21. jun, 2022

Struinen langs de Waal

Zes dagen werken achter de rug en gisteravond laat thuis, laat in bed en om 8 uur stond ik weer klaar.

Vandaag gaan we Struinen langs de Waal vanaf Tiel.

Gerda oppikken en op voor een dik uur rijden.

Tanken in Zoetermeer is duurder dan in Moerkapelle dus rijden we een stukje binnen door.

Het is zuchten met de benzine prijzen.

Met wat kleine vertragingen rijden we Tiel binnen en is het even zoeken naar een plek waar we gratis kunnen parkeren.

Als dat gelukt is gaan we op pad. We lopen eigenlijk al wel snel op de route. Leuk over de dijk langs de uiterwaarden.

We komen langs een kunstwerk van Cor Litjens die het rivierenlandschap verbind met een miniatuurstad vol door de mens gemaakte iconen zoals de eiffeltoren het colloseum, de big ben etc.Daarnaast laat de kunstenaar je a.h.w. door een venster kijken naar een klein stukje van het rivierenlandschap met zijn altijd boeiende spel van water, uiterwaarden en wisselende luchten. Het is echt een prachtig kunstwerk waar we dan ook de nodige foto´s van maken.

Maar dan komen we op een drukkere weg en als ik op de gpx kijk moeten we die een heel eind. Een vrouw die van onderaan de dijk komt lopen, vragen we of er een mogelijkheid is om beneden langs te lopen, zonder al teveel klauteren. Nee dat kan niet. Hoge hekken en onduidelijk of de pont wel vaart.

Tjee daar heb ik ook niet op gelet. Maar bij inspectie blijkt deze te varen. Ik heb zo een dag waarop mijn blaas andere plannen heeft dan ik en ik loop, na de koffie, de dijk af om in de anonimiteit wat te lozen. Dan zie ik een vrouw aankomen en ik besluit om haar ook eens te polsen. De vorige dame vertrouwde ik niet helemaal. Een leuke dame met een bed and breakfast die vertelt dat we er prima langs kunnen tot aan de pont. Ze heeft veel wandelaars en fietsers die naar Santiago zijn geweest en is verrast dat ik daar ook ben geweest. Zij wil toch ook maar eens wat gaan plannen. Ze denkt er een maand over te doen, om er vanuit Nederland te komen. En laat ik haar nu lekker in die waan geloven. 😀 Gerda opgehaald en het plan voorgelegd. Dan gaan we verder. Koffie is leeg, de soesjes naar onze buik en we kunnen er weer tegenaan.

Onverhard en prachtig.

Dwars door het hoge gras met de brandnetels en distels in mijn korte broek en shirt.

We zoeken op welke prachtige bloemen en plantjes we tegen komen. Berenklauw, Vogelwikke,Knoopkruid, gewoon jacobskruid, Kruisdistel, Zeepkruid,en Wilde Cichorei we vinden ze. Evenals de zuring, die we vroeger ook in de weilanden tegen kwamen en ook aten . Alleen vind ik er nu, (bij inspectie) nog maar weinig lekkers aan.

Het is leuk dat je op deze manier ook weer wat meer leert van de natuur, al vertraagd het het tempo danig.

Maar dan komen we bij Varik en bij de pont.

Mooi we moeten een heuveltje af met veel, wat losliggende stenen en Gerda krijgt het benauwd. Klauteren met een arm die niet werkt en de angst schiet omhoog.

Met wat hulp lukt het en kunnen we bij de steiger op adem komen want de pont is net weer weg.

Maar dan mogen we mee en is het hardstikke leuk omdat stukje even naar de overkant te varen. In Heerewaarden gaan we er weer af en komen bij een bankje voor de lunch. Helaas groeien de distels door de bank dus maar even verder. Een ontzettend leuk straatje, het lijkt wel alsof we in het buitenland zitten.

Beiden komen er vandaag achter dat we Zoetermeer wel zouden kunnen verruilen voor hier in de buurt een leuk dijkhuis of zo.

Blijkbaar lopen we een stukje over de weg, waar we een onverhard pad in hadden gemoeten.

Maar leuk, we komen bij een rad waar je aan moet draaien met een man op paard of iets dergelijks ernaast. Als je aan het wiel draait begint er een verhaal over de een of andere bataaf. Ik blijf braaf draaien aan het wiel tot ie uitvertelt is en het verhaal opnieuw begint. Als ik stop met draaien praat ie gewoon verder. We moeten lachen. Sta ik daar voor nop te draaien. We kunnen wel weer het onverharde pad in en komen dan ook bij een plek om te lunchen. Mooi, want we hebben trek.

Leuk over het water kijken naar de boten en mijmeren dat het leven als schipper ook zo gek nog niet is. Als we uitgerust zijn en de blaas is weer wat leger gaat het verder. Eerst nog een poosje onverhard langs de Waal, maar dan toch ook maar over de dijk, want aan deze kant is de dijk wel erg leuk. Bij Dreumel loopt een vrouw te wandelen met een hond met eigen ideeen. Als we even op een bankje ploffen voor wat drinken komt de vrouw weer voorbij en laat ze goed horen hoe ze kan vloeken. De hond is de dijk afgelopen en druk bezig met een andere hond. Geen tijd meer voor de baas. We genieten ervan maar dan kom ik er ook achter dat we een stukje verkeerd lopen. We kunnen terug en  onverhard door langs het water, of we gaan verder over de dijk. Nee hoor het blijft dijk.

Weer aan de loop, een klein rondje wat een leuk straatje huisjes oplevert en een boom met Okkernoten.

Leuk. Dan wordt de dijk toch ook wat saaier en lijken we naar beneden te kunnen. Daar lopen we echter prive terrein op. Kan het boeien we doen het gewoon. Maar helaas we kunnen niet verder en we lopen de eigenaar tegen het lijf die we vragen. Nee hoor gewoon terug naar de dijk. Oke jammer. Onder de druppeltjes van de spinmot door, wandelen we weer richting de dijk. Er brand een kampvuurtje en hij zit te vissen. Blijkbaar wordt de vis ook gelijk geroosterd.

Op de dijk gaan we nog een stukje rechtdoor en dan komt er opnieuw een pad en dat gaan we ook proberen.

Onder het prikkeldraad door maar het lukt. Door het hoge gras maan ik nu wel tot iets voortmaken. We moeten nu niet al teveel meer gaan dwalen willen we de laatste pont halen.

En dat lukt.

Bij Wamel is de pont ook net weg en wachten we op de terug keer. Geen leuke plek zonder bankjes maar we hoeven alleen maar over te steken.

En dan is de pont er en is het een nog korter stukje terug naar Tiel.

En dan zijn we in Tiel en zien we op een kaart hoe hoog het water in 1995 stond, toen 250000 mensen halsoverkop hun huis uit moesten en dat de plek waar we nu staan ook onder water kwam. Hoe verwoestend kan water zijn. We  lopen naar het centrum naar een restaurantje waar we jaren geleden gegeten hebben. Nu geen menukaart op maandag maar wel een coctail en wat hapjes.

En dan is het tijd op huis aan te gaan willen we nog een salade maken. Eerst even langs de vlindertuin. Mooie planten en bloemen en leuk om door heen te lopen. Als we dan zien hoe laat het is gaat het een salade maken het niet meer worden. restaurants zijn dicht op maandag dus langs de patat tent. Maar een keer zondigen. Morgen de kilootje er maar af lopen weer.

En dan is het op naar de auto en naar huis. 23 km verder en 23 km puur genieten. Wat een geweldige mooie route. Beetje van wandelnet, beetje van ons zelf.

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina