8. mei, 2022

mevrouw, kom nou toch eens kijken

Zo vakantie en een klushuis. Dus niet weg dit keer maar niet erg kan ik mooi een rondje lichaams onderhoud doen.

Gisteren de keuken grotendeels ingeruimd. Nog niet klaar, net zoals niks nog in huis, maar ik kan in ieder geval weer thuis slapen. Afgelopen periode heb ik een aantal nachten bij Victor en Hetty door gebracht, die me heel gastvrij onderdak verleenden. Daar was ik echt heel blij mee, gezien ik het anders met mijn werk niet gered had. Vandaag mooi weer en dat wordt dus voor de eerste keer korte broek aan. Rugzak met diverse zolen mee want mijn voet is nog altijd een lastig probleem. Maar niet erg genoeg om niet te gaan lopen.

Ik ga niet een hele lange dag dat lijkt me iets minder verstandig nog maar sta pas  rond half 1 buiten. Prima voor een stukje door de polder. Ik weet dat in het Bentwoud het koolzaad hoog staat en ik bedenk me daar eens heen te lopen, maar de polder is meer noodzaak. Ik wil de wei zien, de dieren en vooral de koeien. Ik heb ze gemist. Dus met goede zin loop ik naar Benthuizen waar de lange weg de polder induikt. In het begin loop ik te malen. Jammer toch dat mijn hoofd nooit van het begin af op uit staat. Maar het waren ook hectische weken. Ik zie bij Benthuizen grote vissen in  het water en die zijn nog flink aan het spartelen. Ik kijk er even naar en ga dan verder. Dan hoor ik een stemmetje. Mevrouw mevrouw kom nou toch eens kijken.

Heeft u die hele grote vissen al gezien? Ze zijn aan het paaien. Een klein jochie staat bij het water helemaal enthousiast te loeren.

Heerlijk zo een knulletje die al zo kan genieten van het buiten leven. Ik vraag hem wat de vissen aan het doen zijn. Paaien ken ik niet.

Na wat uitleg met zijn hoge stemmetje begrijp ik dat ze aan het paren zijn. 

Ik wens hem veel plezier en hij bedankt me netjes. Wat een heerlijk joch. Mijn humeur is opgeknapt en het malen is over. Met dank aan het kind. De polderweg die normaal zo lang en recht is is nu eens niet saai. Vandaag geniet ik van de weidsheid. En dan zie ik koeien in de wei. En niet maar een paar maar heel veel koeien. Ik word er helemaal gelukkig van. Zo hoort het toch ook, een weiland vol met koeien. Ik loop op mijn dooie akkertje. Geen haast en ik wil goed zijn voor mijn onderdaan. Een bankje komt dan ook als geroepen. Rustigjes wat drinken en dan moet ik toch ook maar een broodje eten. Omdat eten lastig is probeer ik dat overdag zoveel mogelijk te beperken. Maar met wandelen komt de trek om de hoek gluren. Binnenkort afspraak om uit te laten zoeken wat het is dus prima. Ook mijn ogen moeten opnieuw getest worden. 4 maanden geleden ongeveer een wonderbaarlijke verbetering volgens mij is dat nu weer terug bij af. Ik kan niks meer lezen met de lenzen van nu. Maag, ogen, voet echt een beurtje nodig bedenk ik me. Ouder worden is leuk maar die gekke klachten mogen weg blijven. Een aantal keren bedenk ik me wat ik zal doen wat lopen betreft. Maar eigenlijk weet ik het wel. Weipoort moet zo wie zo in de route zitten. De groene kathedraal wilde ik ook nog maar dan moet ik een keer eerder van huis. Even slaat dan ineens een beetje moeiigheid erin en heb ik het lastig. Muziek op mijn bovendop dan maar. Dat is een 20 minuten leuk maar dan is het ook wel weer klaar. Het mooie weer, de polder... Ik zal niet voor niets het poldermeisje genoemd worden. En dan kom ik in Weipoort en dan klaart mijn humeur helemaal op. Zal ik langs de ijsboerderij gaan? Heb toch wel een ijsje verdiend? Ik moet ook naar het toillet dus komt mooi uit. Daar blijft het bij een toillet bezoek en een bankje. Het ijsje blijft braaf in de winkel vandaag. Eerst wat kilootjes eraf. Dan heb ik lol want de koeien komen op huis aan. En ze moeten over een bruggetje over het water en dat is een geweldig leuk gezicht. De dames willen niet allemaal al naar huis en sommigen maken rechtsomkeert en veroorzaken een opstopping op het bruggetje. Ik geniet met elke vezel in mijn lijf. Als de dames dan allemaal thuis zijn wordt het voor mij ook tijd om op te stappen. Andere zool in mijn schoen gezien mijn voet nu toch wat op begint te spelen. Onderweg klets ik nog wat met de koeien die ik tegenkom en ik geniet nog maar weer van al het moois om me heen. goh hee wat een fijne middag is dit. Het hoge gele koolzaad staat ook hier in de polder Al is dit in Bentwoud mooier om te zien. Maar ik ben blij met mijn stappen  in de polder. Vandaag ben ik echt heel erg happy. Gelukkig omdat ik een dag alleen ben, dat ik zo mag wonen en omdat ik zo schandalig kan genieten van het goede wat de natuur me geeft. Het is een goede dag vandaag.

Na 22 km is de koek op en vindt mijn voet het ook wel best. Maar deze dag pakt niemand me meer af.

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina