27. aug, 2021

eerste deel zit erop.

Dat ik een gehorig stekkie had was wel duidelijk vannacht.

Keek  ene buurman niet vrolijk mijn kamer in, had de andere buurman tot 1 uur vannacht telefoon. Het is dat hij buitenlands was anders was het gesprek letterlijk te volgen.Maar toch in slaap gekukeld en een soort van uitgerust om zeven uur wakker. Japie stond ook al rechtovereind. Grotendeels ingepakt een aai over zijn snoet en zijn ontbijt in de vorm van nacht spullen in zijn buik gepropt. 

Om 8 uur mag ik zelf aan het ontbijt en er zit weer een andere man aan tafel. 

Een vluchteling die hier verstopt zit zo vertelt hij. 

Het huis is groot genoeg. 

Hoeveel mannen zal dit huis herbergen vraag ik me in mezelf af. 

Het is wel een leuke man die veel met joga bezig is. 

We praten een poosje en dan ben ik klaar en wil weg. 

De vrouw zit er wat stil bij en vindt dat ik te vroeg wegga. 

Ja kan zijn maar ik moet een eind. 

En ik heb ook geen zin om weer haar verhaal over haar verdriet aan te horen. 

Heel slecht vind ik, maar ik was juist weg gegaan om los van alles te zijn dus ook los van andermans sores. 

Om half negen hijs ik Japie echt op mijn rug en vertrek. 

Een route op route. nl moet me naar Hedel brengen waar Nelly me gaat oppikken. 

Het loopt goed en al sneller dan ik dacht sta ik bij het pondje naar Woudrichem. 

Het pondje is er ook dus ik kan weer zo opstappen. 

Het is even leuk. 

Wel verplicht een mondkapje. 

Jazeker er is nog 1 iemand die mee vaart en die staat aan de andere kant van het schip. 

Ik sta ook alleen midden in de wind buiten. 

Het valt me mee dat dat lappie niet van me hoofd weg waait. 

Je kan het ook overdrijven mopper ik tegen Japie. Dat vindt hij ook want hij weigert stantepe een mondkappie op te doen. Hij is er ook te dik voor zeg ik hem. 

Maar Japie is in zijn hum en ook zeer tevreden. 

Hij is goed gepakt en hangt prima op mijn rug. 

Al vlot zijn we in Woudrichem. 

Wat een leuk plekje. 

Even rondkijken en foto's maken. 

En dan moeten we echt verder op pad. 

We lopen over een lange dijk langs de Waal en ik vind het mooi. 

Ook Japie is stil en geniet op mijn rug. 

Ik houd van dit soort paden door uitenwaarden. 

Een klein stukje moeten we dan over de weg maar al snel gaat het weer een dijk op langs uiteinderlijk de boven Merwede naar de Maas. 

Aan de ene kant de huisjes beneden aan de dijk aan de andere kant het water. 

En dan begint Japie te protesteren. Het piept ineens aan alle kanten, maar hij kan me maar niet duidelijk maken wat er mis is. 

Ik kom langs een molen die open is. 

Mooi toillet denk ik. 

De molenaar vindt het prima als ik een half litertje water mee pik. 

Eenmaal weer op pad is Japie ook weer stil. 

Mooi zo. 

 Blijkbaar wilde hij even rust. 

Ik kijk naar de tijd en zie kwart over 12. 

Beetje puzzelen maar ik besluit om 13 uur op zoek te gaan naar een bank. 

Mensen die al wel op een bankje zitten vragen of ze plek moeten maken voor mij. 

Nee hoor ik mag pas 13 uur zitten. 

Dan moet ik nog maar even vinden ze. 

Uiteinderlijk ben ik 19 km verder als ik bij een bankje kom. 

Schoenen uit, Japie neer gepoot naast me en aan de cola zero. 

Hedel komt al rap dichterbij waar Nelly me oppikt. 

Maar dan ga ik denken. 

Ik loop zo goed vandaag. Ik kan doorlopen naar Rosmalen. 

Ik hou een slag om de arm en vertel het Nelly. 

Ondertussen heb ik ontdekt dat ik geen tekenbeet heb. 

Het lijken op iets van schaafplekken en doet ook ineens pijn. 

Tekenbeten doen geen pijn. 

Dus ik zie het aan. 

Verder gaat het dan naar Hedel. 

Niet nadat ik mijn haar gekamd heb. 

Het klinkt stom maar als ik moe ben of het warm heb moet ik keihard een kam door mijn pruik trekken. Dat helpt me weer goed te voelen😀. 

En het gaat verder door de uitenwaarden. Natuurlijk loop ik dan langs een restaurant. 

Even twijfel ik maar het verstand zegeviert. Ik moet tever voor lanterfanten. 

Ik kom sinds Woudrichem veel gehuchtjes tegen op de dijk. 

Rijswijk of zoals ze het hier noemen Rijsik, Andel of tewel Ael, waar het begint te regenen.

Japie af en graaien in zijn buik want de poncho zit onderin. Het zou droog blijven. Alles weer aan en om gehangen en natuurlijk het is droog.

Boel maar los laten hangen een poosje. Bij Veen of Viëën, mag ik weer met het pondje over naar Aalst. Leuke route zo. 

 

 

 Aalst, Nederhemert, Welsseind (kende ik niet), Ammerzoden waar ik weer een stukje over de weg moet, en dan loop ik verkeerd dus terug.

Wanneer ik ooit besloot k3 leuk te vinden.... Het galmt uit mijn muziekdoos in ieder geval. 

Snelle tempo liedjes dus ik laat het staan. Het bepaalt mijn loop ritme. 

 En dan denk ik in Hedel te zijn. Er staat alleen geen bord. 

Yess het moet gewoon. Restaurant, cola zero, toillet, en lunch om half vier. Zo had ik dat bedacht. 

Het blijkt een fatamorgana in mijn hoofd. 

Een bankje met een bord rust hier wat is wat Hedel hier bied. 

Geen water meer dus eerst op zoek. 

Een vriendelijke man is zo aardig om de fles te vullen. 

Japie zit stil naast me. Hij kent me en weet wat een eigenwijs mormel ik ben. 

Tweede keer rust na dik 30 km., zere voeten... Schoenen een poosje uit maar opgeven nee. 

Na de lunch toch verder. 

Nog geen 10 stappen verder en het begint serieus te regenen. 

Oooo mopper ik en hijs alles weer af en op met poncho dit keer. 

10 minuten later is het droog. 

Dan een bord restaurant treur niet. 

Mooi, cola zero staande, toillet in rennen, poncho weer op Japie binden en verder. 

Zoef, ik ren Den Bosch in. 

Volgens een medepelgrim op fb zie ik dan Rosmalen bijna liggen. 

Binnen een paar minuten ren ik Den Bosch weer uit. 

Tjee hee, lach ik cola zero is echt een wonder middel. 

Het gaat verder over de dijk en het blijft leuk lopen. 

Dan ineens in het niets een grote nep ijshoorn. 

Het zal toch niet? Nee hoor zeg ik tegen Japie dit is weer een fatamorgana. 

Maar dan is er een echt restaurant met ijsbar. 

Drie bollen doe ik mezelf kado vandaag en binnen vijf minuten zijn ze weg. 

En dan loop ik Rosmalen binnen en moet ik nog vier km naar Nelly. 

De zwaarste km. 

Alles doet zeer. Japie zwijgt in alle toonaarden en ik hoor hem denken. 

Ik denk ook en zeg maar niks. Twee dagen hersteltijd anders had ik bij Hedel gestopt. 

Bij Nelly 44 km verder, vliegt Japie af gaan schoenen en sokken uit en mijn stokken liggen ook ergens. 

Bende naast de eettafel maar eerst Nelly een knuffel, naar de wc en lekker eten. 

Douche die normaal mijn lijf soepel maakt werkt niet. 

Pijnstillers dit keer maar. 

De nacht duurt lang voor ik in slaap kukel. 

De pijn houdt me wakker. 

Japie staat fier overeind naast me en zwijgt nog altijd. 

 

 

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina