5. mrt, 2022

Op bezoek in Den Haag

Het is alweer even geleden dat ik getikt had maar heb wel gewoon stukjes gelopen. Bijna 600 km zitten erop.

Heb ondertussen dankzij de schoenen die maar niet wilde blijven passen een pees ontsteking boven op mijn voet en heb ook overbelaste voeten dus begin maandag met fysio. Mocht 10 km lopen van haar, maar veel moeten werken dus maar gewoon rust gehouden.

En ondertussen zijn we vrij van de corona regels, behalve op het werk maar zijn er zorgen over de oorlog in Oekraine. Ineens is oorlog toch wel eng dichtbij. Gisteren mijn laatste werkdag van een lange reeks van steeds 1 dag vrij en nu drie dagen vrij en mooi weer dus nu ben ik niet te houden. 

Dag met de 10 km. Het gaat ook over, zegt ze, als ik door loop alleen duurt het langer. Maar met mijn oude schoenen kan ik wel een end vooruit. Daar zitten geen drukpunten meer in. 

Vandaag ga ik op zieken bezoek bij een lotgenootje van de tinnitus groep. In Den Haag dus mooi om te lopen. Bedenkend hoe ik ga lopen kom ik erop uit om via de Vlietlanden te gaan.  Het zal druk zijn met roeiers vermoed ik en dat is gezellig kijken. Later dan ik wilde om 9 uur sta ik buiten. Bij het Noord AA is het gelijk genieten. Prachtig die blauwe lucht en de weidsheid van het water. Het verveelt me nooit. Evenmin als de polder, en ik bedenk me dat als het morgen nog zulk weer is ik maar een rondje polder doe als mijn voeten willen. Het is druk met wandelaars en hardlopers en er wordt veel gegroet. Als ik aan het eind gekomen ben van het water kan de jas uit. Hop in de rugzak erbij en dat is proppen om de zak ook nog dicht te krijgen. Ik heb mijn gevoerde broek nog maar even aangetrokken. Koud is het in de ochtend zeker nog wel. En er zou een gure wind staan, dus niet overbodig dacht ik. Bovendien is het voor de gewone wandelbroek echt te koud, dus weer zo een type weer waar ik niet zoveel mee kan. Nog even bedenk ik me, dan loop ik in korte broek en shirtje. Er komt een oude dame voorbij joggen en vol bewondering kijk ik haar na. Ze loopt niet echt heel erg hard maar gompie ik doe het haar niet na. Dan loop ik Stompwijk binnen en bedenk ik me dat het wel erg lang geleden is dat ik naar de Vlietlanden liep want ik lijk er op deze manier niet te komen. Dan maar langs de weg. Muziek heb ik bij me, dus ik kan altijd de muziek op als ik het zat wordt. Er zit een eend met een muts op en ik moet vreselijk om dat dier lachen. Het is een komisch gezicht. Maar groot gelijk heeft ie, het is best nog erg koud in de ochtend en avond.  Poosje gelopen en verroest een afslag naar de Vlietlanden. Helemaal mooi. En op het water is het idd erg druk met roeiboten. En het is beter lopen omdat er bosjes komen voor de hoognodige lozing van een liter vocht al. De oorlog is even uit mijn bol maar dan komen er steeds fietsers voorbij en overal dezelfde gesprekken. De oorlog. Iedereen is daar toch wel erg mee bezig. Het loopt nog best wel lekker door en ik zie in de verte al de molen, de salamander van Leidschendam. Ze zijn de doeken over de wieken aan het trekken dus hij zal aan de gang gaan. Even later draaien de wieken dan ook fier rond. In Leidschendam is het leuk kijken bij de sluis. Ik weet dat er nu een stuk komt langs de drukke weg maar het is dan ook niet te vermijden als je naar de stad wil. Voorburg de markt en Herenstraat stervens druk. Snel maar verder. En dan loop ik Den Haag binnen. Dus dan moet de navigatie ook aan, op zoek naar verpleeghuis Vrederust west, waar ik ooit als uitzendkracht wat geklust heb. Druk, druk, druk maar ik stoor me er nog niet echt aan. Ik heb al gezien dat ik langs mijn oude huis kom waar ik 17 jaar gewoond heb. Ik kan over de noord polderkade aan de achterkant mijn balkon van destijds zien weet ik, en zo loop ik dus ook. De school waar ik op uitkeek en waar een grote boom stond waar ik mijn dode parkieten in achterliet, zodat ze nog bij hun soortgenoten waren, is 1 grote ruine. Die wordt afgebroken. Het balkonnetje is piepklein en ik verbaas me over de ongezelligheid en het vol gepropte. Heb ik daar echt gewoond?? Ik kan het me bijna niet voorstellen. Langs het verzorgingshuis wat ook afgebroken wordt. Wat een enorm zooitje. De voorkant herken ik goed en het huis is nog steeds in tweeen gedeeld. Zal dezelfde huisjes melker er nog zitten? En als ik om me heen kijk hoe verpauperd alles is ben ik enorm blij dat ik er vandaag alleen maar langs loop. Bij een shoarma tentje of iets dergelijks mag ik even naar de wc. En dan loop ik maar gauw verder. De drukte maakt me wat nerveus. De buurt is ook niet echt gezellig of 1 van de goede buurten dus ik wil er nu ook weg. Zonder pauzeren kachel ik door. En dan ben ik er en zit Marion bij de deur me al op te wachten. Wel een knuffel, geen knuffel, ja hoor bij mij kan het. Stoel, schoenen uit en aan de thee en kletsen. Eerste keer dat we elkaar zien dus grappig. Na een poosje gaan we samen een rondje. Ik heb er al bijna 26 km op zitten maar marion is al lang niet buiten geweest dus ik duw haar stoel met plezier naar de Leyweg voor wat boodschapjes en een terrasje. En als zij geniet, geniet ik ook. Op het terras komt er een man naast ons zitten die zowaar vraagt of wij bezwaar hebben als hij gaat roken. Ja zegt Marion en ik denk ook ja liever niet. Wel netjes dat hij het vraagt en het  dan ook niet doet. Als we een poosje gezeten hebben wordt het tijd om terug te gaan. Marion met de boodschappen en mijn stokken op schoot en ik erachter om te duwen. Over het fietspad want de stoep is niet te belopen met de rolstoel. Weer terug nog een bakje thee en nog even kletsen. En dan wordt het tijd om op huis aan te gaan. Het is ondertussen 19 uur. Buiten besluit ik nog een paar haltes te lopen voor ik op de tram stap. Als ik dan zie nog 4 minuten besluit ik de tram te pakken. tram 9 moet ik hebben. Tram 16 komt voorbij en dan valt tram 9 uit. Natuurlijk. Het ov en ik lijken gewoon niet te matchen. Tram 16 gaat wel weer voorbij en als ik dan maar eens kijk hoe die rijdt zie ik dat die ook naar centraal gaat. Sufferd denk ik, kijk dan ook even. De volgende tram dus in en blij dat ik richting Den Haag uit dender. Op centraal station blijkt de randstad rail lijn 4 uitgevallen te zijn. Ach ja dat is het ov verzucht ik. Lijn 3 dan maar en dan maar verder lopen als ik lang op de bus moet wachten. In Zoetermeer blijk ik nog wel een halte te kunnen gaan lopen. Alles beter dan in de kou wachten. Met nog een paar minuten blijf ik dan wachten bij de halte maar blijkt ook de bus weer vertraging te hebben. Het is echt niet te geloven. Maar dan komt ie en ben ik snel thuis. Ziels tevreden weer in mijn eigen weiland te zijn. Dik 34 km zitten erop en maandag zal de fysio mopperen. Mijn voet moppert in ieder geval wel. Maar dat was het me vandaag heel erg waard. 

Opmerkingen

Marion V

06.03.2022 07:25

Zo spijtig van je zere voet, ik hoop maar dat de peesontsteking niet verergerd is, want dit was wel een tikje meer dan 10 km... Ik vind het enorm lief dat je me opgezocht hebt en heb erg genoten ! xXx

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina