29. jul, 2021

met nieuwe schoenen de toekomst in stappen

En dan na 4 weken tobben en negen kilo lichter, dinsdag het laatste nare onderzoek gehad en te horen gekregen dat ik geen kanker heb en volkomen gezond ben. En dat moet landen. Gisteren was ik flink van de leg. Vanmorgen kon ik in mijn huisartsen dossier kijken, die inlogcodes had ik opgevraagd en daar ben ik stil van. Wat heeft deze huisarts geblunderd. Helaas zijn beide huisartsen op vakantie gegaan en is de praktijk gesloten. Een gesprek zal dus moeten wachten. Maar nu ik weet dat ik gezond ben kan ik ook aan nieuwe wandelschoenen beginnen. Ik dacht steeds: Laat ik maar wachten want straks als ik aan de chemo moet dan kan ik toch niet meer lopen. De drang om naar de Kaag te lopen kwam ook deels doordat ik dacht dat het misschien de laatste keer zou zijn, dat ik ooit nog zo een tocht zou lopen. Wat kan een dokter een hoop ellende aanrichten. Het zit me dwars. Mijn lijf staat nog compleet in de stress stand, dus het is tijd om het lopen flink op te pakken. Naar de schoenenzaak op mijn oude schoenen heen en op de nieuwe terug was het plan. Boterham mee en op pad. Mijn rugzak moet ik wel opnieuw stellen nu ik zoveel gewicht kwijt ben. Niks zit lekker op mijn rug. In de polder lijkt alles groener dan groen. Het maakt me zo blij, dat ik dit hopelijk nog heel lang kan zien. Als je zo een waarschijnlijkheids diagnose krijgt neem je toch overal op de een of andere manier al afscheid van. Het loopt vlug aan en ik pak de kortste route, zodat ik na 11 km al bij de wandelman ben. Reinhart de oostenrijker is er vandaag. Hij wisselt af met een zwitser. Hij moet lachen om mijn schoenen. Ja een paar nieuwe zolen mogen er wel onder. Als ik hem vertel dat ze de laatse wandeling zo lek als een mandje waren zegt hij dat het komt door mijn jubel tenen. Nooit geweten dat ik die heb maar hij laat me het verschil tussen zijn en mijn tenen zien. Zijn tenen wijzen naar beneden mijnes omhoog. Gunst zeg ik dan heb jij chagerijnige tenen. Hij gaat me helpen om mijn tenen zo met zooltjes te krijgen dat ik ook chagerijnige tenen krijg. Het eerste paar nieuwe schoenen wat hij pakt zitten gelijk goed. Het blijken dezelfde te zijn als ik al had. Alleen die zijn grijs ondertussen en de nieuwe zijn nog mooi blauw. Maar ik mag er niet direct mijn goedkeuring aan geven. Diverse schoenen worden gehaald en aan mijn voeten getrokken want ik mag ze niet zelf aan doen van hem. Concentreer jij je nou maar op je schoenen en laat mij het werk doen zegt hij. Ook half hoge schoenen gaan aan. Maar dat zit gewoon niet fijn. Nou zegt hij dan neem ik je ook nooit mee naar Wales om te wandelen. Dat was ik ook geheel niet van plan zeg ik hem, ik loop wel in mijn up naar Santiago, want ook dan loop ik op lage schoenen de  berg op. Daar gaat het niet om zegt hij maar in Wales regent het veel in tegenstelling tot Santiago. Ik vraag hem of hij wel eens gehoord heeft van een hele lange tormentos. Tjee wij hadden bijna 17 dagen regen. En ja toen liep ik 18 dagen met natte schoenen. Dan had je blaren zegt hij. Nee hoor geen blaar gehad. Je sokken 18 dagen aanhouden had een stel duitsers gezegd. Nou dat hielp. Dan houdt hij zijn mond maar. Hij krijgt geen gelijk vandaag. Er zijn nog meer mensen aan het passen en ze genieten mee. En als een man zegt dat zijn tenen wat knel zitten jubel ik; ooo dat komt omdat je jubel tenen hebt. Het is geen vrolijke man en reageert wat verbolgen. Maar Reinhart geeft me gelijk en ik heb lol😀 Nog met nog een grietje even zitten kletsen en dan ben ik eigenlijk met een uurtje wel uitgepast. Het worden gewoon mijn oude schoenen in de nieuwe uitvoering. Als ik er 50 km op gelopen heb moet ik terug komen voor die jubel tenen. 

Dat is maandag dan zeg ik. Nee kleine stukjes beginnen. Ik kijk hem alleen maar aan. Hij moppert dat ik eigenwijs ben en met kleine stukjes moet beginnen. Jaha zeg ik ik ben zeker eigenwijs want ik loop er nu op naar huis en zaterdag ga ik 34 km met de pelgrims lopen. Ik mag niet bij hem aankomen als ik blessures krijg. Was ik niet van plan, maar mijn motto is al mijn hele leven, schoenen moeten niet ingelopen hoeven worden, die moeten gelijk goed zitten. Anders koop ik ze al niet eens. Dus dinsdag ga ik bellen en als hij er is ga ik terug. Fles witte droge wijn in ruil voor chagerijnige tenen. Ik doe het ervoor. En dan sta ik buiten. Andere kant om terug. Onderwijl nog even een kaartje kopen en op de bus doen voor Frederike dat meisje wat in elkaar geslagen is, omdat ze zei dat ze mocht zijn wie ze was en de ander ook mocht zijn wie hij was. Een 14 jarige die een 14 jarige in elkaar trapt om die uitspraak. Het raakt me en zo een kind kan alle steun gebruiken om hier overheen te komen. Dus kleine moeite kaartje, op de bus.  Mijn oude schoenen ik mag ze van Reinhart niet achterlaten en kan ze onderweg misschien moeten ruilen met mijn nieuwe. Maar die oude horen bij het verleden en ik wil op nieuwe schoenen een betere toekomst in stappen bedenk ik me. Na twee km heb ik blaren en is het even bankje om er twee met wandelwol te bedekken voor ik op mijn sokken verder kan. Ik ben het gewend dat ik altijd onder mijn kleine tenen blaren krijg. Later komt er nog een op mijn zijkant van mijn voet bij maar daar kan ik nog wel mee doorlopen. Ik zie een weiland en bedenk me dat ik misschien wel tussen het draadje door kan en dwars door het weiland naar de polder kan lopen. Voorlopig zit ik nog lans de rijn naar Koudekerk aan de Rijn. Maar dan gaan de koeien aan het rennen en staat er een hele kudde ineens voor het draadje naar me te loeren. Nee geen goed plan het zijn vast waak koeien. Braaf loop ik nog een stuk langs de weg. En dan zie ik een afslag en denk mooi, die kan ik vast wel nemen. Blijk ik daar ook af te moeten. Mijn hoofd wil beslist nog niet aan het werk. Ik heb de brug en het restaurantje over het hoofd gezien. Maar dan loop ik ook de polder in. En de muziek gaat op en niet meer af. Ik merk dat mijn hoofd moe is van de afgelopen maand en die vervelende onderzoeken, die behoorlijk stress op leverden. Daarnaast heb ik de afgelopen week vaker mijn bed niet gezien dan wel. Dus ja ik heb soms moeite om niet staande in slaap te vallen. Het suizen van mijn hoofd houd me aan de gang vandaag. Ik weet dat het de stress is die er uit komt dat zakt wel weer af. Maar ik ga wel wat vaker even rusten en zitten. Zelfs de cola zero doet het hem niet vandaag. En ooo ja dat vertelde Reinhart me ook nog. In cola zero zit een zoetstof die me zo oppept. Nooit bij stil gestaan. Blijkbaar ben ik daar gevoelig voor. Ik zing gezellig met de muziek mee en mensen groeten lachend. Logisch want met muziek op je oren mee zingen, klinkt voor geen centimeter. Ik word er in ieder geval blijer van. Als ik redelijk op huis aan loop begint alles in me te protesteren. Mijn verstand zegt me genoeg is genoeg vandaag maar heel mijn wezen wil om het noord aa heen. En ik denk dan, ik doe het maar gewoon. Dan maak ik einderlijk eens een goede nachtrust. En dan komen ook de plannen boven om na Drenthe toch aan het kloosterpad te beginnen. Ik hoop dat er nu wat rust in de toko komt, zodat ik einderlijk de kans krijg te herstellen in mijn koppie. Op het mee zing fietspad bler ik flink mee. Always look at the bright site of life klinkt uit de muziekdoos. Laat ik dat ook maar doen. En nu is het zonder pardon naar huis, waar ik na 38 km binnen stap. Morgen beginnen aan het opnieuw instellen van mijn eet ritme en de boel in huis aan pakken. Maar vandaag nog maar even niet. 

Opmerkingen

Els

29.07.2021 22:30

Ha die Caroline,
Wat een goed nieuws, helemaal gezond. De blijdschap klinkt door je woorden heen,ook vanwege die nieuwe schoenen natuurlijk haha.
Loop maar veel km's, zal in Drente ff minder zijn 😉

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina