19. jul, 2022

Een nieuw wandelmaatje in bijzondere temperaturen

Vandaag code oranje en hitteplan. Maar ik had afgesproken met Nico. Een nieuw wandelmaatje met wie ik kennis zou gaan maken.

Nico reageerde al, dat het niet tever werd gezien de temperaturen en ik kon me daar ook uitstekend in vinden. Om 10.00 uur Reeuwijkse hout. Ik had, op wat gevoelige plekjes van een mogelijke blaar geen last van gisteren de 40 km.

En laat ik nou vanmorgen ook vroeg wakker zijn, dus kon ik lekker aantutten.

Dat tutten liep wat uit en ineens zag ik dat het al bijna half 10 was. En ik moest nog douchen aankleden etc.

Nico laten weten dat ik het niet ging redden en als een haas aan de gang. Om 10 over half 10 zat ik in de auto. Nog niks gegeten en gedronken, maar genoeg drinken bij me en 3 krentenbollen in mijn tas gemikt.

Het scheelde een paar minuten en 3 minuten over 10 kwam ik aan rijden.

Foei wat een gehaast.

Eerst aan de koffie en muntthee en wat kletsen. En daarna op pad. Nico, ook een natuur mens en doet veel aan fotografie, dus leuk.

En al kletsend leek het met de warmte wel mee te vallen. Dus we liepen al babbelend ongemerkt een eind.

En dan bemerk ik toch dat ik het warm krijg. Halve liter water erin  en even puffen. We lopen kalm aan naar het volgende restaurant, t. Vaantje voor wat verkoelends. En laat hier nou net de koeling kapot te zijn geweest dus extra ijs in het glas. We zitten wel een poosje en ik heb ook helemaal geen haast weer op pad te gaan. De blaar onder mijn voet begint nu serieus aan te voelen en ik besluit mijn oude zool erin te doen. Deze wil ik toch weer heel graag i.p.v. een vilten zooltje wat niks doet. Ja blaren geven als ik langer loop dus. Gelukkig heb ik nog wandelwol bij me. Daardoor kan ik wel verder.

Het voelt gelijk erg fijn weer die zool. Via de wc waar we waterflessen vullen en ik mijn armen onder de kraan dus en mijn hoofd nat maak gaan we verder.  Ik moet  even op Nico wachten en net als ik denk dat hij wel heel lang weg blijft komt hij aan. Hij stond bij de andere uitgang. Het is warm zal ik maar denken. Maar we zijn afgekoeld en we besluiten dat we wel om de plas heen kunnen.

Na een paar km begint de warmte weer op te zetten. En op een lange rechte weg wordt het wel erg bloedheet.

In de schaduw zitten we weer een poosje en vullen ons vocht weer aan. Zo kalmpjes aan gaat het wel.

Maar van foto´s maken komt niks. Een mislukt huisje en eend en een torenvalk volgens mij dacht ik dat Nico zei. Ik vind ze in ieder geval prachtig. Het fototoestel om je nek wordt loeiheet. Ik ben bang dat hij dan kaduuk gaat.

 

Nico legt wat uit over hoe je moet kijken als je foto´s maakt en hoe je moet focussen op 1 punt. We moeten er maar eens samen op uit denk ik. Ik vind het gewoon jammer, dat het elke keer net niet oke is of helemaal niet op een uitzondering na.

Het is nog een half uur lopen naar opa Antonio. De ijscoman die daar al vanaf 1989 staat met zijn ijsco kar. En daar is ook een water tappunt. Ik verheug me op een koude douche. Het lopen gaat traag, maar dat is oke. Je moet je tempo aanpassen. En dan zijn we bij opa en genieten van een heerlijk koud ijsje. Poosje praten met opa en als hij weer een klant krijgt duiken wij weer op een bankje in de schaduw. Nog even een babbeltje met een fietser en dan heerlijk koud water over mijn hoofd en nek. Polsen goed koelen en flink drinken en flessen weer vullen.

Ik had al gemeld dat het om 16.00 uur heet zou worden want meestal valt dan de wind weg. En het leek ook steeds heter te worden. Uiteinderlijk werden we stiller en liepen we alleen nog maar omdat de auto´s verderop stonden. En goh wat was ik blij dat we er waren. 18 km verder. In het restaurant beginnen we spontaan te druppen. We hebben er lol om. Een alcohol vrij biertje op deze toch geslaagde dag is echt ontzettend lekker. En dan zijn we nog niet uitgepraat maar moeten we wel op huis aan.

Via de kattenzorg waar ik nog aan de bak moet ga ik door naar huis. Met de auto want nog 800 meter lopen is me echt teveel. 

 

 

 

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina