1. mei, 2021

Ontmoetingen

Zo ik heb mijn eerste vaccinatie gehad en 3 dagen met een enorme pijnlijke arm gezeten. Maar niet erg de prik zit erin. En nu na alweer een poosje niet kunnen lopen, vandaag weer aan de wandel. Kijken wat kan, want vannacht lag ik pas om 3 uur op bed.  De patienten hebben weer 10 dagen op hun kamer opgesloten gezeten en mochten er vandaag weer af. Weer een patient met corona. En het was gister zo leuk toen ze me, na een aantal dagen niet zijn geweest weer zagen. Hele grote brede lachen en veel wilden er wel een praatje maken dus ik liep lekker achter met mijn werk. Maar leuk.

Het blijft toch ook een nare enge situatie elke keer. Wat als ik... Daarom ben ik ook blij met de prik nu.

Maar goed ik wilde om half 11 buiten staan. Waar ga je heen? Mijn voeten maar weer eens achterna. Eerst ging Reeuwijk door me heen en dat heeft wel even geduurd voor het mijn bol uit was. Te druk. Polder maar in. 10 minuten later dan gepland stond ik buiten. Ik moet er om lachen. Al maanden sta ik pas een kwartier voor ik ergens heen moet op. Een kwartier later zit ik gedoucht en gekleed in de auto. En nu sta ik ander half uur van tevoren op en ben ik te laat weg. Maar ach de avondklok is eraf en ik heb even de tijd. Mijn voeten en ik vinden het best om de bootjes route te gaan lopen. Altijd leuk om eens per jaar een keer te doen. Bij de Benthuizerplas begint het grote oponthoud. Allerlei klein grut wat zwemles krijgt, moet eten, of waarvan de bevalling nog moet beginnen. Ik kijk mijn ogen uit. Ik heb niks met kleine kindjes en babietjes maar deze kraamkamer is toch wel erg leukπŸ™‚. Na 20 minuten genieten bedenk ik me dat ik nog geen twee km verder ben en wel eens aan de slag mag gaan. Ik zeg ze gedag in de kraamkamer en dat ik hoop dat er geen enge reigers komen om de babietjes als maag vulling te gebruiken. Er staat nog van alles in de bloesem. Mooi om te zien. Dan zie ik bij Bethuizen een plak lint om de boom. Het lint zit vol met dode insecten. Wat een rot lui denk ik. Alleen maar om die eiken processierups uit te roeien. Er zijn toch diervriendelijke manieren. Ik bedenk me dat mensen het nooit leren. Continu dat ingrijpen voor eigen gerief. Geen wonder dat corona ons teistert. Ik kijk bij mensen wat ze voor hun raam hebben staan. Op tv zeiden mensen ooit eens dat in Benthuizen mensen van alles twee hetzelfde voor het raam zetten. Ik heb al vaker lopen loeren maar ik zie het niet. Wel hele mooie kunst voor de ramen. En dan loop ik de polder in. Op naar Hazerwoudedorp. Het valt op dat het nog niet zo mooi is als anders buiten. Vorig jaar met alles op slot was het zo mooi in de polder om deze tijd en nu is het eigenlijk nog best vaak kaal. Jammer. Maar er is genoeg te kijken. Ik heb mijn winterbroek nog aan omdat het met 10 graden niet echt warm is en dat gaat zich wreken. De zon en stukken windstil zorgen dat ik ga zweten in die broek. En dan loop ik niet fijn meer. Die moet maar in de kast nu. In Hazerwoude bedenk ik me dat ik geen mondkapje heb en ik wilde juist een banaan halen voor de lunch. Bij het kruidvat kan ik er 1 kopen voor 7 euro. Of een pak voor 6 euro. Maar wat moet ik met een pak?? Om nou 7 euro uit te geven voor een banaan gaat me wat ver. Dan vandaag maar zonder. Ondertussen is het leuke gevoel wel verdwenen. Potverdikkie denk ik waarom ga ik nou zo laat slapen als ik wil gaan lopen. Ik ben bang dat het een dag wordt van het is dat het moet. In de verte rijden fietsers voorbij die bij een bankje stoppen. Jammer denk ik. Even zitten had ik wel gewild. Als ik ze voorbij wil lopen spreken ze me aan. In het engels. Daar ga ik met mijn steenkolen engels. Of ik naar Santiago aan het lopen ben. Leuk altijd leuk om een gesprekje aan te gaan. Zij willen ook eens gaan. Verder onderweg denk ik er een poosje over na. Zoveel mensen die hetzelfde doen wat ik deed. Te ver, geen vrij of niet lang genoeg, droom voor later. Dat je etappes kan lopen daar komen veel mensen, net als ik ooit niet op. Ongemerkt loop ik voorbij de volgende bankjes en bedenk me dat ik aan het eind van de weg op een picknickplaats ga zitten. Daar aangekomen ben ik 12 km verder en is het wel tijd voor 2 eitjes en een broodje. Er komt een wat ouder stel aan. Zij lopen duidelijk te zoeken met een boekje. Groene hartpad gok ik. Ze kijken naar me, maar zeggen niks. Best denk ik. Ze vragen bij een tuin aan iemand hoe ze bij de thee tuin komen. Gossie denk ik dat is nog een aardig stukje. Even later komen ze terug lopen. Kijken weer naar mij zonder wat te zeggen. Dan gaan ze richting Alphen aan de Rijn. Zo kom je nooit bij de thee tuin denk ik. Als ik mijn lunch op heb ga ik ook weer op pad. Maar de bootje route laat ik los. Ik ga ook het pad naar Alphen aan de Rijn in. Eens kijken hoe ik dan loop. Heb het nog niet eerder gedaan of al heel lang geleden. Het zitten en eten even heeft me goed gedaan. De moeheid is uit mijn lijf. En de warmte is ook weg en ik ben nu blij met de broek. Het blijft nog tobben met het weer. Na een poosje zie ik dat oudere stel weer geleund tegen een hekje. De vrouw loopt mijn richting uit maar zegt weer niks. Dat is toch te gek denk ik. Dus ik vraag of ze verdwaald zijn. Ga jij naar Santiago zegt ze? A ha denk ik en het gesprek begint. Zij zijn er ook heen gelopen vertelt ze. Maar wel vanuit huis. Ik zeg haar dat ik nog een full time baan heb maar dat heeft zij ook. Nee zegt zij wij hebben hem in etappes gelopen. Ik zeg haar ja maar ik heb maar 3 weken vrij dus dat is kort. Nou ik ook zegt ze maar wij hebben gewoon in drie etappes van 3 weken de route gelopen. En dan gaat het over het werk. Zij werkt bij het gemeente loket in de buurt van Rotterdam. Het geklaag over de mensen die ineens een paspoort moeten hebben om te gaan reizen begint. Als ik het beu ben gooi ik het nog even op hun route. Ja zegt ze we kunnen het pad niet vinden. Maar goed dat ze een goede route beschrijving bij zich hebben en navigator zegt ze. En ze hadden bij me op het bankje willen zitten maar ja corona he. Ik zeg ze dat dat best had gekund gezien het een picknick bank was en ze het gewoon moeten vragen aan mensen. Nu staan ze tegen en hekje uit te rusten. Ze vertelt heel Nederland door te lopen. Ha ja zeg ik ken ook heel veel en vertel ze dat ik het pieterpad ook gelopen heb. Ach ja zegt ze dat hebben wij ook al gedaan. Wij hebben alle law al gelopen behalve het romeinse lime pad. Oke denk ik niet het groene hartpad dus. De man zegt dat ze wel met me mee kunnen lopen want ik ga ook die kant uit. Ho nee zeg ik ik weet niet waar mijn voeten heen willen. Maar als ze dezelfde richting uitlopen komen ze in Alphen uit. En laat dat nou niet de bedoeling zijn want daar zijn ze al begonnen. Ze moeten naar Hazerwoude dorp. Daar slapen ze. Ik wijs ze waar het dorp ligt. Ze bedanken me en gaan verder. Een aardig poosje oponthoud. Na een minuut of 10 zie ik een bordje romeinse lime pad rechtsaf. Ooooo denk ik die gaan hartstikke verkeerd. Ze missen het mooie deel van de route. Ik bedenk me terug te gaan om ze op te halen maar mijn 10 minuten verder is met hun 10 minuten verder 20 minuten oponthoud en dan kan ik net zo goed terug naar huis gaan want dan wordt het te laat. Ik voel me wel schuldig.  Heb ik ze even verkeerd voorgelicht. Maar even later schiet haar verhaal over Santiago naar binnen. 3 keer 3 weken??? Dat bestaat niet. En ineens denk ik leugenaar. Met alle paden in Nederland te hebben gelopen en zo snel naar Santiago. Je doet je beter voor dan je bent. Bah ik hou niet van zulke mensen. Maar ik moet wel hard lachen. Ik zei nog dat ik elk weggetje in de omgeving wel kende zo ongeveer. En prompt stuur ik ze het bos in. Nou ja ze komen in ieder geval in Hazerwoude dorp en daar moeten ze slapen. Bij de weg uitgekomen en al ontdekt te hebben dat ik toch op bekende paden loop bedenk ik me dat mijn voeten naar het spookverlaat willen. Als ik op de gps kijk zie ik dat ik dan 4 km langs de drukke weg moet, Ik speek mijn voeten toe in te grijpen want dat ga ik echt niet doen. Ik zie het pad door de wei waar de grote runderen moeten grazen en ga die kant op. We zien wel dan. Mooi kan ik gelijk achter een boom. Ik zie de runderen nog niet maar wel een stel met een hond aan een hele lange lijn. Zij duikt met hond en al diep de bosjes in. Gunst hee denk ik is die hond zo gevaarlijk? Als ik er voorbij loop en die hond alles bij elkaar blaft vraag ik of ie echt zo gevaarlijk is. Nee zegt ze hij is bang. Ik schiet keihard in de lach. Ach gossie arm beest zeg ik. Als ik verder loop zie ik dan toch de runderen. Leuk en mooi die beesten. En dan kom ik bij een pad waarbij ik rechts kan en dan kom ik weer in hazerwoude. Links loop ik naar Boskoop. Jaha denk ik en dan kom ik in Hazerwoude vast die mensen tegen die ik het bos in stuurde. Die zullen me niet leuk vinden. Nee ik loop wel naar Boskoop en dan kijk ik wel of ik via het Bentwoud terug loop. Op een splitsing moet ik denken. Ik vraag een knul waar ik uitkom als ik de richting rechtdoor volg ipv rechtsaf. Bij het water en dan kan ik naar Gouda of Boskoop. Oke zeg ik dat wordt rechtdoor. En dan kom ik bij het water en sta ik op de bootjes route. Oooo helemaal leuk denk ik. Als ik bij de woonbootjes kom besluiten mijn voeten ineens heel iets anders. Door naar Boskoop. Oke anders was ik toch ook in Hazerwoude uitgekomen dus zo is het ook goed. In Boskoop besluit ik toch naar het kruidvat te gaan voor een mondkapje. Ik wil een ijsje πŸ™‚ Bij het kruidvat hebben ze 2 mondkapjes voor 1 euro. He zeg ik in Hazerwoude dorp moest ik er 7 euro voor 1 betalen. Ze kijkt me aan en zegt nou dat is dan zeker een andere partij. Ik ben blij dat ik gewacht heb. Buiten zie ik de ijstent niet. Dat is jammer denk ik ik had me verheugd. Maar goed ik heb nog een broodje als ik honger krijg. En dan zie ik mensen met een ijsje lopen en ik volg het spoor van waar ze vandaan komen. En ja hoor een ijstent. Heerlijk even op een stoepje zitten met een ijsje. Een oma zit er met haar kleinkind. Heel klein kind en oma blijft maar bedelen om een hapje chocolade ijs. Kan jij nou echt niet delen zegt ze tegen dat kind.Nee zegt dat kind. Mooi denk ik een bijdehante kleuter en ik moet erom lachen. Ik ga verder want het is nog wel 11 km en het is al rond half 4. Bij de splitsing weet ik het bushokje waar ik vorige keer eens gezeten heb na 10 km. Nog een klein stukje en dan sta ik in het Bentwoud. In het Bentwoud heb ik weer genoeg lucht om mee te kunnen zingen met de muziek die ondertussen op mijn oren staat. Leuk want begin van de dag kon ik nog geen twee zinnen mee zingen. Bewegen is toch goed voor die longen. Ik loop er al even als ik op een kruising bedenk hoe ik verder ga. En dan ineens zegt een man tegen me dat we elkaar kennen van facebook. Hij kent ook mijn naam. Ik denk na maar het schiet me niet te binnen. Als hij zijn naam noemt weet ik het. Henk ja natuurlijk. Even zoeken en dan blijken we elkaar eerder ontmoet te hebben bij Irene toen we we de hele groep pelgrims het pelgrims pad liepen. We hebben toen een weekend samen door gebracht. Leuk. Dat is een poosje kletsen. Hij woont daar in Boskoop. Als de boel weer open gaat wil hij naar Santiago. We kletsen een poosje en gaan dan allebei verder. Goh hee wat ontzettend leuk denk ik. Ik word er blij van. Wat een leuke dag werd het toch nog. Dan zie ik een bord dat ze een autoweg willen en de vraag een petitie tegen de komst  te tekenen. En het schiet me te binnen dat ik ook al borden in Hazerwoude zag. Gossie dikke loop ik over een paar jaar langs de autoweg ipv in deze mooie omgeving?  Wat een idioot beleid voert men toch. Thuiswerken ook in de toekomst. Minder auto's op de weg. Openbaar vervoer promoten. En wat doen ze... Ze leggen een autoweg aan door de natuur. Ik schud het van me af. Ik teken thuis de petitie zet hem op facebook en hoop dat genoeg mensen hem ondertekenen om het te stoppen. Maar erg geloof ik er niet in. Niks doen dan komt ie er zo wie zo denk ik maar.

Ik geniet, maar wat ik dacht alles vol met koolzaad, valt vies tegen. Nee het is nog niet zo mooi als vorig jaar. Henk zei al dat door de kou de natuur achter blijft. Jammer. En dan ben ik in Zoetermeer en loop ik nog een poosje door een andere wijk naar de winkel. Wat boodschapjes doen en dan op huis aan. 33,5 km op de teller en ik voel mijn rug. Maar wat een leuke dag.

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🀣🀣 maar wel weer een leuk verslag! πŸ‘

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina