16. jul, 2021

Het land van Zwiebertje

Wat een ellendige tijd ben ik ingegaan. Eerst de ziektewet in om tot rust te komen. Ik was aan de wandel en ik hoopte dat ik daarmee snel zou opknappen. Maar toen een week voor de pelgrimsdagen ging het lichamelijk mis. Gedoe met huisarts, die me bij het afscheid verteld dat ik vermoedelijk wel kanker zal hebben en boem ik sta buiten. Dikke paniek. Onderzoeken lopen en komen nu. Gelukkig kon ik wel mee op de pelgrimsdagen en dat was echt ontzettend leuk daar in Dwingeloo. Voor herhaling vatbaar en half aug ga ik weer een paar dagen met een medepelgrim.

 

Toen een vriendin met wie ik zou gaan lopen. Avond voordat we gaan in paniek aan de telefoon. Man opgepakt twee maal wegens openbare dronkenschap en bleek agressief. Paar dagen met haar aan de regel geweest want daar moet een scheiding komen en vlucht adres etc. 

En dan moet er nog een hypotheek geregeld worden en een notaris voor de erfenis voor als ik ga hemelen dus druk en ik kom nergens meer aan toe wat mijzelf betreft. Slapen, eten, lopen niks lukt en ik zak verder door mijn hoeven heen. En dan staat gisteren Hetty voor de deur. Die gaat me helpen met het huis opruimen. Terug van hun voettocht en ik kan alleen maar huilen. Wat ben ik blij dat ze er is. Ik had het zelf zo nodig iemand die even de regie overneemt over iets. Even mijn verhaal kunnen doen ipv alleen maar bezig zijn met anderen of zakelijke dingen. En dan slaap ik vannacht ook weer eens 5 uur. Vandaag op tijd eruit. Eerste plan was naar de kaag te lopen maar ik was pas om 7 uur op dus dat gaat het hem niet worden. Bovendien is het bewolkt en dan is het geen leuke route. Het land van Zwiebertje is plan b en die gaat het worden. Gisteren zei ik nog tegen Hetty, dat die dik 40 km was. Maar dat ben ik gevoegelijk vergeten. Om kwart voor 10 ben ik op de plek waar ie begint en ga ik aan de wandel. Zwieber even begroeten en dan verder. Het eerste stuk is redelijk niet leuk, maar dan duik ik de polder in. De bermen zijn 1 bloemen zee en ik geniet. Als ik een foto sta te maken blijft een oud vrouwtje met haar rollator staan. Mooi he buiten zeg ik tegen haar. Ze begint te stralen en verteld dat ze in Nederland zo goed hun best hebben gedaan. Andere jaren zie je niet zoveel bloemen. Maar nu hebben ze express voor de vlinders overal bloemenzaad gestrooid. En in heel Nederland want ze is op reis geweest naar Gouda en daar was het ook. Oudewater en Gouda is een paar km😀 Wat een heerlijk mensje en ik geniet nu. Na een poosje kletsen moet ik toch verder. Ik kijk nog een paar keer achterom en ze kijkt me na. Ik zwaai nog maar een paar keer. Als ik denk even de muziek op mijn hoofd te zetten, blijkt 1 muziek doos leeg. Dat is niet slim. De reserve is maar voor de helft vol. Echt dom foeter ik tegen mezelf. Nu kan ik voorlopig nog wel vooruit maar als ik de hele dag de doppen op wil dan heb ik een pobleem. Gelukkig is het met een uurtje bekeken en dan blijft het ook af. Tja en dan de afstand. In mijn hoofd zit op onverklaarbare wijze ineens 30 km. Vroeg vertrokken voor mijn doen dus ik lanterfant er op los. Het is ook zo mooi buiten en ik blijf vaak even kijken. De mensen zijn super leuk vandaag. Iedereen groet. Bon Camino hoor ik zelfs. De tranen die heel even dreigen te komen, verdwijnen snel en dan is het ook klaar. Er is veel te veel moois te zien. Via Polsbroekerdam loop ik  Lopik binnen en bots ik tegen de ijstent aan. Een ijsje, nou  dat mag nu best van mezelf. Even 5 minuten lekker genieten en dan verder maar weer. Bij Lopik ga ik dan de dijk op en kom ik langs de Lek. Ook hier staat het water wat hoger dan anders. Maar het is prachtig. De zon is gaan schijnen en ik geniet nu echt. Mijn hoofd gaat er spontaan van uit. Bij Willige Langerak neem ik de alternatieve route en verlaat het pad langs de rivier. En dan net als ik denk dat er wel eens een bankje mag komen staan er 2 tuinstoeltjes. Mooi rugzak op de een en ik op de andere stoel. Tijd voor lunch. Twee eitjes komen te voorschijn en net als ik die naar binnen heb, bedenk ik me eens te kijken hoever het nog is. En dan kom ik erachter dat de route rond de 40 km is en niet de 30 die ik in mijn hoofd had. Ik ben nog niets eens op de helft en het is al half 2. Hopla lunch moet later maar verder. Rugzak op en lopen. Gelukkig loop ik vrij vlot nu Schoonhoven in maar er zullen nog heel wat kilometers bij moeten. Ik vrees dat dit een latertje gaat worden vandaag. Hoe kan ik me nou zo vergissen bedenk ik me zuchtend. Gisteren zat ik het nota bene nog te vertellen. Maar ook nu schiet het niet op. Er is veel te veel te zien en de dieren hebben veel te vertellen. Tja die moeten toch ook even te woord gestaan worden.  De route gaat door de lopikerwaard. Het is een aanrader want de Lopikerwaard is bijzonder leuk. Ik weet dat er nog een picknick bank komt en een tuin waar je in mag met allerlei bankjes en bloemen. Wat het eerst komt wordt rust plaats denk ik. De picknick bank komt eerst. Even mijn blaas legen en dan kan ik om 17.00 uur ergens einderlijk aan de lunch beginnen. Flesje cola zero naar binnen broodje en even bijtanken. Maar dan gaat het rap verder. Via Bonrepas loop ik naar Vlist. Voorbij Vlist denk ik een app te krijgen. Als ik kijk zie ik dat mijn telefoon zich opnieuw heeft opgestart. Potjandoppe daar gaat de afstand. Gelukkig heeft ie hem opgeslagen en kan ik een tweede beginnen. Een oude man staat het gras te zeisen. Hij vertelt dat het erg goed is dat ik aan het wandelen ben. Ik vertel hem het leuk te vinden dat hij nog aan het zeisen is. Oude ambachten he zegt ie. Even verder staat een oude dame het gras te maaien. Die oudjes zijn nog fief. En dan komt Haastrecht en ga ik over de dijk. Dat is ook weer zo een leuk stuk. Ik zie de ooievaar parmantig staan en  hazen die door de wei dartelen. Mijn fototoestel moet het ontgelden en het tempo ligt eruit. Maar het geeft niet. Mijn bol is leeg en eigenlijk is er af en toe maar 1 ding waar ik mee speel in mijn bovendop. Mijn schoenen. De oude zijn aardig af aan het slijten en de nieuwe zijn nog steeds niet helemaal jofel en zeker niet voor lange afstanden. Dat worden toch nieuwe schoenen vrees ik binnenkort. Maar alhoewel die gedachte vaker in mijn hoofd komt, verdwijnt ie ook weer rap en blijft mijn hoofd in standje vrij vandaag. Via Haastrecht gaat het dan naar Stein en dan ben ik in Hekendorp. De kerklokken winkel zit er niet meer. Jammer. Verder door kom ik bij de kerk waar een maria kapel zit. Leuk samen met Maria een banaantje oppeuzelen en een stempel in het pelgrimspaspoort als dank. ðŸ™‚ Mijn bovenbenen begin ik wel te voelen zo ondertussen. En ik moet nog een aardig stukje. Een lange weg, prachtig om rond te kijken maar wel langs een spoorbaan, waar de treinen om de haverklap aan je voorbij denderen. Das nou jammer denk ik. Gelukkig wordt het weer stil en loop ik nu vlot via Hogebrug en Ruigeweide op Oudewater aan. En dan ineens sta ik bij de auto. 40 km verder en intens tevreden. 

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina