23. okt, 2021

2000 km

Vandaag pelgrimsdag. Nog 2 etappes van het oudste pad van Nederland. Het is voor mij wel erg vroeg dag nu ik niet zo vroeg op hoef om te gaan werken. 

En met 4 uurtjes slaap is het nog een uitdaging mijn warme bed uit te klauteren. Maar met het idee van de dag die voor me ligt spring ik er dan toch, een half uur voor ik de deur uit moet, uit. Hup douchen, in de kleren en een ontbijt naar binnen werken met de halve liter water en de auto in.

Ik ben er een ster in geworden om tempo te maken😀 Om kwart voor 9 ben ik netjes op tijd bij Victor. We pikken Wim op bij de metro en dan gaan we aan op Rhenen. Wim net terug van Santiago dus de praatjes gaan dan ook over de camino. Ik krijg er zin in om over twee jaar weer te gaan. Volgend jaar blijf ik nog maar een jaartje dicht bij huis heb ik bedacht. Geen zin in drukte van het heilige jaar en corona houdt me ook nog dicht bij huis. Zeker nu op het werk, mensen ondanks de vaccinaties toch nog flink ziek worden.  Maar genoeg in de planning, dus ik ben toch wel onderweg. Om 10 uur zijn we in Rhenen en staat de rest te wachten. Volgens Victor is iedereen er, maar ik mis toch echt Wil die hij in de auto wel genoemd had. Die zou om kwart over 10 op het station staan. Op dit vroege uur kan ik niet zo gauw op haar naam komen en de rest weet het ook niet wie er nog gemist wordt. Eerst maar even koffie en bingo. Wil missen we. We proberen contact met Wil te krijgen wat niet lukt. Als we dan aan de wandel gaan zien we bij het station Wil staan die ons ook niet kon bereiken en zich zorgen maakte. Maar gelukkig ze is erbij. We lopen het stadje uit en komen bij de Grebbeberg. Oww ik heb de route thuis niet bekeken anders had ik geweten wat me te wachten stond. Redelijk steil een enorme trap op een steile afdaling en ergens nog een keer een trap. Tijd voor de longtesten denk ik boven. Even kalm aan en op adem komen. En dan komt de afdaling. Menigeen hoor ik dat de stokken wel handig waren geweest. Met afdalen heb ik geen problemen, dus Wil gaat met mijn stokken naar beneden. We moeten wel veilig lopend beneden aan komen. Rollen worden je kleren niet schoner van🙂 Maar ik krijg het er wel warm van en wat ik niet had gedacht gebeurt dan toch. De rest van de dag loop ik in t shirt. Victor zag de bui al hangen en leid ons keurig netjes een stukje over een fietspad. Dat scheelt klauterwerk. Matthijs heeft het in de gaten. Ik niet ik loop gewoon achter iedereen aan. Lekker makkelijk vandaag. En Elza houdt de route ook in de gaten en die loopt nog wel eens een andere kant op.  Heeft ook meestal dan nog gelijk, dus ik laat de telefoon alleen de km stand opnemen. Het is leuk om bij te beppen en het is leuk om ergens er tussen te hangen of achteraan te hobbelen. We moeten een end langs de weg. Niet het mooiste stuk. Het kan niet altijd anders maar soms zie je dan wegen die veel mooier lopen. We doen het ermee. En dan komen we in Wageningen en lopen we langs een soort klaagmuur waar je briefjes in kan doen. Ik maak er een foto van en dan is een lens wel handig. Thuis zie ik dat er een boodschappenbriefje in de muur is gestopt. Ik moet er om lachen. We gaan rust houden bij hotel de wereld. Daar waar de capitulatie is getekend 5 mei 1945. Toch wel een bijzondere plek. Ik wist het ook niet meer. Zakt toch wel een en ander weg in de loop der jaren. Als we uitgerust zijn gaat het verder. Nog een stukje langs de weg en dan weer het bos in. Dit keer over een ruiterpad. En dat is behoorlijk aanmodderen. De een zoekt het meest droge stukje op, de ander banjert gewoon langs een randje er zoveel mogelijk naast. Het bos staat vol met rode koolzwammetjes. Prachtig vind ik ze. Het zijn ook weer bijzondere stukken natuur om te lopen. En dan staat de teller van mijn km stand op 2000 km dit jaar. Nog nooit zover gelopen in 1 jaar. Er worden wat foto's gemaakt. Ergens heb ik er 1 van de 1000 km nu van de 2000. En ach het is niet zo heel boeiend, maar het zegt mij meer waar ik toe in staat ben als ik niet hoef te werken. En het zegt me iets over de wandelverslaving die ik ondertussen wel heb. Eigenlijk moet het gewoon even twee weken slecht weer zijn, dan heb ik tijd om mijn huis verder leeg te ruimen. Als het droog is en mooi weer dan houd ik mezelf niet binnen. Nou leuk, kijken wat ik er nog aan kan lopen dit jaar. Pas na 5 km kom ik erachter dat mijn telefoon is uitgevallen. Dus de km stand is niet verder gelopen. En dan staan we bij een beelden tuin en een schuur waar allerlei briefjes hangen met gezegdes en spreuken. Er zijn veel mooie bij en van een paar maken we foto's. Nog even een stop en nu moet ik toch echt aan het water tanken. De flessen zitten nog vol bijna aan het eind van de tocht. En dan is het het laatste stukje helaas alweer. 20 km verder vandaag. Eenmaal in de bus zie ik het rijtje grijze hoofden zitten en moet ineens denken aan jaren geleden. Ik was met een vriendin in een hotel in Drenthe buiten het seizoen. Er waren alleen maar ouderen in het hotel en die kwamen elke dag terug, en zaten te praten over de afstanden die ze gefietst hadden. We zeiden toen tegen elkaar, kijk daar is ons voorland. Over een aantal jaren zitten wij ook met grijze hoofden te praten over onze wandeltochtjes. En nu ben ik dan een grijze duif en praat ik over de wandeltochtjes. En het bevalt me eerlijk gezegd best. De wandelconditie is nog prima en ach ik heb het meestal niet in de gaten dat de jaren voorbij gaan. Zo hoort het ook denk ik met een glimlach. En dan nemen we afscheid van elkaar en duiken wij de auto in. Het vroege opstaan heeft me een beetje genekt dus ik ben ook blij als ik thuis ben. Wat een fijne dag was dit weer. 

Opmerkingen

Victor

23.10.2021 21:22

Wat een grappig en onderhoudend verslag weer!

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina