19. jul, 2021

Verlangen

Afgelopen week vertelde ik Hetty dat ik zo graag weer eens naar de Kaag wilde lopen. En alleen al bij dat idee werd ik blij. Het is al een aantal jaren geleden. Toen liep ik 75 km en daarna mijn lijf stuk. Dat mocht niet meer dus ik kwam er niet meer. Maar toch. Jaarlijks dacht ik eraan en het verlangen bleef. Waarom? Veel water, mooie route ik heb geen idee. Maar als ik een lange afstand wil lopen moet ik naar de Kaag gaan. Ik hoef er niet eens over na te denken of dat lukt. Die route geeft op de een of andere manier energie. En ik wil gewoon even een leeg hoofd hebben. Grote schoonmaak houden in die boven dop en al die spinnewebben weg vegen. Dus half 8 sta ik buiten. Het heeft wel wat aparts zo vroeg. Dat ben ik niet gewend. Het is alleen wel erg warm. Als het nog warmer wordt wordt het een pittig loopje bedenk ik me. Als ik om kwart over 8 langs de thermometer loop staat er 26 graden op. Oeps denk ik volgens mij was dat niet voorspeld. Gelukkig heb ik mijn petje bij me. Deze keer eens aan gedacht. De muziek gaat op mijn oren met het pelgrimslied op herhaling een paar keer. Het malen moet nog even uit mijn hoofd weg. Vlak bij Hazerswoude dorp loopt een vrouwtje met me op. Ze is vrijwilliger geweest in Roncesvalles en we babbelen een poosje over de camino. Leuk vind ik het. Als we beiden weer ons weegs gaan en ik vlak bij Koudekerk aan de Rijn ben, heb ik er 13 km opzitten en 1000 km op de teller dit jaar. Mooi zo, ik doe nog wat aan lichaamsbeweging. Op een bankje is het even een half uurtje rust. Ik ben moe en heb een duf hoofd van dat hele vroege opstaan. Het eerste flesje cola zero gaat erin en daarna ben ik klaar wakker en kan ik vol energie verder. Het verbaasd me toch elke keer weer hoe goed dat bocht werkt. Het is al drukjes op het water en ik geniet van de bootjes. Bij de brug moet ik wachten die is net open. Maar dan loop ik al rap de polder in op weg naar Woubrugge. Wat een heerlijke rust gaat er toch vanuit. Even vliegen de tranen omhoog maar die zijn snel weg. Dit gebeurt nog 2 keer vandaag maar dat is niet erg. Het grote genieten overheerst. De muziek blijft  sinds de ontmoeting met de vrouw al af. Het stoort me meer en het malen ging er toch ook niet van weg. Dus kijk ik rond en geniet ik maar gewoon. Als het pad smaller wordt is het opletten. Racefietsers zijn flink aan het toeren en of ik maar elke keer de kant in wil. Op een gegeven moment blijft er 1 bellen maar ik moet toch echt even opletten dat ik niet de brandnetels inval. Ik foeter hem dan ook even flink uit. Dom ei denk ik. Het laatste stukje naar Woubrugge gaat langs de drukke weg. Tijd  voor muziek. En ik heb het naar mijn zin en zing vrolijk mee. Mijn lijf danst. Blij ben ik nu. En nu gaan de mensen ook vrolijk groeten. Ik ben uit mijn coconnetje gekropen. En dan is er Woubrugge. Tijd voor rust denk ik. Bij een restaurantje eerst even naar het toillet en mijn polsen onder de koude kraan en mijn gezicht flink nat maken. Poeh ik ben echt flink verhit en heb zin in iets steen kouds. Maar dan wacht me een onaangename verassing. Nee geen plek en ook buiten langs het muurtje even snel iets drinken mag niet. Ik kan er zo chagerijnig van worden maar slik het in. Corona kent geen genade. Ik ga maar gauw verder. Roelofsarendsveen zal wel wat open zijn. Net als ik me afvraag of ik langs het water kan blijven lopen, vertellen twee fietsers me dat dat een mooier stuk is. Grappig, alsof ze mijn gedachten kunnen lezen. Het is echter een kort stukje en dan loop ik langs de weg. Maar een leuke weg naar de pond. Daar aangekomen staan de fietsers er  ook en we raken aan de praat, al wachtend op de pond. Hij houdt niet van wandelen, zij wel. Zij liep een of ander pad bij Nijmegen. Niet het pelgrimspad of toch wel. Niet de walk of wisdom, ze komt er niet uit. Ondertussen is het pondje er ook en ik geniet van de bootjes op het water. Heerlijk al dat water, al moet ik wel af en toe denken aan het zuiden. Limburg, Duitseland, Belgie waar de overstromingen zijn en waar zo veel kapot is.  Belgie en Duitseland waar zoveel doden zijn. We zijn nog steeds niet opgewassen tegen het water. Als we aan de overkant zijn neem ik afscheid van de fietsers en we wensen elkaar een fijne dag. Dan loop ik Roelofsarendsveen in en kom na een poosje langs de ijstent. Heel fijn, daar is altijd plek. Even genietend op een bankje. Maar op de ene pauze van een half uur na blijft het vandaag bij de noodzakelijke stops van wat eten of drinken. De vijf minuten pauzes. In het centrum vlieg in even de supermarkt in. Slaatje, halve liter vifit, en een flesje cola zero. Op een bankje vliegt alles naar binnen en dan gaat het snel verder.  En dan sta ik bij de ringvaart en word ik door een fietser practisch van mijn sokkel gereden. De man verontschuldigt zich in het engels en is geschrokken. Hij vertelde naar de bootjes te kijken en mij niet gezien te hebben. Nou kan ik me dat wel voorstellen want het is een geweldig gezicht. Het is enorm druk op het water. Eigenlijk was het plan om naar eerder naar Leiden te lopen in plaats van helemaal naar de Buitenkaag. Maar die afslag komt al zo snel dat ik dat plan ook even snel weer laat varen. Neuhhh, zeg ik hardop, ik wil bootjes kijken. Het is zo leuk om te zien hoe die bootjes vol met mensen zitten die met hun mobiel voor hun neus zitten. De mannen aan het roer en bijna allemaal wat norse gezichten. Ik zie misschien maar drie vrolijke gezichten. Het is ook gewoon te druk. En ik heb vreselijke lol. 5 km pret en dan sta ik bij Buitenkaag en bij het pondje naar Kaageiland. Jaha en nu. 34 km zitten erop en bussen gaan hier op zondag niet. Even bij de bushalte op een bankje zitten en de gps aan. Naar huis is 22 km dat is te ver. Leiden dan dat is 11 km. Daar dan de bus?? Het is een optie. Even een banaan naar binnen en een halve liter water en dan gaat het verder. Ik moet een heuvel op en als ik boven ben sta ik op een soort driesprong. Prompt zakt mijn stok in. Hee gek denk ik. Als ik hem weer op lengte aan het brengen ben hoor ik net achter me een hoop gekraak. Ik kijk maar zie niks. Zeker een of ander beest denk ik. Maar dan stoppen er ineens fietsers. Er is een man met zijn fiets de bosjes ingereden en daar ga je dus naar beneden. Ik sta verbaasd te kijken hoe man met fiets eruit getrokken wordt. Wie neemt daar nou een afslag de bosjes in vraag ik me stom verbaasd af. Man is nog ongeschonden maar lag in de brandnetels. Die heeft jeuk. Ik loop hoofdschuddend verder. Hier kan ik toch echt niet bij. De weg naar Leiden is niet zo boeiend dus ik gooi de muziek maar weer een poosje op. In Sassenheim gaat het wat beter en heb ik het ook weer naar mijn zin. Ik bedenk me dat als ik op bekend terrein ben ik nog een keer kan rusten. Ik heb nog een flesje cola zero, twee eitjes en een krentenbol. Behalve een broodje kaas vanmorgen vroeg, de banaan en een slaatje eerder op de dag ben ik nog niet zo veel verder.  En dan loop ik Leiden in en kom ik met wat zoeken in het centrum uit. Op een bankje vlak bij Lammerschans is het eten en nadenken. Bus of lopen. Keuze stress. Het is nog 10 km dus het kan wel. Aan de andere kant ik heb er 46 km opzitten en ik voel mijn benen. Als de eitjes en een krentenbol weg gekaand zijn en de cola zero naar mijn maag vertrekt ga ik maar eens staan. En weer doet de cola zero zijn werk. Het lopen gaat weer soepeltjes. Niks geen bus. Wel besluit ik via de busroute te lopen. Kan ik altijd de bus pakken. 3 km lopen super snel weg en dan ben ik om en duik ik bij Zoeterwoude de polder in. Het loopt nog prima. Lekker die rust in de polder nog even. En dan loop  ik ook gelijk door. Na 57 km stap ik mijn huis in. Wat een geweldige dag. Het was weer eens ouderwets genieten. En de Kaag... Ik hoop de route volgend jaar nog een keer te kunnen lopen. 

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina