19. mei, 2022

It's a long way to Santiago

Yes goed geslapen en zin in de dag. Half 9 ontbijt en wat voor ontbijt. Broodjes, eitje, verse sinasappelsap, joghurt, aardbeien, echt alles wat ik me maar kan bedenken voor ontbijt stond op tafel. Het is zo genieten als mensen zo hun best doen om het gezellig te maken. Nog even staan praten en dan is het op pad. Vandaag loop ik etappe 1 van de ster van Dwingeloo op advies van Hanneke en Frank. 23 km dus een leuk rondje. Het was spannend hoe mijn voet het zou houden. Gisteren braaf de oefeningen van de fysio nog gedaan en dat lijkt goed te helpen. Vanmorgen nergens last van. Ik ben benieuwd hoelang ik er op voort kan.

Voordat ik de deur wil uitlopen regent het al. Even wachten maar tot het ergste voorbij is. En dan wordt het droog en is het stappen. Langs de auto die al lekker schoon geregend is om een oplaadsnoer te halen. De gisteren gebruikte is helaas alweer overleden. Ik doe iets verkeerd.

De telefoon in mijn zak duwen als ie op staat te laden. Dan verbuigt blijkbaar het stekkertje. 

En mijn spullen moeten alvast zo hangen dat ze snel op te bergen zijn als het gaat plenzen. Dus foto tas buiten de rugzak om mijn nek, en het waterdichte hoesje voor de telefoon in mijn zak. 

En dan wil ik gaan lopen en zegt de route planner: " probeer om te keren".

Wel verdraaid ik heb nog geen stap gezet. En net als ik dat ding wil resetten is de route verdwenen. Dus opnieuw de code scannen maar weer. Maar dan blijk ik ook gewoon goed te gaan en ga ik op pad. Komoot op 7 dagen proefversie gezet. Gesproken route handig met regen. Maar nadat hij zei dat ik moest omkeren, houdt hij wijselijk zijn klep dicht. Dit is dan toch weer zo waardeloos van een proefversie. Voorlopig dus maar geregeld kijken. Het is drukkend warm. Zo klammig weer wat onweer voorspeld. Aan mijn bol te voelen gaat dat er ook wel komen. Ik hoop dat ik er pas hinder van krijg als ik binnen ben of bijna binnen ben. Volgens de buienradar moet het om 16.00 uur los gaan.

Aan het eind van het pad staat een landgoed. Ik lees wat het is en dan staan er 2 fietsers naast me en ontstaat er een heel gesprek. Dochters in de zorg die graag hun hoofd leeg lopen. Goh hee, dat is bekende tekst. Na een kwartiertje leuteren wordt het tijd door te gaan stappen. Ze geven nog een verkapte waarschuwing dat het me vast wel gaat lukken om voor 16.00 uur binnen te zijn, omdat het dan los gaat. Ja hoor geen enkel probleem. Vrolijk stap ik door en het deuntje It's a long way to tipperary dreunt door mijn hoofd. Ik maak er maar It's a long way to Santiago van. Dit jaar wordt het definitief nee. 1 september gaat de rest zo te lezen en dan moet ik 4 september er achteraan. En terwijl zij doorlopen moet ik na 2 weken weer terug. Het is me teveel gedoe en te omslachtig. Ik weet nu al dat ik na 2 weken verder wil naar Santiago. Ik heb nog even zitten denken over een andere route maar eigenlijk hoeft dat van mij ook niet. Nederland vind ik zo geweldig mooi. Het NederRandpad lonkt, ik wilde nog in Friesland lopen en nog zeker weer naar Dwingeloo voor de rest van de ster route.

En met het kloosterpad vorig jaar kwam ik erachter dat ik hetzelfde gevoel had als toen ik naar Santiago liep.

Het is gewoon de rust en de cadans van de dag die nodig is. De ontmoetingen heb ik onderweg in Nederland ook en als ik dan lees over de drukte en het soms moeten zoeken naar slaapplaatsen denk ik nee. Mijn tijd komt een andere keer weer. En zo mijmer ik verder. Ik geniet ondertussen mateloos van de rust en de natuur. Die eindeloze niet te stoppen concerten van de vogels. Gisteren viel het me ook al op. Heel anders dan de watervogels in Zoetermeer. 

De vriendelijke bevolking voor zover er mensen zijn. Als er een auto langs komt wordt er gezwaaid. Met fietsers die stilstaan heb ik hele gesprekken. Een mannetje in de tuin aan het werk, die me staande houdt. Het is leuk en iets wat in de grote stad gewoon zo anders is. Dwingeloo het is mijn stekkie wel. In Wittelte loop ik langs struisvogels. Ik heb altijd lol om hun zo vrolijke koppies. Net alsof ze altijd lachen. Op een wei lopen alpacha's waarvan 1 met enorme x benen. Het is een komisch gezicht zoals hij of zij naar me staat te loeren. En dan loop ik van de weg af en gaat het richting Holtingerveld. Mooi, bos en onverhard. Ik weet dat ik bij het meer Brandeveen uit kom en daar loop ik dan al snel op af. Wat een machtig mooi plaatje. Ik sta gewoon een poosje te genieten. Hoe kan het toch dat mensen van steden en drukte houden en juist dit soort plekken mijden? Ik blijf het me afvragen. Vanmorgen had ik ook zitten kletsen met hanneke en Frank. Hun kleinkinderen komen hier en bergen dan alle telefoons en computer spellen etc. op. Ze spelen de hele dag buiten, of bij slecht weer bouwen ze hele trein stellen en bouwwerken in huis. En in de avond mogen ze dan nog een poosje op hun mobiel etc. kijken. Deze kinderen boffen dat ze nog zo mogen opgroeien. 

Zo hoort het ook. Kinderen moeten kind zijn en buiten spelen. Kinderen moeten om zich heen leren kijken. Zo belangrijk. 

Ik besef me dat ik niet te lang moet blijven staan met het onweer op komst. Er loopt een heel smal pad door de hulst. De bladeren prikken en ik mopper.

Maar dan loop ik weer op normale paden en gaat het het wijde land weer in. En zo loop ik dan Uffelte binnen. Er is een terras wat 2 mensen herbergt. Verder is het dorp uitgestorven.  Het lijkt wel een spookstadje. Geen mensen geen auto's die voorbij komen, gewoon doodse stilte.

Ik heb wel zin ondertussen in pauze en een terras, maar het weer zit me op de hielen. Als ik nu uitgebreid ga zitten loop ik een eind in de nattigheid en daar heb ik dan ook weer geen zin in. 

Maar als ik dan bij een picknick plek kom is het wel even zitten voor een kom verse gemberthee en de crackers die ik in mijn tas heb zitten met een banaan. Even mijn schoen uit en tot de ontdekking komen dat mijn sok wel erg nat wordt op de vilten zool. Oke prima zolang ik geen blaren krijg is het best. Ik vraag me af hoe waterdicht deze schoenen zullen zijn. Veel vertrouwen heb ik er niet meer in. Nadat er een half pakje crackers en thee in zitten gaat het verder. Er komt een stel voorbij fietsen die me vanmorgen aan de praat hielden. "Hee", hoor ik ineens. "Jij loopt sneller dan wij fietsen".  Hahaha lach ik. Zeker lang op een terras blijven hangen. Goed gestemd loop ik door. Ik vond gisteravond nog mijn tweede muziek doos gewoon in mijn rugzak. Was hem al een poosje kwijt dus blij dat ie er weer is. Maar behoefte aan muziek heb ik niet. Het vogel concert is meer dan mooi. En het deuntje... Het blijft in mijn hoofd en ik blijf het geregeld zingen. Ik loop al een poosje te loeren naar ooievaars op nesten. Zo ondertussen moet er toch wel een geboorte golf gaande zijn. En ja hoor dan zie ik 3 jongen en moeders die de kinderen aan het voeren is. ik plof op een bankje want hier ga ik naar kijken. Onweer of niet. Prachtig toch weer om te zien. Na een poosje loop ik verder. En dan zie ik koeien onder een boom bij elkaar staan. oei gaan koeien daar niet staan als het gaat onweren? Ik zoek het op en ja het klopt. Ze gaan onder de hoogste boom staan en als de bliksem dan inslaat zijn alle koeien op slag dood, omdat ze op 4 poten staan. Domme beesten, mopper ik. Er lopen er nog een hoop rond en als ik voorbij loop komen ze dichterbij. Tijd voor een lesje wat te doen bij onweer. Terwijl er drie geïnteresseerd luisteren als ik uitleg waarom ze niet onder de hoge boom moeten gaan staan, blijft de rest maar een beetje dom grazen. Ik zie ze denken. Klets maar een eind weg maar jij loopt dalijk in het onweer. En ja als ik achter me kijk zie ik de donkere lucht aardig mijn kant opschuiven. Tijd om te proberen de bui voor te blijven. Ik moet een heel stuk over mul zand en dat loopt echt niet fijn. Het schiet ook niet op. Maar dan zie ik dwingelerveld en ik zie de ui van Dwingeloo. Mooi zo dat gaat opschieten. ik loop langs een tentje, rust wat. Was het mooi weer geweest was ik hier neergestreken. Vorig jaar meen ik waren we hier op pelgrimsdagen en hebben bij dit tentje ook al gezeten. Maar nu kachel ik door. En net onder de bomen hoor ik het gaan druppelen. Het is mooi op tijd. Ik hoop dat het nog even bij druppelen blijft. En dan hoor ik een vrouw ineens naast me die me vrolijk groet. "Tweede keer dat is ook toevallig".

Dezelfde vrouw die gisteren ook al mee liep en waar ik nou niet zo blij van werd. En weer loopt ze met me op. Ik heb er flink het tempo in en dat zegt ze ook. Ja mooi dan hoef ik niet zo ver meer als het losgaat. Nee daar hoef ik niet bang voor te zijn. Geen onweer alleen wat regen en pas over een half uur. Geen 16.00 uur maar 15.00 uur. Ha ja denk ik dat zien we dan wel weer. Ze wil me heel graag met de auto verder brengen maar dat wil ik niet. Geen onweer en voor regen ben ik niet bang. Als ik rechtsaf moet, moet zij rechtdoor. Heel mooi. En dan net op het open stuk gaat het los. Ik heb nog net tijd om mijn spullen op te bergen en mijn poncho over me heen te trekken. Hagelen, onweer en enorm veel harde wind. Het worden een drietal kilometers worstelen. En dan voel ik al dat mijn schoenen niet waterdicht zijn. Mooi zo ik geef de moed op dat ik ooit droge voeten zal houden. Ik hoop alleen dat ze morgen droog zijn. Op mijn slaapplek de fohn er maar even opzetten. En dan ben ik er en gooi ik de kletsnatte zooi in de auto om nog even te gaan tanken voor morgen. Terug bij het huis word ik binnen gehaald. Er hangt al een wasrek klaar en een droger mag ik ook gebruiken maar dat is niet nodig. Een warme douche... Als ik dan even zit en mijn foto's erop zet zie ik de zon. Hopla sandalen aan en naar buiten. Even een rondje Dwingeloo centrum nog. Broodjes voor morgen halen en een slaatje voor vanavond bij de warme vriesdroog maaltijd. Hanneke en Frank zijn naar Groningen naar een zieke dochter. En zo in het dorp vind ik het zooo jammer morgen weer weg te moeten. Ik ben hier zo ontzettend happy. Dwingeloo ik kom hier zeker weer terug en als het kan dit jaar nog. En dan neem ik Gerda mee.

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina