15. okt, 2020

1000 km en afscheid nemen van het Dwingelderveld

Gisteren een fietstocht gemaakt op een compleet belabberde fiets van 40 km. En dat is niet bevordelijk voor mijn humeur. Ik had het niet naar mijn zin, was al snel moe van het constante hakkelen van de trappers en wat ik ook probeerde mijn humeur bleef hangen onder het nulpunt. Uiteinderlijk het laatste stukje tegen Gerda gezegd af te haken. Nog 8 km en ik was er compleet klaar mee. En dan valt er een stuk bij mijn trapper van de fiets af en voor ik het weet lig ik op de grond. Geschaafde knie pijn in mijn polsen en heel erg geschrokken. Zo brak ik ooit mijn heup en bovenbeen met een val van de fiets wat voor mij destijds het einde van de fiets betekende. En nu doe ik het heel af en toe 1 keer per 2 jaar en gebeurt me dit. Ik ben er dus ook weer klaar mee. Vanmorgen stijf pijn in mijn rug en wat stekerig en stijf in mijn knie. Maar we gaan lopen want dan loop ik de stijfheid er hopelijk wat uit. Het is koud. 11 graden en ik ben blij dat ik een vest aan heb en mijn jas om mijn middel heb hangen. We lopen een stuk door het bos en dan zien we de hei. Besloten geen foto's te maken van al die paddenstoelen blijft bij een besluit wat niet nageleefd kan worden. Ze zijn ook zo bijzonder mooi. We komen de boswachter tegen met wie we even staan te kletsen en ons naar het Oosterveld raad te gaan wegens stinkzwammen. Ha die hadden we niet gezien😀 Maar we volgen zijn raad wel op. Zo komen we weer richting het bezoekerscentrum. We kunnen wat binnendoor via andere wegen zodat we niet langs het bezoekerscentrum komen maar komen op de weg naar Ruinen. Leuk zijn we daar ook nog even. In Ruinen zitten de eerste 11 km erop en kan ik de eerste 1000 km van dit jaar bij schrijven. Mooi denk ik dat heb ik dan nog wel gehaald. Door al die nachtdiensten en het vele werken kwam er dit jaar minder van wandelen dan ik wilde. Op een bankje op de Brink van het dorp eten we onze lunch. Dat gaat er best in. Het is stil nu er niks meer open is op wat winkeltjes na. Er is een atelier waar we even in gaan loeren. En daar is het bingo. Wat een leuk winkeltje. Een joekel van een poppenhuis waar Gerda zich aan kan verlekkeren. We zijn er een poos zoet en ik kan mijn ogen niet afhouden van een theepotje met thee bekertjes. Die moeten mee besluit ik. Leuk dat wordt een mooi stukje op tafel thuis. Als we uitgepraat zijn met de eigenaar die Gerda nog toont hoe ze haar mondkapje zo kan vouwen dat haar bril niet beslaat gaan we verder. We besluiten via de Zaandplatte te lopen. Een molen en waar we via bos en heidewegen weer op huis aan  kunnen.

Het is leuk lopen en ik ben blij met de hei. We lopen via het bezoekerscentrum zodat we nog even een toilletpauze kunnen invoeren waarna we de hei op gaan. Ik raak toch altijd ontroerd van de schoonheid van de hei. Maar ik moet ook altijd denken aan vroeger toen de hei 1 grote paarse vlakte was. Door zure regen is dat weg en wordt het steeds meer natte heide gebieden.

Mensen hebben toch een hoop verpest in de natuur. En dan denk ik aan Corona en denk dat Midas Dekker gelijk heeft. Er zijn teveel mensen en je ziet, als er teveel dieren zijn dan lost de natuur dat op. Nu grijpt de natuur opnieuw in met Corona. Er zijn gewoon teveel mensen in de wereld. Maar goed niet teveel mee bezig zijn gewoon maar genieten. Het zonnetje komt er goed bij en dat is een prachtig afscheids cadeau voor vandaag. Bij de telescoop staan de koeien dit keer. Helemaal leuk. Als ik die telescoop zie moet ik altijd denken aan de informatie die de sterrenhemel zo door heeft kunnen geen. Net marsmannetjes die seintjes gaven over wat er te doen is in het heelal. We blijven een poosje kijken en eten nog wat fruit voor we het laatste stukje lopen. Na 20 km is het klaar en kijk ik terug op een mooie vakantie. Maar is het ook goed om weer naar huis te gaan. 

Opmerkingen

Victor Hooftman

16.10.2020 07:57

Veel kilometers! Maar 1000? Of is dat heel het jaar?

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina