20. jun, 2021

Met een knipoog van boven

Gister een goede dag. Lekker gerommeld huis gepoetst en verder aan het ruimen. Vandaag dus tijd voor een lekkere wandeldag. Om 10 over 8 stond ik naast mijn bed. Het zou mooi weer worden en ik wilde eigenlijk heel erg graag weer eens richting de Kaag. Maar als ik op de weer app kijk, lees ik dat er pittige onweersbuien kunnen vallen. De andere app zegt dat het droog blijft. Tja wat is wijsheid. Na veel gedub besloten de Kaag voor een andere keer te bewaren en dan nu weer eens naar de Rottermeren te wandelen. Dat is een stukkie korter en ook iets meer in bewoond gebied. Mocht het los gaan kan ik met ov terug. Ik ben goed uitgerust en eigenlijk ga ik best met een goed gevoel op pad. Het loopt lekker tot ik in Bentwoud heel veel dood getrapte en gereden slakken zie. Als er dan een fietser langs komt die spletch over een slak heen rijdt schiet ik vol. Idioot denk ik, ga lopen huilen om een dood gereden slak😠. Ik zet maar een poosje de muziek op mijn oren en loop al snel Moerkapelle in. Dan moet ik wel een heel stukje langs de weg en de muziek blijft dus vrolijk op. Als ik bij het spoor bij een brug kom schiet het ineens weer door me heen. Als ik me nu eraf laat vallen is het klaar. Spontaan komt er een flinke huilbui. Hoe kan dit nou toch. Waarom gaat het nu toch weer zo mis ineens. In mineur stemming loop ik een poosje te malen. Gelukkig ben ik snel dan bij de molens van de Rottermeren en besluit ik bij het eerste het beste bankje maar te gaan zitten en wat te eten. Helaas dat bankje is bezet. Het tweede bankje is echter vrij en net als ik mijn rugzak afgooi zie ik een beschilderde steen. Geloof staat er met een geschilderde engel. Ik ga verbaasd zitten en kijk er een poosje naar. Ik weet dat ik vroeger een engeltje had. En soms als ik me heel ellendig voel, kan er zo maar iets komen waardoor ik weet dat die nog steeds ergens bij me is. En zo dus ook op deze wijze. Het maakt me gelijk een stuk rustiger. Als ik de foto op de site zet van lotgenoten van Tinnitus antwoord iemand, dat het een knipoog van boven is. Iets waar zij soms zo naar kan verlangen. Mooi vind ik dat. Ik hoop dat ze hem vindt en zal mijn engeltje vragen ook een beetje over haar te waken. Vindt het naar als iemand zo kan verlangen en het nooit vindt.   Na een krentenbol en een flesje cola zero loop ik rustiger verder nu. De lucht wordt echt donker en ik vrees dat ik idd een bui op mijn dak ga krijgen. Het begint ook te spetteren. Maar uiteinderlijk blijft het daarbij. Dan kom ik bij de weg en gaat de whatssapp telefoon. Een vriend die ik uit het oog verloren was en al jaren niet gesproken heb. En tijdens het bellen loop ik, zonder erbij na te denken de verkeerde kant op. Nu heb ik nog nooit aan beeld bellen gedaan, daar heb ik niet zoveel mee. Maar als ik van de andere kant de vraag krijg of ik mijn vinger voor de lens heb, moet ik lachen. Ik had niet door dat hij aan het beeld bellen was en had dus de telefoon gewoon aan mijn oor.  Zuster op retour zeg ik op mijn werk, als ik iets niet snap wat digitaal aangaat. Dat denk ik nu ook. Na Drenthe volgende week maar eens een afspraak maken. Gossie, denk ik als ik ophang, wat ontzettend leuk. Mijn mineur stemming is nu helemaal verdwenen. Nog een knipoogje.  Opgewekt stap ik door en kom er ineens achter dat ik totaal de verkeerde kant ben opgelopen. Bergschenhoek nog een paar km. En dan even later een bordje  Berkel en Rodenrijs. Nou dan loop ik via Berkel terug bedenk ik me. Wordt het een iets langer stukje maar dat maakt niet zoveel uit. Tijd genoeg. In Berkel besluit ik via het centrum terug te lopen. De gps wijst me een weg op die afgesloten is. Maar voetgangers kunnen er volgens de gps wel overheen dus ik denk dat het dan ook wel kan. Aan het eind van de weg staat echter een hek waar ik niet omheen kan. Gunst denk ik. dat wordt een stukkie terug. Maar de gps geeft geen andere route aan, dus ik zet hem even op auto's. Daar wijst hij wel keurig de omleiding aan. Nou mooi toch denk ik, loop ik zo nog twee km. En dan kom ik bij een rotonde en moet ik rechtsaf. En heel fijn maar dat mag een voetganger niet. En als ik de gps weer op lopen zet wijst ie me dezelfde weg terug die afgesloten is. Hier wordt je toch simpel van.  Na een poosje dwalen ben ik er klaar mee. Ik ga gewoon de borden Zoetermeer even volgen. Dat betekend een heel stuk dezelfde weg terug. Maar ook nu loop ik een stuk verkeerd. Wel verdraaid denk ik en snap er niks meer van. Uiteinderlijk beland ik dan op de goede weg en loop ik een mooie rustige weg af naar Zoetermeer. Ik word begeleid door de kikkers die een enorm concert ten gehore geven. Van alle kanten is hun gekwaak te horen en ik geniet. En zo loop ik dan heerlijk in gedachten te dwalen, maar loop ik wel Zoetermeer binnen. Ik weet dat ik nu de weg wel vind dus ik geef me over aan rustige mijmeringen in mijn hoofd. Daardoor let ik ook totaal niet meer op hoe ik aan het lopen ben. Als ik dan maar eens kijk zie ik dat ik toch wel een eind aan het omlopen ben. Nou ja ook niet erg. Ik ben niet echt moe en het weer is bijzonder goed nog. Het is best druk weer in de stad. En dan val ik bijna om van de honger. Mijn lunch is allang verorberd en op water na is mijn tas ook leeg wat eten betreft. Als ik langs een snackbar loop haal ik maar even een broodje kroket. Met een beker cola zero erachter aan kan ik weer een poos vooruit. Een vrouw vraagt me of ik lekker aan het wandelen ben. Ja hoor zeg ik heerlijke wandeling. We babbelen even en dan loop ik het laatste stuk. Bij het Noord AA gaat de telefoon. Dit keer mijn ma. Even mee gebabbeld en dan echt het laatste stukkie. Het is super druk bij de plas en de muziek schalt uit auto's. Wat jammer nou denk ik. Ik wil zo graag nog even weer dat stukje rust terug. Dan maar via de Benthuizerplas terug. Wel een extra ommetje maar dat is het me wel waard. En ik geniet enorm. De rust is terug en ik ben nog een poosje aan het kijken en foto's aan het maken. Maar dan is het echt wel op huis aan. De dag die goed begon en zo snel omsloeg in mineur, wordt dankzij die ene grote en die andere kleine knipoog dan toch een bijzondere dag. Hoe mooi kan het lopen. Na 42 km is het echt wel klaar en is deze dag voorbij. 

Opmerkingen

Els

16.07.2021 22:18

lichter maakt!!

Els

16.07.2021 22:17

Lieve Caroline,
Wat heb je het toch af en toe moeilijk en wat fijn dat er dan weer even iemand(Hetty) is die je op dat moment dan ook even nodig hebt.
Wat fijn ook dat het wandelen jouw gedachten vaak

Ellen Verheij

22.06.2021 20:34

Ik kwam je bij toeval weer tegen. Mooi geschreven verhaal. Wat fijn dat het toch een mooie dag is geworden

caroline

22.06.2021 23:36

zat laatst nog me af te vragen hoe het jou vergaan is😊

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina