14. mei, 2022

Ode aan de mooie mens

Yes de dag begon leuk. Wat vindt je van het cafe? Het lotgenoten cafe voor tinitus klantjes. 

En daar kan ik duidelijk over zijn. Wat een heerlijke plek. Mensen die elkaar respecteren en waar geen oordeel is. Ik kom er graag even buurten ook al heb ik nauwelijks last nog van het rumoer in mijn bol.

We kunnen er lachen en ook even uithuilen over allerhande zaken. Ik lig een poosje te denken erover in bed en dan moet ik echt wel aan de gang wil ik een etappe van het grote rivierenpad lopen vanuit Leerdam. Goed geslapen zowaar dus ik heb ook zin in de dag die leuk begint. Het is nog dik 3 kwartier rijden, en als ik dan ergens mijn auto kwijt kan loopt het al naar 12 uur. Tuttebel mopper ik. Nu wordt het aan de late kant. Het pad vind ik snel en met de gpx erbij loop ik vandaag niet te dwalen. Gek ik ben gek op water maar dit pad heeft me nooit zo getrokken omdat het naar mijn idee veelal lopen was langs een rivier. Vandaag blijkt dat toch net wat anders te liggen.

De leuke gehuchtjes waar je door moet komen daar kom je niet echt. Ja zijdelings.

Soms wel jammer en eigenlijk had ik wel wat meer erin kunnen lopen als ik eerder was vertrokken. Maar gezien de afstand zou die dan ook weer langer worden en wellicht te lang.

Goed gemutst hobbel ik voort. Mensen groeten vriendelijk met een lach. Mooi weer doet toch wat met een mens. Dan kom ik bij fort Asperen. Ach daar neem ik dan maar even tijd voor. Beetje geschiedenis snuiven. 

Ondanks de naam ligt fort Asperen feitelijk in Acquoy. Het fort is gebouwd in 1845 als onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie en in 1879/1880 aangepast. In de Eerste en Tweede Wereldoorlog werden er betonnen bomvrije wacht- en waarnemingsposten bijgebouwd. Fort Asperen is onderdeel van een hele reeks werken in de directe omgeving ter verdediging van het zogenaamde Linge-acces, een zwakke plek in het defensiesysteem van de linie. De Nieuwe Hollandse Waterlinie is in zā€™n totaal een rijksmonument.

Van binnen is het mooi om te zien. Wat een bouwwerk. Ik klauter al wandelend naar boven en loop een rondje bovenop voor het uitzicht. Mooi om halverwege ook de bodem en het plafond tegelijk  te kunnen zien. Mensen waren in die tijd wel knap dat ze dit konden bouwen. Als ik dat vergelijk met de klusjesmannen die bij mij bezig zijn dan mogen die daar wel een lesje gaan leren. En dan wil ik eruit en ben ik verdwaald. Beetje paniekerig want je kan alleen maar rondjes lopen. Als ik aan een voorbijganger naar de uitgang vraag blijk ik een etage te laag te zitten. Pfff blij als ik dan buiten sta. gauw verder gaat het weer. 

Al snel loop ik dan langs de  scheve toren van Acquoy ofwel de betuwse toren van Pisa.

Hij staat echt joekels scheef. Mooi gezicht.

En dan schiet de verbouwing door mijn hoofd en de irritaties die nu spelen. En ik wordt er knap geirriteerd van. De lol is er af en zonder muziek omdat de mp speler leeg is en de oplader nog niet gevonden valt het ineens even vies tegen. Tijd voor een bankje en eten bedenk ik me. Cola zero erbij dan knap ik weer op. Het duurt echter nog even dus ik mopper voort. 

Het is zo echt geen saaie route langs het water wat vaak niet eens te zien is. Maar dan op de dijk een bankje en met een zucht van verlichting gooi ik de rugzak af en plof neer. 

Gerda appen dat ik ws pas rond 20.00 uur thuis ben voor het eten. En dan mijn lunch.

Het eitje wat ik weer eens gekookt heb en mee genomen smaakt best evenals de boterhammen. Er gaat nog best wat volk over de dijk. Sommigen in shirtjes en korte broeken, anderen weer in nog wat winterachtige taferelen. Mooi gezicht. Flesje cola zero doet zijn werk en mijn humeur knapt weer op. Veregeten die vervelende verbouwing. Maandag weer verder zaniken. 

De zool doet het prima en van pijn door de hielspoor is niks te merken. Fijn dan kan ik de fysio af gaan bellen voor volgende week. 

Weg is het niet en eind van de dag zal ik wel wat voelen maar goed ik loop dan ook weer enden. Ik kom langs een huisje waar vetplantjes op het dak groeien. Genietend sta ik te kijken. Appart en zo mooi wat de natuur toch weer doet. Rhenoy gaat voorbij en dan kom ik bij het monumentale kerkje in Rumpt. Leuk hij is open en als ik binnen loop zie ik een luie bank op de kerkbanken gezet. Mmmm als je een vermoeide wandelaar bent is het even goed rusten denk ik met een grijns. Ik kan niet al te lang meer truezelen dus loop vrij snel door. Beesd gaat voorbij maar niet voordat ik een winketje ontdek waar ik voor een paar centen een oplader voor de muziekdoos kan scoren. Blij als een ei ben ik nu. En dan met nog een km of zes te gaan loop ik op een bospad en merk ik dat ik gevolgd wordt door een oudere man. Niet prettig en ik ga wat trager lopen in de hoop dat hij voorbij gaat. Dat is echter ijdele hoop en ik word er kriebelig van. Niks vind ik het zo een man acher je. Maar dan blijf ik staan en bedenk me dat ie me maar voorbij moet lopen of ook stil moet blijven staan. En dan spreekt hij me aan. Of ik naar Santiago ga of er al geweest ben. Er ontstaat een gesprek en we lopen samen op. Man kreeg 10 jaar geleden te horen dat hij hartproblemen had, een te hoog cholestrol en aan de diabetes pillen zou moeten met zijn over gewicht. Daar had hij geen zin in en sportschool en wandelen volgde. Hij wilde avonturieren en ging de wereld bekijken. Tochten maken in Australie, nieuw zeeland en Amerika. Het zuider eiland liep hij rond en nu gaat hij maandag met zijn 77 jaar naar pamplona om van daaruit naar Santiago de compostela te lopen. De omgeving is vergeten, het fototoestel kan alvast uitrusten en samen lopen we naar het eind van de etappe. Hij vindt dat ik met 5.7 km per uur er stevig de pas in heb. Ik loop ook lekker. En dan zijn we in Tricht en bedanken we elkaar voor de leuke ontmoeting. Wat een prachtig mens. Hij wijst me hoe ik bij de trein in Geldermalsen kom. En na dik 24 km zak ik net op tijd op een stoel in de trein naar Leerdam terug. Een appje naar Gerda dat ik er al om 19.00 uur zal zijn. En dan mijmer ik de tocht in mijn hoofd nog eens door, voor ik in Leerdam naar de auto kachel en op weg ga naar huis.

Wat een heerlijke dag en dit pad smaakt naar meer.

 

 

 

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...šŸ¤£šŸ¤£ maar wel weer een leuk verslag! šŸ‘

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina