21. jun, 2022

Nieuwe paden ontdekken in onze eigen achtertuin

Nee hoor, we hoeven lang niet altijd ver weg om iets nieuws te zien. Ook in onze eigen omgeving blijken we soms verassend genoeg nog wat nieuws te ontdekken.

Vanmorgen om 9 uur afgesproken met Gerda een rondje vlietlanden te doen.

Even een dag vanuit huis, want morgen heb ik vroege dienst dus gaat half 6 de wekker weer en ik wil dan ook niet te laat thuis zijn.

Gerda wil niet meer dan 20 km vandaag. Beiden slecht geslapen vannacht en Gerda voelt zich na gisteren ook nog niet fit. Dus rustig starten met koffie.

Om half 10 staan we buiten en gaan we aan de wandel. Gelijk de polder in en bij het Geertje even gekeken naar de trekkershutjes. Er zijn een stel kuikens van de meerkoet in het water zonder ouder. poosje naar staan kijken en maar hopen dat ma tevoorschijn komt. Maar niks hoor.

Hoop dat de jonkies het redden of de ouders hun kinderen laten omroepen als vermist.

Je kan je kinderen ook geen seconde uit het oog verliezen. Ze zijn zo snel ineens weg.

Ook de ooievaars die we al even niet meer gezien hadden bij de boerderij, zitten weer op het nest.

Geen jongen dit jaar.

Er zijn nog wat kuikentjes van kippen en jonge kalfjes die al alleen staan. Rijp voor de slacht. Het blijft triest.

We gaan dit keer over de weg gezien de moeie benen van Gerda. Ik moet even nadenken hoe ze nou wil lopen, maar vindt alles prima. Vele wegen leiden naar Vlietlanden.

We zien de toren van zoeterwoude nog steeds zonder haan of kruis, Wanneer zou die nou toch weer fier op de top van de kerk prijken? We lopen best weer een leuk stukje vinden we allebei tot we bij de drukke N weg aankomen en dan vind ik het minder. Kleine stukje erlangs duurt mij te lang. Er komen tanks langs met soldaten. Een oefening lezen we later. Het maakt een oorverdovend kabaal.

We gaan onder een tunneltje door waar prachtige foto's van de omgeving hangen. Langerekte koeien. Teckel koeien zegt Gerda. 

Dan lopen we weer een rustiger stukje naar de brug die nieuw is. Het is nog steeds niet klaar en tot onze verbazing zien we dat er een snelweg langs gemaakt wordt. De vlietlanden gaan dus echt omgeven worden door snelwegen. jammer. Ik ben blij als we einderlijk bij het water komen. Tijd voor een boterham. Geen luxe broodjes maar restanten die we op moesten maken. Ik zou de boterhammen mee nemen en Gerda eitjes, kaas,met tomaatje voor een broodje gezond. Ja leuk laat ik dat nou helemaal vergeten zijn. Ik heb keurig twee boterhammen gesmeerd en al bij me en een bolletje die ik nog had liggen.

Gelukkig heeft Gerda nog brood mee genomen en heeft de kaas en eitjes met tomaatjes zodat we genoeg te eten hebben.

Ook stom bedenk ik me later. Zal wel komen door de verbouwing die gewoon niet vlot en dan ook echt niet vlot en mijn frustraties daarover.

We zitten een poos op een bank met boterhammen en koffie. Prima plek aan het water al krijgen we het koud in de schaduw. Mijn ene onderdaan heeft warmte uitslag  en is erg dik. Vocht. Mijn schoen knelt behoorlijk daardoor dus ik ben blij dat die een poosje uit kan. We kijken precies op het waterpark. Een waterspeeltuin wat 15 euro per uur kost. Idiote prijzen vinden we allebei. Voor ons spelen een paar kinderen met ma met een boemerang. Een ander kind die alleen is met ma vraagt of hij mee mag spelen en daar is geen bezwaar tegen. Hoezo waterpark om kinderen te vermaken. Ze hebben het geweldig naar hun zin. Vroeger hadden we al die dure grappen niet en vermaakte iedereen zich prima. Tegenwoordig komen er van allerlei dure atracties bij, op campings animatie teams en noem maar op. Kinderen moeten leren zichzelf te vermaken in plaats van vermaakt worden.

Maar wij zijn dan ook de oudere generatie zo ondertussen.

Na een poos zitten, stappen we op. We lopen om de plas heen. Gerda ziet een mooie vlinder. Als we hem opzoeken blijkt het een Bont Zandoogje te zijn. Nooit van gehoord maar we zijn er dan ook niet thuis in.

En dan net als ik even mijn blaas wil legen en mijn tas al neer heb roept Gerda dat er iemand aankomt. Oef dat is dus even wachten voor poging 2, maar dan ben ik weer opgelucht en gaat het verder. We lopen een pad wat Gerda niet kent omdat ze er altijd fietst en dit is een voetpad. Leuk om te lopen en we vinden dat de mensen leuk wonen zo.

Ik zeg Gerda dat ik echt mijn moeder moet bellen en promt gaat de telefoon en belt mijn ma. 

Ook het ziekenhuis belt voor de kijk operatie 29 juni. Besloten dat ik niet onder zeil ga. Ik heb geen zin om de hele dag groggy rond te lopen. Nu kan ik gewoon rustigjes bijkomen thuis erna. Leg wel wat ijs in de vriezer.

Ook de klusman belt nog. Die komt morgen om mijn frustraties te bekijken. Hij zal een en ander moeten herstellen. Scheve wanden in de wc daar neem ik geen genoegen mee. Ik mopper nog even tegen Gerda en dan leg ik het neer. Morgen verder ermee.

En dan gaan we een pad op wat we beiden niet kennen. Leuk een pad dwars door de wei met schaapjes. We vermaken ons met de dieren en bij een bankje ploffen we nog een poosje neer. De schaapjes komen langs lopen en dan komen er steeds weer enkele achterblijvers, die in galop aan komen scheuren. Het is leuk om naar te kijken. Als laatste komt er dan een schaap in galop al blatend aan sjezen. Waar zijn jullie, wacht op mij lijkt ze te schreeuwen. We moeten er om lachen. Dan gaat het verder en gaan we verder om de plas. Over een hekje  gaan we het hoge gras in. Ik verwacht brandnetels en distels maar niks hoor. Keurig netjes hoog gras en niks wat steekt. De distels staan aan de zijkant en brandnetels zijn er helemaal niet. Leuk zo een onbekend pad. Ik zie een kikker in het water die ligt te zonnen. Dit is geen vis dit is een echte kikker ๐Ÿ˜€ Als we bij een overstap bij de weg komen gaan we linksaf even naar de vogelhut. Daar staan geldkistjes. Leeg helaas๐Ÿ˜€ Ik denk dat ze hopen op een bijdrage. We kijken een poosje naar de vogels en zoeken het verschil tussen kopmeeuw en stern. We zien ze allebei.

Ik probeer foto's te maken van vliegende vogels maar dat blijft een lastige opgave. Dan gaan we verder over de weg. We zijn er al achter dat het een langer pad wordt dan de 20 km. En het is warm. Dan zijn we bij de weg en kunnen we de brug over de snelweg pakken en de polder induiken.

Gek toch dat het ineens zo warm kan worden. Wil je de mooie of kortste route vraagt Gerda. Nee de mooiste vind ik. De heen weg was ook al niet om over naar huis te schrijven, dan is het wel leuk als we mooi terug lopen.

We kunnen op een gegeven moment ook rechts in plaats van linksaf.

Ik wist niet dat het kon maar later zie ik inderdaad de weg die ik vaker gelopen heb.

Bij een bankje houden we nog 1 keer rust. Mijn petje was al op, zo warm was het geworden en beiden zijn moe. Liggend op het bankje in de zon nog even genieten en nog een laatste flesje cola zero erin kiepen. De rietzanger zingt zijn lied en dat klinkt zo leuk, dat het een genot is om naar te luisteren.

Daarna kan ik verder. Heerlijk zo een oppepper. Maar dat is van korte duur. De trek gaat knagen en dan lopen mijn benen niet lekker meer.

We besluiten nog een paar honderd meter om te lopen voor een ijsje.

En dat smaakt echt wel erg lekker in de warmte. Daarna gaat het de korste weg naar huis. We halen bij de appie nog een salade. Vanavond geen zin in samen eten en ook niet in koken dus maar een salade. Ook gezond.

En dan zijn we na 26 km thuis en ben ik blij dat ik er ben.

Het is wel even genoeg voor vandaag. Maar het was wel weer een mooie dag en mooie paden.Het wordt een vakantie huisje bij de uiterwaarden en ik hou mijn eigen huisje hier wel aan๐Ÿ˜€

 

 

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...๐Ÿคฃ๐Ÿคฃ maar wel weer een leuk verslag! ๐Ÿ‘

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina