8. feb, 2021

Winter wonderland

Dagen zat ik in de stress. Bar en boos weer voorspeld en moeten werken, dus de weg op moeten. Mijn auto afgeladen met slaap spullen voor als ik niet naar huis durfde, kaarsen om de auto warm te houden mocht ik stranden, de sneeuwschep voor als ik niet weg kon rijden en de nodige krab en ruitbeschermers. Wat een onderneming. Uiteinderlijk wist mijn collega via de app mijn stress een beetje weg te nemen. Ach ja we zien het wel. Ik moet lachen om mijn eigen gestress. Het geeft me inzicht in mezelf en dat het nog steeds niet oke is in mijn bovendop. Maar goed de wandelclub wordt wel officieel gemaakt, met 3,5 km met 3 patienten in de sneeuw wandelen en daarna met een patient, een bloten voeten in de sneeuw challenge. Het rijden erna naar huis is dood eng. Glibber en glij en af en toe vast op een stuif duintje, maar met 30 km per uur en 50 km op de snelweg kom ik thuis. Blij dat ik er heelhuids weer ben. Vandaag zoals verwacht, worden afspraken gecanceld. Mooi dat wordt een rondje polder. Ik moet de rest van de week werken en ik wil wel heel graag wat van de witte polder zien. Het lijkt zo tussen de huizen goed te doen. De blubberige harde pap op de straten zijn wat minder, maar in de polder zal dat wel gaan. Bij het noord AA is het fietspad mooi schoon om te lopen. De weg is minder mooi. Blijkbaar zijn ze bang voor vallende fietsers die naar het ziekenhuis moeten. Het is mooi buiten en ik heb de wind nog in de rug. Rondje Prielenbos is echt prachtig. Eenmaal weer op de weg heb ik een stukje wind tegen en merk ik de snijdende kou in mijn gezicht. Ik had nog een thermo pool broek en daaroverheen mijn gevoerde wandelbroek. Een hemd en wind dichte trui met de onderkant van mijn zeil pool jack. Dus koud heb ik het verder niet. Ook mijn voeten blijven lekker warm. Maar alles wat onbedekt is wordt in de wind koud. Wel heel erg lekker. Mijn collega apped een foto door van een certificaat met zijn blote voeten in de sneeuw. App hem terug. het op intranet te zetten en op te roepen tot mee doen. Maar dat durft hij niet 😀 Ik heb veel tijd nodig om foto's te maken dit keer. De polder ziet er weer zo anders uit nu zo wit. Ik vind het prachtig. Dan begint het toch weer te sneeuwen en gaat het toestel in de tas. Dat betekend elke keer kort pakken en weer snel weg stoppen. Maar ik heb geen haast. Mijn hoofd is niet leeg maar dat geeft vandaag niet. Een beetje mijmeren is ook best gezellig. Ik ben ook wel heel erg blij met mijn werk. Het is een heel fijn team en we hebben een geweldige leidinggevende. De groep patienten is hardstikke leuk en ik kan er echt wel mijn passie in kwijt.

En dan is wat mijmeren over wat ik allemaal wil echt niet erg. Dan denk ik nog wel eens terug aan Parnassia, waar het er toch heel erg anders aan toe ging. Vlak bij huis zijn kinderen aan het sleetje rijden van een heuveltje af. Grappig dat wij dit vroeger ook zo leuk vonden. De heuvels waren in onze beleving toch veel hoger dan ze werkelijk waren. Na 18 km hou ik het voor gezien. Mooi genoeg voor een middagje lopen. 

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina