14. apr, 2021

Zilver en knotwilgen

Je hebt van die momenten dat je een dag van te voren al blij bent voor de dag erna. Voorpret voor de vakantie van 1 dag. Herkenbaar? Ik ken het maar al te goed. Vandaag was het wandeldag met Victor en Hetty. Dat levert idd de nodige voorpret op. Met twee dierbare maatjes op stap met goed weer in het vooruitzicht. Meer kan een mens toch niet wensen. Wekker op half 8 dan heb ik tijd genoeg om soep te warmen en koffie te zetten. Maar half 8 is dan ineens erg vroeg en het is bijna 9 uur als ik mijn bed uit vlieg. Onder de douche, broodjes smeren, koffie en soep warmen en half 10 in de auto. Pffff ik mopper maar even stevig op mij zelf. Waarom toch keer op keer weer dat jagen en jachten. Ik wijt het maar aan Corona. Bij mij ligt zo ongeveer alles nog steeds overhoop. Vraag me niet hoe het gaat dan begin ik te huilen. Om daarna weer alles mooi weg te lachen en vrolijk door te gaan. Ik ben een ware emo hopper geworden. En ik ben gewoon erg moe. Tijd voor rust en vakantie en hopelijk alles snel weer open nu. Maar goed net na 10 uur banjer ik bij Victor en Hetty naar binnen met appeltaart voor bij de koffie. Een goed begin. 

En dan gaan we op pad. We gaan de zilver en knotwilgen route doen natuurlijk bij de zilverstad Schoonhoven. Leuk daar is het altijd leuk lopen. De auto parkeren we bij garage bedrijf Hooftman. Jawel Victor zijn achternaam. En dan gaan we aan de wandel. De omgeving ken ik, maar  deze route heb ik niet eerder gelopen. En ik geniet en van binnen straal ik. Er valt heel erg veel bij te kletsen met Hetty. Victor loopt onverstoorbaar rustig door. Vrouwen.... 

De omgeving is mijn omgeving wel. Allemaal leuke boerderijtjes, polder, riviertjes en de dieren die er wonen. De koeien zijn net buiten wat grappige momenten oplevert. Er komt een fietser voorbij die moppert al 3 keer gebeld te hebben. Wij lopen midden op de weg. Niks gehoord. Dan worden we staande gehouden door een wandelaar. Praatje en ze gaat het Pieterpad lopen. Leuk in Braamt bij Willem en Yvonne gaan slapen. Vrienden op de fiets adres en ontzettend leuk. We komen langs een riviertje en Victor zoekt op welke het is. Het nieuwe Vlietje in polder de nieuwe Vliet met aan de andere kant polder de Vliet. orgineel bedacht.

Leuk wetensvaardigheidje. Als we verder lopen komen we bij een brugje met tekst. 

Ik lees het hard op. Je zus vergeeft en geneest. Hetty moet lachen en ik denk jaha dat doet mijn dear sister vast nog eens. Maar dan heb ik de vergissing door en schiet ook in de lach. Jezus vergeeft en geneest.

Het is te druk in mijn hoofd met plezier hebben om goed op te letten. We komen bij een bankje na 8 km. Mooi zo koffie en een bammetje. De rugzak gaat wat moeizaam af met twee zere schouders maar ik ben blij dat ie op mijn rug kan. Het is een leuk plekje en aan de overkant van het pad staat een paal met de Santiago schelp bij een huis. Als ik een foto van het leuke uitzicht maak staat ineens Hetty rechtop wat verderop. Die was even de struiken ingedoken en dat had ik niet in de gaten. De foto wis ik netjes🤪. En dan komt de vrouw van het huis aan fietsen. Victor vraagt of het bankje van hun huis is en of we mogen zitten en dat mag. Zij wandelt samen met haar man en vertelt nu op een leeftijd te komen dat ze denkt moeten we nog wel zover. Ze zijn ook naar Rome gelopen wat Victor en Hetty willen. Ik peins hoe dat zal zijn als ik op die leeftijd kom dat ik geen afstanden meer loop. Of niet meer zou kunnen wandelen. Ik kan me er niets bij voorstellen. Wandelen is mijn heelmeester en als dat niet meer kan tja denk ik dan waar leef ik dan nog voor. Niet aan denken maar, dat duurt vast nog heel veel jaren. Na de koffie en bammetjes gaat het verder. Het gesprek brengt ons nog wel eens op coroontje maar dat is niet erg. Het is mooi weer en picknicken buiten is veel minder een straf met mooi weer. Dan lijkt het alsof het er allemaal niet zo toe doet. Er wordt een nieuw huis gebouwd en we bekijken het even hoe een heipaal omhoog getilt wordt om de grond ingestampt te worden. Een vrouw vertelt dat het haar nieuwe huis is en ze even komt kijken hoe het gaat. Er staan al veel huizen klaar en allemaal hetzelfde. Jammer vind ik dat altijd. Juist een beetje diversiteit en chaos vind ik mooier. Maar uit diversiteit en chaos besta  ik ook, dus dat is niet zo vreemd. We lopen Schoonhoven in. Leuk stadje waar ik het zelfs weer leuk vind. Winkels hebben kleding rekken buiten staan. Hetty geniet van het weer even kunnen aanraken en voelen van de stof. Ik vind het alleen maar fijn om te zien met het gevoel dat het er normaal uitziet en Victor.... Ach die loopt onverstoorbaar voort. Bij een bankje is het tijd voor soep fruit etc. Nog even genieten op een bankje, met voor ons een huis, waar een grote ladder tot het dak reikt en mannen bovenop bezig zijn aan het dak. Jaha dan merk ik wel dat ik ouder word. Vroeger zou ik ze zo na klimmen, nu word ik al eng als ik er alleen al naar kijk. 

Zuster op retour. Het wordt toch elke keer maar weer bevestigd. Via de Lek lopen we een stuk over de dijk. Het is een afwisselende wandeling. Het laatste stukje gaat door het nieuwe gedeelte van Schoonhoven en dat is langs de weg en dan ben ik er ook wel klaar mee. En net als ik me afvraag of we nu ook nog door een industrie gebied moeten staan we weer bij autobedrijf Hooftman. 16 km verder en blij en tevreden. 

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina