15. apr, 2022

Roerige tijden

Heel netjes vier weken niet aan de wandel. Nu had ik het ook druk want mijn huis moest leeg. Eerst was het alleen de vloer eruit en toen keek ik eens rond en dacht gunst ik mag de gordijnen er wel afhalen als ze gaan breken.

En toen kwam de keuken tja die moet leeg en het losstaande kastje moet weg.

En dan zijn de kasten met alle spullen wel erg zwaar en moet er toch wel veel uit en naar de berging.

En dan op het laatst moet, niet gedacht, de kledingkast ook leeg. En dan al het laminaat eruit.

Ik heb hard gewerkt alles op tijd klaar te krijgen met de laatste dag hulp van Hetty en Victor omdat ik niet overal bij kon, en het is gelukt.

En dan zijn er de lichamelijke ongemakken. Pijn bij het slikken. Geirriteerde maag het zal van de stress komen, al vraag ik me af of het van mijn maag afkomt.  En mijn  voet die niet echt wil.

De pees ontsteking gaat beter maar bovenop mijn voet blijft niet fijn.

Maar goed de keuken is eruit en ik zwerf een beetje tussen eigen huis en logeren bij Hetty en Victor.

De katten wil ik niet altijd alleen laten komende weken dus ik probeer het te combineren.

Blij dat ik nu kan werken.

Het is niks voor mij mijn veilige stekkie kwijt te zijn. 

Een maand tot aan de vakantie, dan moet het een eind op dreef zijn. En relativeren. Ik voel me verre van prettig maar aan de andere kant de mensen in Oekraine dat is veel erger dus niet klagen. Het is mijn eigen keus te gaan verbouwen.

Straks is het mooi en dan ben je weer blij. Ik praat mezelf elke keer als ik uit mijn hum raak weer blij.

En vandaag moest mijn auto voor apk en mogelijk een reparatie aan de airco.

Mooi Gerda pikte me op en daar een bakkie gedaan voor ik naar huis liep.

Daar was geen klusman te bekennen.

Maar eens een app gestuurd. Ze kwamen enkel opmeten en gaan dinsdag echt beginnen.

Zucht dacht ik.

Nadat ze weg zijn belt de garage. De airco valt niet in de garantie want het is volgens hun een nieuw probleem. Vorig jaar hetzelfde probleem en toen leek het ook niet echt opgelost, dus volgens mij hebben ze het niet goed gedaan en dat zeg ik ze ook. Na tientallen jaren klant verwacht je toch een beetje service maar niks. De beurt laat ik dan ook niet bij ze doen maar zoek een andere garage op. De airco laat ik maar voor wat het is nu. Er is vast een garage die het stukken goedkoper repareert.

Eerst maar de verbouwing.

Maar mooi ik ga een stukje aan de wandel.

In de polder staan de koeien weer deels in de wei.

Lammetjes zijn alweer een stukje groter.

Jammer ik heb een hoop gemist van de lente afgelopen weken.

Het realiseren ineens maakt dat ik me even erg rot voel. 

Ik had ook graag naar Reeuwijk gewild.

Maar goed ik mis het lopen ook.

Pas als ik een bootje zie ronddobberen met twee jochies erin schiet ineens door mijn hoofd dat het wel de jochies Hielke en Sietske lijken uit de boekjes de kameleon. Wat heb ik die vroeger stuk gelezen.

En wat heerlijk als kinderen zo wonen en zo lekker kunnen spelen. Dat mis je toch wel in de stad. Kinderen zijn bevoorrecht om buiten te kunnen wonen.

En dan heb ik een lach op mijn gezicht en loop verder.

De fysio had gezegd dat ik geen steun zolen meer in de schoenen moet doen. Ik heb zeer sterke voeten die zich niet in een keurslijf willen laten proppen. Aldus de fysio.

Dus heb ik de gewone winkel zolen erin. Het lijkt goed te werken.

Ik loop via het buytenpark. Altijd mooi. Na 9 km geen centje last dus dat geeft veel hoop. Alleen merk ik dat ik wandelwol zal moeten gaan gebruiken om geen blaren te krijgen met die dunne zooltjes.

Bij intratuin schiet ik naar binnen voor de normaal zo heerlijke huis gemaakte soep en een broodje.

De soep is waterig en het broodje is maar zo zo. Jammer maar mijn maag is gevuld.

Ik app even met Hetty.

Dinsdag ga ik er weer slapen. Ik ben erg moe en kan beter met late diensten daar slapen zodat ik in de ochtend langer kan liggen dan thuis er om half 7 uit moeten voor de klussers.

Misschien ga ik nog bij hun in de buurt op katten passen en daar slapen.

Even een slag om de arm met die nare maagklachten en alle onzekerheid.

Dan loop ik het laatste stukje naar de dealer. Mooi op tijd en ik kan gelijk door naar de fysio waar ze met shockwave gaan beginnen.

Daar krijg ik op mijn kop want 15 km is veel te ver.

Andere fysio andere kijk op...

De shockwave is verre van een pretje maar als het maar helpt.

Volgende week mag ik terug.

En dan is het ook wel genoeg voor vandaag. Maandag misschien toch naar Reeuwijk  als het goed gaat een stukje lopen nog. Een enkele keer zondigen. 

En dan hou ik me maar weer even gedeist.

Het zijn roerige tijden.

Verre van prettig maar weten waarom en waarvoor.

 

 

 

 

 

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina