werk was ik weer zo moe en als ik de trap op moet dan moet ik veel te lang op adem komen dus ik was echt wel benieuwd. Het lopen gaat lekker maar het is warm. Al snel drup ik uit mijn shirt. Maar al babbelend heb je dat niet zo in de gaten.  Het brugje over bij de skibaan en dan zijn we bij de eerste berg die we opmoeten.

En dan verbazingwekkend, maar loop ik hem anders in etappes, nu loop ik hem in 1 keer op.

Wat lekker. Boven puffen we even uit en wordt het vocht weer aangevuld. Rustig gaat het daarna verder. De gesprekken zijn leuk en er wordt gelachen dus prima sfeertje. En dan zijn we bij de uitkijktoren. Peter weet te vertellen dat het 110 treden omhoog zijn. Hetty en Wout blijven beneden, maar wij gaan erop. Twee keer moet ie op vandaag.

En ook hier valt het me alles mee. Ik ben buiten adem boven en moet op adem komen maar het lukt zonder al teveel rust pauzes. Boven zien we in de diepte Wout en Hetty zitten.

En de klimrots die we ooit met een neven en nichtendag gingen beklimmen. Eenmaal beneden is er een enkeling die nog even snel naar boven sprint. Maar dan gaat het naar het restaurantje voor een pauze en vocht. Lekker even afkoelen ook. Dan gaat het de weg terug. En weer mogen we de 110 treden omhoog. En al vind ik het lastiger het gaat en ook de skiberg erna gaat goed. Het laatste stukje nemen we afscheid van Wout die lange afstanden niet gewend is. Ook Hetty zet er een punt achter. Die tobt al langer met haar lijf.

Wij gaan verder. Peter vertelt het leuk te vinden me te plagen.

Deed ie dat dan?? Ja dat deden ze maar ik kan er om lachen. Volgens Peter zou ik wel bij de drie mannen passen om een keer mee te lopen naar Santiago. Ja dit jaar had gekund. Wie weet lukt het nog een keer. Peter en ik lopen nu voorop en wij komen dan ook als eerste aan na 15 km bij het eindpunt. Daar is Hetty dan ook al en nadat iedereen er is wordt er in de tuin nog een poosje nagekletst. Maar dan is het ook tijd voor kattenzorg en huis.

Mooie dag voor mij verassend hoe goed het ging op de hoogtes. Ook mijn oude zolen in mijn schoenen gaat weer prima. De hielspoor is echt wel weg.

Ik ben een tevreden mens. Nog een paar keer een wat langere afstand voor september en ik geloof wel dat ik er dan klaar voor ben.

 

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina