13. jun, 2022

Cabeauwse route 12/06/2022

Afgesproken vandaag met 2 meiden, die het allebei afzegden om een polder wandeling te gaan doen.

Dus Gerda geapped en die had zin om mee te gaan. Niet ver weg want de benzine tegenwoordig, dat is echt geen lol meer aan.

Zitten denken, en toen kwam ik uit op Schoonhoven. Knot en zilverroute had ik nog in de telefoon staan maar die vond ik te kort. Zoeken op internet en daar vond ik de Cabeauwse route van 19 km. Nou dat worden er dan 20 en meer wil Gerda ook niet lopen, dus prima. Geapped dat het dan wel  8.00 uur vertrekken wordt, dan hebben we tenminste een hele dag. Om 8.00 uur app gestuurd dat ik er met een kwartier ben. Prompt belt Gerda dat het toch 9.00 uur was?

Nee dus. Nog heel veel doen, de eieren stonden net op etc. En dan is het leuk, die begint rustig aan een heel verhaal terwijl ik zoiets heb van vertel dat nou onderweg maar en maak voort. Uiteinderlijk gewoon vrolijk de telefoon neergelegd. Mooi half uur extra tijd om te zuigen en de katten te doen.

Prompt om kwart voor 9 sta ik bij Gerda en begint mijn rechter lens te prikken. Gerda vergeet haar bril dus mooi stel. Ik wil niet terug naar huis voor de lens en denk dat het wel weg trekt. Gerda denkt het maar zonder bril te doen vandaag en goed gezind gaan we op stap.

Toch verder nog dan ik dacht. We rijden bij Schoonhoven de parkeer plaats op en dan is het even op zoek naar de route. Het valt ook niet mee als beiden slechte zoekers. Beetje heen en weer maar we komen er wel.

En dan staan we ook op de route. Eerste stukje door Schoonhoven. Gerda had graag naar het centrum en het poortje gewild maar ik ben onverbiddelijk. Daar komen we wel als we terug zijn.

Het lopen zonder stokken ben ik nu weer gewend. Met een gpx bestand is het waardeloos om met stokken te lopen. Ik heb gewoon 1 hand nodig voor de telefoon.

Al snel staan we op een voor mij bekende weg. De weg met de molen. Met Victor en Hetty liep ik daar eerder en zelf heb ik er ook wel een paar keer gelopen. Maar de route gaat uiteinderlijk wel anders dan normaal. En dat is dan ook wel de bedoeling.

We komen bij een expositie die 75 jaar vrijheid heet. Ondertussen is het plus 2 jaar erbij want door corona kon deze niet gehouden worden. In een cirkel hangen allemaal schilderijen van diverse mensen. Alles gaat over vrijheid. Er zitten mooie schilderijen bij. Zelf heb ik niet zoveel met het woordje vrijheid. Maar Nederlanders mogen blij zijn in een vrij land te leven.

We gaan op de verhoging zitten voor de koffie. Lekker bakkie van huis mee genomen met een koek. Daar kunnen we weer even op teren. Na een poosje moeten we wel verder. 

Het gesprek gaat regelmatig over de politiek en nu de boeren die zo hard gepakt gaan worden. Over het werk en Gerda die met haar pols voorlopig niet aan het werk kan. Maar ook over het ouder worden en de mooie natuur die we zien. Het is prachtig in de krimpernerwaard. 

Al snel zien we twee schapen op het fietspad. Eerst denk ik nog wat leuk maar als we dichter bij komen zien we dat ze aan een touw staan en net een paar meter kunnen lopen. Dood zielig vinden we het. Als ze 5 meter kunnen lopen is het veel. Mensen het zijn toch maar rare wezens vaak. Ondertussen zijn de hollandse luchten toch wel bijzonder mooi vandaag. Vangen op de foto is lastig.

Zegt me weer dat ik op cursus moet. Maar pas als ik niet meer hoef te werken. Nu heb ik het gewoon te druk en is het werk te onregelmatig.

Dan komen we bij Polsbroek. We hoeven het dorp niet in maar doen het wel. Klein stukje om en even het dorp bekijken. Paar huizen en een kerk en een schattig pleintje met het dorpshuis ons dorp.

En dan wordt het terug en zoeken naar de route. Het duurt even voor we door hebben dat we de wei in moeten. er staan ook allemaal hekken. Als ik een hek open doe  valt het hele hek om. Goosiedikke en dan is het nog best lastig het hek weer rechtop te krijgen.

We gaan dwars door het gras langs het water en zijn het erover eens dat dit wel erg mooi is. Totdat.....

Een gazen hek waar we vast lopen.

Er loopt aan de andere kant van de sloot een verhard pad dus we zullen verkeerd zitten. Terug dus. Daar gaan we een ander hek door en dan komen de eigenaars van het huis ons melden dat dat hun pad is waar we niet over mogen.

Dat pad was goed en dat gaas moesten we gewoon de tyribe van lossnijden. Benieuwd of dat met het zwitserse zakmes van mijn oom gaat lukken. Gerda moppert al niet te kunnen klimmen met haar pols maar daar kunnen die mensen ook niks aan doen. Terug maar weer. Dat pad wederom  af. Nou ja het is een leuk pad om te lopen dus geen straf. Bij het hek lukt het om hem zover naar beneden te krijgen dat we erover heen kunnen stappen zonder een tyribe te moeten door snijden.

Mooi we kunnen verder. Een stuk verderop lopen schaapjes die voor Gerda uit gaan lopen. De nieuwe schaapsherder lijkt ze.

We genieten met volle teugen tot we over een brugje moeten wat Gerda wel heel erg eng vind.

Net zo een smal planke boven de sloot waar je eerst om heen moet. Zal ik ook zo zijn als ik bijna 66 ben?

Er zitten twee mannen te vissen. Ze waarschuwen me nog dat er een gat in de brug zit. Mooi had ik gezien maar volgens hen zou ik niet de eerste zijn die erin zakt.

Nou ik kijkt uit vandaag.

Achter de brug is een bankje en is het tijd voor lunch.

Twee broodjes en een eitje. Flesje cola zero erachteraan en daar kunnen we weer even op teren.

De vissers vangen niks vandaag maar zij zitten hier ook voor hun rust.

Kletspraatje en dan gaan we verder. Het is nog wel een eindje met net 10 km op de teller.

En dan gaan we een heel lang pad op vol met struikjes en brandnetels. Altijd fijn die warme dagen waarop je in korte broek kan lopen.🙂 Het brand nog steeds op mijn benen.

De gpx zegt dan dat we rechtsaf moeten. Ja als we door de sloot waden kan dat. Maar verder is er geen afslag te zien. Helemaal terug lopen is geen optie. Door naar een ander stuk van de route via de routeplanner zegt dat we dan nog 17 km moeten lopen. Dan wordt het ergens bus pakken. We lopen maar door. Een stuk verder kunnen we door een stukje grasland naar rechts en terug. klein stukje terug wordt het en dan komen we bij een bruggetje over de volgende sloot en zitten we weer op  de route. Dwars door het weiland. Ik zie twee hazen. yeeahh twee kikkervissen😀 Van de vorige wandeling denkt iedereen maar dat ik een kikker gezien heb, waarvan ik steeds zeg dat het echt een vis was. De staart zie je ook nog aan het eind en al lijkt het verdraaid veel op een kikker het was een heuse vis😀j. Dus zal ik er nu maar twee kikkervissen van maken.

We moeten onder draad door. 

Staat er schrikdraad op? vraagt Gerda. 

Ik raak het snel aan maar niks. 

Mooi dan druk ik de draad naar beneden en stappen we erover heen. 

Pats zegt het dan ineens. 

Ja dus wel stroom. 

De telefoon erop en dan drukken helpt😊😬😬

En dan moeten we over twee hekjes. gerda met maar 1 werkende hand heeft het op dit stuk verre van gemakkelijk. En het lopen door de wei is ook vermoeiend met dat hoge gras. Als we dan ook einderlijk bij de weg staan is het bankje wat er ook staat welkom.

Even flink wat drinken en uitrusten. Na een poosje gaat het weer verder. Het te lijken weiland weer is een smal fietspad door het weiland. Niet erg nu na dat lange eind onverhard.

Ik zie de zendmast van Lopik. Lopik met de lekkere ijstent.

Daar komen we nu niet langs. We verolgen het pad naar Cabauw. Rondje kerk en een paar huizen en dan heb je het dorp ook weer gehad. En dan is het ook nog 1 rechte weg rechtdoor. Mooie weg met mooie huizen. Het valt al de hele dag op hoe vriendelijk de mensen zijn. Bijna alles groet.

Leuk, vrolijke mensen. We lopen langs een hartstikke leuk bloemenstalletje met een leuke thermometer voor buiten. Jammer dat ie net een maatje te groot is om mee te zeulen.

Niet getreurd ik vind nog wel een keer een leuke meter. En dan ga ik opeens scheef en loop op het water af. Ik zie het gebeuren, maar heb moeite om recht te blijven. Blijkbaar zak ik door mijn bloedsuikers heen. Het is altijd weer een nare en rare gewaarwording. Bij het eerste bankje is het dan ook stoppen en crackertjes erin gooien. Dan voel ik me ook gelijk beter.

We zitten te kletsen en een poos later kletsen we nog. Een vrouw die ons voor de tweede keer voorbij fietst zegt er ook wat van. Ja hoog tijd ook om het laatste stukje te gaan lopen. In Schoonhoven duiken we nu wel het centrum in. De pond roept herinneringen op aan de tocht vorig jaar naar Den Bosch. Wat was dat een fijne tijd. En wat een mooie tijd ook om te herstellen van alles wat er in corona tijd gebeurde.

Ik zou hem zo wer willen lopen. Maar dit jaar hoop ik op een stuk van het NederRandpad.

Eigenlijk niet van plan met wat teveel gespaard hebben en te krappe beurs maar toch wat moeten eten even zoeken naar een tentje wat betaalbaar is. We komen bij een griek uit. Goh echt jaren en jaren geleden dat ik bij een griek gegeten heb dus vooruit. plek zat we zijn de enige en als ik de spullen afgegooid heb, is het halsoverkop naar de wc. Daar ben ik heel snel klaar. Ranzig als de neten. Vliegen komen er uit de pot en ik ga zowat over mijn nek.

Terug naar Gerda en spullen gepakt en weg. Nooit gehad dat ik een restaurant uitloop maar dit is zo smerig.

Op naar de chinees dan maar. En daar zit een hele grappige dame die nauwelijks Nederlands praat maar hoe ze groet dat maakt je pas vrolijk. Daaag heel hard tegen iedereen die weggaat of aan de telefoon als ze ophangt.

Elke keer moeten we erom lachen. Het eten is ook echt gewoon lekker alleen teveel.

En met volgegeten buiken gaan we op voor de laatste 700 meter.

Na 26 km staan we bij de auto.

Mijn benen deden het prima vandaag en van de hielspoor heb ik geen last gehad. Het leed lijkt, als ik maar blijf rekken en strekken geleden.

En als we dan op de terug weg gaan vliegt de lens die de hele dag met regelmaat prikte ineens tot boven dubbel mijn oog in. Dat is eng rijden want ik kan geen letter meer lezen en mijn diepteinzicht is nu helemaal weg. Ik knal dan ook bijna op een andere auto. Schrikken is dat.

Maar we komen zonder kleerscheuren dan toch thuis.

Beiden zijn het eens. Het was een geweldige dag.

 

 

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina