12. jul, 2022

Dagje Rotterdam met de pelgrims

Zo en dan word ik geveld door corona. Twee jaar wist ik eraan te ontkomen maar nu moet ik er dan ook aan geloven. Overdag voel ik me nog prima maar zo rond 18 uur loopt de koorts in rap tempo op en lig ik doodziek in bed.

Om de andere dag rond half 11 weer overeind te komen. Alleen de keelpijn is enorm. Mijn keel is vuurrood en ik blijf ladingen waterijs eten. Dat verdooft. Maar ik lig heerlijk op mijn ligstoel buiten. Ik wil wel lekker gekleurd op mijn werk terug komen. Een perfect virus die me alleen s'nachts echt parten speelt 🙂Na een paar dagen tobben gaat het beter en dag vijf, hiep hoi ik mag uit quarantaine. Maar dan begint het hoesten en °al dat slijm wat niet weg wil, en gaat de quarantaine rustig verder. Nou ik kan je verzekeren een mens krijgt gekke ideeën als je geen mens hoort of spreekt behalve aan de phone. Ik besluit de rustige polder maar in te gaan en eens te kijken wat ik kan lopen. 11 km en dood moe maar dat gaat. Dag erna 3.5 km en het gaat mis. Ik zak door mijn benen en strompel een restaurantje binnen. De serveerster ziet het al en komt aan snellen met drinken en brood. De quarantaine geloof ik op dat moment wel.

Terug naar huis en naar bed. Maar dan begin ik wat op te knappen en al snel komt de 17 km weer. Fijn ik hou er weinig van over. En dan vandaag een rondwandeling in Rotterdam. Caroline en  wandelen in een stad dat is geen combinatie. Maar leuk om iedereen weer even te zien besloten mee te gaan. Als we de koffie in de huiskamer van het station naar binnen hebben gaan we op pad. Ik voel me goed dus mooi. Maar na 3 km denk ik goh ik ben moe. We lopen over de stadscamping. Wat bezielt mensen toch om op zo een camping te gaan staan. Maar ja, als je nou idd het nord sea jazz wil bijwonen, zijn er mooie trekkershutjes.

45 euro per nacht voor 2 personen dus dat is mooi.Na de toilletten te hebben bezocht en een halve liter water naar binnen te hebben gekiept gaat het verder. 

Langs Blijdorp, wegen en heel veel stenen. Ik hoor hoe Hetty helemaal blij over haar stad vertelt. Ik snap daar echt helemaal niks van. Wie vindt het nou leuk om in een drukke stad te wonen. Altijd prikkels. Ik hobbel mee en hoop maar dat de eerste stop snel komt. Na 7 km zou die zijn en ik blijf kijken of we die al hebben gelopen.  Paul lijkt de hele stad te kennen. Die blijft kletsen tegen jan en alleman. 😀 Ondertussen is het warm, heel warm en er komen wat petjes te voorschijn. We lopen door een soort bospad met allemaal bramen struiken. Het tempo gaat drastisch omlaag en we eten ons vol aan dat heerlijke fruit. Maar dan komt ook de rustplek eraan.  Cafe de pelgrim is dicht dus het wordt een ander tentje. Maar oo zo blij dat ik zit. Broodje erin halve liter cola zero en bitter lemon. Daar kan ik weer even op voort. Na een poosje gaat het verder. Langs het huisje waar Piet Heijn is geboren, langs nog meer stenen en verkeer en mensen en over de daktuin. Prachtige bloemen en een mooi stuk voor kinderen om te spelen. Er komen nu ook meer bekende plekken voor mij.Maar voor we daar zijn vraag ik om nog een moment  te zitten. Op een bank is het nog een poosje rusten en maar weer een halve liter cola zero erin kiepen. De tranen zitten me even hoog ik ben echt versleten. De cola doet echter zijn werk en ik kan weer voort.  De euro mast, de haven, waar ik met Joop op de havendagen was een paar jaar terug en we nemen afscheid van Nelly die eerder terug moet naar Den Bosch. Dan zijn we bij de kubus woningen en dat hele leuke stukje waar we gegeten hebben. Gezellig hoekje van Rotterdam. Ik geniet van dit stukje . Het is er zo gezellig. Bij de markthal zeg ik tegen Els daar toch echt even binnen te kijken. Victor houd zich aan de route en zo blijven Hetty, Els en ik achter. De laurens kerk is open dus daar ook even naar binnen en dan moeten we toch ook het gemeente huis van binnen zien. En dan zijn we wel uitgekeken en gaan we op het station aan waar de rest zit voor het laatste etappe drankje. De stad het is geen plek voor mij. Maar toch is Rotterdam een veelzijdige stad. Naast alle hoge gebouwen zijn er toch ook hele leuke gezellige hoekjes. Het oude en het nieuwe Rotterdam zijn goed in elkaar opgegaan. Al bij al was het wel een hele leuke tocht van rond de 18 km. En met dank aan Hetty, Victor, Joop en Paul die zo enthousiast hun stad lieten zien en van alles wisten te vertellen.

Nog even conditie opbouwen en dan is het september en mag ik 2 weken met Bert op stap. 

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina