24. mei, 2021

dorpentocht Krimpenerwaard

Gisteravond weerbericht. Droog en af en toe zon. Mooi ik ga naar Haastrecht. Wandelkleren klaar gelegd en op tijd bed in. Vanmorgen wakker worden en potjandoppe, het regent. Gisteren was ik in paniek wakker geworden en die bleef de hele dag mijn gezelschapsdame. Maar gezien het rottige weer, ook geen zin eruit te gaan. Vanmorgen paniek nog niet helemaal weg, dus ik baalde stevig van de regen. Maar dan, 11 uur en het is droog en de zon gaat schijnen. Mooi spullen pakken, lunch maken en weg wezen. Ik heb een fietsroute van 29 km in de Krimpenerwaard gevonden op mijn telefoon. Ooit blijkbaar eens neergezet en pima om vandaag eens te gaan lopen, had ik me gisteren bedacht. Alleen gisteren had ik me ook bedacht vroeg op pad te gaan. In Haastrecht zie ik al snel het eerst bordje. Mooi zo denk ik dat wordt niet eerst zoeken. Maar zodra het volgende bordje komt is het nummertje weg. Dat is nou een gevalletje van jammer en terug maar weer. Maar dan vind ik hem weer en begin ik opnieuw, want ik sta reeds weer bij de auto. Al snel kom ik langs de rk kerk Sint Barnabas. In de voorgevel van de kerk stond het Salvator beeld wat nu vervangen is door een klein beeldje het H Hartbeeld. Daarboven staat het woord Salvatori, wat betekend aan de verlosser toegewijd. Helaas is er net een kerk dienst geweest en de deuren zijn dicht. Maar er is wel een Maria kapel. In 2019 gemaakt. Een man uit Gouda die al meerdere bedevaarten heeft gelopen, heeft voor de parochie een stempel ontworpen. En dat is leuk want mijn nederlandse pelgrimsboekje zit altijd in mijn rugzak en heeft al heel lang geen stempel meer gehad. Ik steek een kaarsje op en er liggen bijbeltjes die je gratis mag mee nemen. Laatst vroeg een patient of ik aan een bijbel voor haar kon komen, bij deze dus. Als ik uit gekeken ben gaat het verder. Als ik langs een sloot loop wordt er ineens een aanval naar me gedaan door een waterkip. Ergens onder de struiken hoor ik haar jong. Ik schrik er even van, maar dan springt ze de sloot in en laat duidelijk merken dat ik me uit de voeten moet maken. Even een foto van een zo boze waterkip en dan laat ik ze met rust. Verder gaat het en ik loop de polder in. Helemaal leuk van die wegen met allemaal huisjes en dieren. Bij de koeien sta ik even stil en maak een babbeltje met ze. Ik probeer ze op leuke wijze op de foto te krijgen en dat lukt zowaar.  Dan vind ik weer twee nummertjes, die allebei kunnen op het route bord. Ik kan blijkbaar inkorten maar doe dat niet en volg braaf het nummer wat ook op mijn kaart als eerste komt. Zo loop ik Stolwijk binnen. Er staat een kerk en heus, ik zou zweren dat de toren hartstikke scheef staat. Ik kom er niet echt uit en besluit dat ik misschien scheef in elkaar zit. Leuke straatjes en geveltjes maar dan loop ik er weer uit. Totaal niet in de gaten dat er zoiets als tijd bestaat, loop ik te kijken en genieten. Ik loop langs een oorlogs monument. Er staat geplaatst in vrijheid, in hoop op vrede. Ik kan soms zo cynisch van dat soort teksten worden. Vrede ja misschien als de mensheid niet meer bestaat. Vrijheid? Teveel kinderen ook in Nederland kennen het woord vrijheid niet. Ik geloof er niet in. En dan mis ik wederom een nummertje op het route bord. Midden op de weg sta ik stil en bedenk me wat te doen. Terug is een heel eind dat doe ik niet. Dus ik laat de route maar. Op route.nl staan allemaal andere nummers daar kom ik ook niet uit. Dan hoor ik: "ja als ze blijft staan gaat het goed". Ja hoor zeg ik ik blijf staan. Een stel fietsers gaan me voorbij. Ik bestudeer de kaart en bedenk me richting Vlist te gaan. Dat stond immers ook op de route. En toen stond er een auto voor mijn neus en begreep ik dat ik nog steeds midden op de weg stond. Bij die fietsers ook totaal geen benul om even van de weg af te gaan natuurlijk. Ik wandel en geniet verder. Ik zie kleine geitjes en 1 klein geitje is aan het boompje klimmen. Heerlijk toch al dat kleine grut. Het dorpje Vlist loop ik in. Leuk stukje, maar beetje aan de buitenrand er langs.  Dan kom ik bij een brug Jezus leeft en vergeeft en bedenk ik me, dat ik ook bij zo een brug was ergens in de buurt met Victor en Hetty. Toen, maar ook nu lees ik verkeerd. Je zus leeft en vergeeft. En weer schiet ik in de lach. Mijn zus houdt me blijkbaar bezig. Ik bedenk me dat het misschien dezelfde brug is? En als ik verder loop ontdek ik meerdere bekende plekjes. Het bankje waar we gerust hebben, de leuke weggetjes, ja hoor ik loop een stukje hetzelfde pad als toen. En dan ben ik ook zo in Schoonhoven. Ik loop er niet helemaal in maar meer er langs. Net als bij de Vlist. Gewoon leuke wegen met allerlei mooie huisjes. Mijn fototoestel maakt vandaag overuren. Er is zoveel te zien. Dan houdt een vrouw met een fiets me staande. Ze vertelt me dat ze benieuwd is waar ik naar toe wandel omdat zij ook een wandelaar is. Ik zeg haar onderweg naar Haastrecht te zijn. Dan gaat ze los. Dan loop ik helemaal verkeerd. Nee hoor de Hostee route komt hier langs. Ja, zegt ze die ken ik niet en ik woon hier al heel lang. Maar dan loop je met een grote lus om. Ja dat zal wel zeg ik maar de route is 29 km en ik heb er 20 op zitten dus reken nog op 9 a 10 km. Ja zegt ze dat is het nog wel. Of ik genoeg eten en drinken bij me heb en wel weet dat het om 22 uur donker is. Ja dan hoop ik thuis te zijn hoor. En eten en drinken heb ik zat. Als ik doorloop, zegt ze, kom ik 2.5 km geen afslag tegen en dan moet ik nog heel erg ver. Oke het zal wel en ik neem afscheid. Laat me niet de kop gek maken, bedenk ik me. Maar als ik eens op mijn horloge kijk zie ik dat het al 18 uur is. Ehhh ja dat had ik me niet bedacht. En ineens schiet het door mijn hoofd dat ik totaal niet nagedacht heb. Het was echt, ooo zon ik ga. Nooit naar de tijd gekeken, 12 uur pas gaan lopen en onderweg overal foto's maken en stilstaan om te genieten. Ik moet zeker benen gaan maken. Ik heb 1 maal gerust en krijg zo ondertussen zin in een lege blaas en flesje cola zero. Even om het tempo erin te gooien. Maar tja dan zie ik weer wat en wil ik toch nog even die ene foto. Als snel kom ik bij een zijpad naar Bergambacht. Mooi ik ga de route inkorten. Doorlopen betekend vast niet veel goeds. En ondertussen zitten er 22 km op en ziet het er niet naar uit dat het nog maar 7 km is. Welke malloot heeft zijn lineaal langs de route gelegd🤔. Nu het avond wordt is het ook weer dubbel genieten. Bij een bankje vlieg ik er even snel een banaantje in en een cola zero. Daarna mijn blaas leeg en zo loop ik weer op vleugels.🙂 Het tempo is er wel, maar tja al dat moois blijft op de foto willen. Dus iedere keer weer sta ik toch weer stil. Leuk ik zie alle koeien verzameld bij elkaar alsof er een vergadering is. Een zwaan staat er voor, net alsof ie de bewaker speelt en zorgt dat niemand het onderonsje komt verstoren. Ik zag meerkoetjes die wat in het oor van ma fluisterden, ma die ze ergens onderwijs in gaf en een koetje op het nest die een verhaaltje kreeg voorgelezen van ma, terwijl ze lekker dicht tegen ma aankroop. Het is zo leuk om zo een verhaal te verzinnen bij de dieren. En dan ben ik in Berg en Ambacht. Er staat een huis met de tekst: Het goed geweten breekt elke keten. Mooi ik ben me van geen kwaad bewust. De lama's zijn hier ook en heus ze hebben hun mond al in de plooi voor een kusje. Het is te leuk om te zien en er geen foto van te maken. En dan gaat het even helemaal mis. Eerst snap ik het niet wat ik zie en ik blijf even staan. Koeien die in de rondte draaien en omsterbeurt even voor het raam verschijnen bij een kaas boerderij. Het doet me denken aan toen ik op de sportschool was en op een loopband naar de voorbij rijdende auto's op de weg stond te kijken. Hoe geestdodend. En wat is hier aan de hand. Ik maak er een foto van. Puur omdat ik op ga zoeken waarvoor het dient en als ik er wat mee moet dan heb ik bewijs. Bah bah ik ben er naar van en ga maar gauw verder. Het houdt me wel een poos bezig. Het wordt zo ondertussen wel steeds later en later en de 29 km ben ik al bijna. Maar dan ben ik pas in Stolwijk terug en moet ik ook nog wat kilometertjes naar Haastrecht. Maar goed dat ik de route ingekort heb anders had ik in het donker gelopen. Maar dan loop ik het bekende pad terug. In de sloot zie ik het regenen maar ik voel niks nog. Snel loop ik door en hopelijk valt het mee. Maar dat valt niet mee en ik moet mijn fototoetsel gaan opbergen en regenplunje gaan uitgraven. Het ziet er nu wel naar uit dat het nat blijft. En dan net als ik alles aan heb, is het droog. Ik kijk het even aan maar wil dan een foto maken. Dus regenzooi weer in de tas, fototoestel eruit en weer alles omsnoeren. En dan loop ik Haastrecht in. Weer langs de kerk waar nu het kruis bovenop brand. Mooi is dat. Ik loop nog even door de kerk tuin en kijk wat naar de beelden en loop over de begraafplaats. Dan loop ik ook nog een klein stukje om naar de andere mooie kerk en van daaruit naar het gemaal. Mooi dorp dat Haastrecht. Maar na dik 35 km is het welletjes en ver na 21 uur. Tijd om naar huis te gaan. Wat een mooie dag was dit.

Een stil hoofd zonder een enkel piepje en toen eenmaal de avond kwam en de enorme rust over de natuur neerdaalde verdween ook het laatste stukje paniek in mij. Echt een dag met een grijns van oor tot oor. 

 

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina