14. apr, 2021

Vlietlanden en omgeving

En dan had ik gisteravond al voorpret bij het idee van een dagje lopen bij Reeuwijk en omgeving. Totdat ik het nieuws zag en hoorde dat het vandaag minder mooi weer zou zijn dan ik dacht. Geen Reeuwijk dus. Voor die route moet het echt een mooie dag zijn. Dan geniet ik zoveel meer. Dan wat anders en maar van huis vertrekken. Vlietlanden stond ook nog op mijn lijstje dus dat was het plan voor vandaag. Lopen naar de Vlietlanden en dan om de plas heen en weer terug. Ondertussen werd het later en later en dook ik pas om 3 uur mijn bed in. De wekker stond op 9 uur dus hopen maar dat het ging lukken mijn bed uit te komen. Ik had me bedacht voor 11 uur buiten te willen staan en dan ook echt alles te hebben gedaan. Ontbijten, halve liter water drinken, eitjes koken en mijn spullen in orde in mijn tas. En joehoe het lukte. Enigszins moeizaam en wel moe na dat nachtbraken, maar om kwart voor 11 stond ik buiten en had alles op mijn gemakkie kunnen doen. Dat is lang anders geweest, dus het voelt als een heuse overwinning. 

Bij het noord AA zie ik de bui hangen. Aan de andere kant van het meer zie ik de regen vlagen naar beneden komen. Nou ja het was verwacht en zolang het bij een bui blijft is het prima. Ik bedenk me dat ik langs de pas geboren lammeren kom. Vorige week zag ik hoe ze net geboren op de pootjes moesten leren staan. Nu zie ik ze. Waren het er vorige week 2 nu zijn het er veel meer. Het grut rent en springt rond en ik vermaak me een poosje. Een ooievaar loopt er ook en even verder gaat er nog 1. Het is boeiend om naar te kijken.

Als ik verder loop zit ik er nog helemaal mee in mijn hoofd. Ineens hoor ik hola waar gaat dat heen?

Een man op de fiets heeft al gewaarschuwd maar ik heb ook de muziek op mijn hoofd dus niks gehoord. En ik neem zoals gewoonlijk het hele fietspad in beslag met mijn gedroom en niet opletten. Dan kom ik langs een huisje wat nog opgebouwd moet worden. Ze zijn riet aan het dekken. Goh hee dat is lang geleden dat ik dat zag. Ik blijf een poosje staan kijken. Jaha denk ik ineens, zo kom ik nooit bij de Vlietlanden. Ik kijk in het water en denk verroest het regent in het water. Plaatselijke bui? Ik voel niks. Als ik naar mijn trui kijk zie ik allemaal donkere stipjes en ook mijn fototoestel vertoont spetters. Dit is wel een hele aparte regen denk ik. Even later is het droog. Mooi zo hoef ik ook mijn poncho niet uit te graven. Maar als ik dan bij Stompwijk de polder induik begint het serieus. Sneeuw, hagel, het zou beiden kunnen en de poncho moet aan. Ik probeer het nog wel even maar word te nat. Net als ik alles aan heb,  je raad het al. is het droog. Nou ja mooi denk ik. Liever voor nop aan getrokken dan de rest van de dag in dat natte weer lopen. Ik trek de mouwen uit en laat hem maar hangen verder. Mocht het gaan regen is ie zo weer aan. Twee fietsers die langs komen lachen zich rot. Mooie jas heb je aan. Ja hoor maar ik blijf zo wel droog en jullie niet🙂 Na een poosje lopen zie ik de Vlietlanden liggen. Eerst de brug over de snelweg nog over. Vlak voor de brug staat een bord met  veelzijdig landschap van Stompwijk. Op de brug kijk je uit over de snelweg. Ja veelzijdig in soorten auto's denk ik. Wat een kabaal. En wat is het druk op de weg. Ik loop gauw door. Dan sta ik aan het water. Mooi blijft het daar toch. Ik loop nog even door tot ik er 10 km op heb zitten. Tijd voor rust en lunch. Ik heb 2 eieren en 2 bananen bij me. Met een stevig ontbijt achter mijn kiezen zal dat wel genoeg zijn had ik me bedacht. De helft gaat naar binnen. Bij het bankje ligt ook een mooi beschilderd steentje van Keitoff. Ik zal hem mee nemen en elders wel weer achterlaten. Sinds corona liggen die dingen overal. Mijn poncho kan weer in mijn tas. Blij dat ie weer helemaal uit is. Ik merk wel dat ik niet zo makkelijk loop vandaag. Zo laat naar bed is toch niet zo handig. Een flesje cola zero maar. Zien of dat werkt. Dat doet het en ik kan weer een poosje door. Dan word ik staande gehouden door een oudere man die wil weten of er een brug onder de snelweg door gaat. Hij moet naar Zoetermeer naar de skibaan. Jahoor vertel ik hem. Stukje door en dan kom je er vanzelf. Ik kom er net vandaan maar via een brug over de weg en ga ook onder een brug door weer terug. Hij vraagt hoever het is. Mijn teller zegt 12 km maar ik heb al wat verder gelopen vanuit huis. Dus het kan. Ja zegt hij want mijn zoon heeft me uit de auto gezet en nu moet ik daarheen. Lol denk ik. Gezien zijn wandelschoenen en plunje was dat vast de bedoeling. Hij vindt dat ik een goede conditie heb als ik ook weer terug kan lopen en ook nog om het water heen. Nou ja denk ik dat valt wel mee. En zeker vandaag. Ik zeg hem gedag wens hem succes en ga verder. Ondertussen irriteer ik me af en toe mateloos aan de hondenuitlaatservice. Mensen lopen soms wel met 10 honden en alles loopt los terwijl het bord duidelijk is. Honden van april tot oktober aangelijnd. Die beesten komen continu voor mijn voeten lopen, dat is niet fijn. En dan doe ik toch echt iets helemaal fout en loop ik ineens aan de verkeerde kant van de Rijn. Ga ik terug?? Nee geen zin in. Ik kijk wel hoe de  weg verder gaat. Er is een fietsknopen netwerk dus ik loop maar even via die route om niet al te ver af te dwalen. En dan loop ik het centrum van Voorschoten in. Even denk ik dat het Leiden is maar dat ziet er toch wat anders uit. Voorschoten heeft een mooie kern dus leuk. Mijn maag is gaan knorren. Tjee de lunch was toch niet genoeg en ik had een broodje mee moeten nemen. Ik zet de gps maar even op bakkerij en daar ben ik vlakbij. Mooi daar mag ik vast ook wel even naar de wc. Ze hebben broodjes maar als ik vraag of ik even naar het toillet mag krijg ik te horen: "nee mw. er heerst corona en dan mag dat niet." Gunst ik zeg niks alleen maar dat ik een park moet gaan zoeken. Maar buiten denk ik: ja natuurlijk. Rijke luis dorp ðŸ˜ . Maar dan geef ik mezelf op mijn hoofd. Niet alles en iedereen over 1 kam scheren. Ik eet mijn broodje en ga op zoek naar een park. Dan kom ik aan de Veursestraatweg. Ow denk ik. Dat aflopen kom ik in Leidschendam uit en loop ik langs de autoweg. Ik loop een klein stukje en zie dan een zijweggetje met de naam van een park. Mooi denk ik. Helaas is het gewoon een paadje achter huizen langs. Het wordt wat nijpend zo ondertussen en ik krijg er flink de pe in. En dan ineens sta ik toch in een soort van park. Ik zie een rij bomen en denk daar rustig in te kunnen zakken. Maar helaas er zit een sloot tussen. Ondertussen bijna wanhopig bedenk ik me niet langer en daal naar beneden. De opluchting is groot. Als ik op de gps kijk zie ik dat ik weer richting vlietlanden aan het lopen ben. Mooi denk ik. Terug daar naar toe en dan weer via de andere kant van de polder terug. Om weer bij een drukke weg uit te komen zie ik niet zitten. Dan begint het weer te sneeuwen met een mix van hagel en de poncho moet toch echt wel aan. Dit keer voor wel een kwartier. Ik ben blij niet naar Reeuwijk te zijn gegaan. Daar moet ik maar heen als alles perfect is. Bij de vlietlanden loop ik er een stuk omheen en bij een boomstam neem ik einderlijk de moeite om een kattenbak steentje die al 20 km onder mijn voet irriteerd weg te halen. Schoenen naast de kattenbak zetten is niet handig. Gelijk de poncho weer in de tas en verder. Ze zijn al jaren bezig om een brug over de weg te bouwen en nog steeds zijn ze nog niet halverwege. Het is maar een zooitje en met het lawaai van de snelweg niet leuk lopen. Ik ben dan ook blij als ik onder de weg door kan en de polder weer inloop. Leuk denk ik, ik kom in dat mooie stukje van opa's brugje. Het wordt weer leuk en ik kan zo langzamerhand weer genieten. Aan het eind mag ik nog even van het uitzicht genieten op een bankje. Het laatste eitje en banaantje gaan naar binnen terwijl 2 eenden net over de sloot rustigjes hun gangetje gaan. Het blijft leuk naar de dieren te kijken. Maar na een kwartiertje moet ik wel verder. Het wordt anders laat. Ik moet nog een klein stukje langs de drukke weg en de muziek gaat weer op mijn hoofd. Dan duik ik de polder bij stompwijk weer in, nu naar het  noord AA. Er lopen twee wandelaars voor me en met hun loop ik een half uurtje op. Ik loop er zelfs voor om want zij moeten naar Zoeterwoude. Maar ze willen van alles weten over Santiago het pieterpad etc. En dan komen we op het punt waar ik echt de andere kant op moet. Nog een half uur zeggen ze en dan moet ik thuis zijn. Iets langer vermoed ik maar het zal niet veel schelen. Nog 1 keer even rust en plaspauze. Mijn voeten doen zeer en mijn lijf is moe. Ik loop ook niet meer via de Benthuizerplas maar de kortste route naar huis. Bij de boerderij t Geertje zijn de ooievaars leuk bezig. Ik geniet ervan en maak foto's. Het kost nog wat tijd voor ik me los kan maken en verder kan. Aan het eind vlak bij huis kijk ik nog even over het water uit en neem afscheid van toch een hele mooie dag van 32 km lang.

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina