7. okt, 2020

Rondje Elten Emmerik

Wat een top dag vandaag. We wilden 20 km lopen en dan vroeg van huis. 8 uur wekker gezet en dan is het wakker worden met de regen die gestaag op het dak klettert. 

Nog maar even blijven liggen. Ik slaap boven, Gerda beneden en ook beneden blijft het akelig stil. Maar dan lonkt een bakkie koffie en zegt ons toch maar het bed uit te springen. Buienradar geeft aan dat het op een uur na de hele dag blijft regenen. We besluiten op ons gemakkie te ontbijten en de route gewoon maar in te korten als het zo blijft.

Om half 11 zijn we in 'S- Heerenberg en parkeren de auto. Het is even droog maar dat is letterlijk maar even. De route vinden we vlotjes en we gaan maar gewoon lopen. Ik denk aan Santiago en de zoektocht naar de gele helium ballon voor aan de rugzak en je hebt de hele dag de zon boven je bol. Misschien moeten we maar weer op zoek. 🙂 We lopen al snel Stokkum in en ondanks de regen is het mooi en genieten we wel.

Het is gelukkig niet van die gestage regen, maar steeds van die wat stevige miezer tussen wat kleine droge periodetjes door. We gaan een bospad in en echt we zien nog wel wat wandelaars. Zo gek zijn we dus niet al zien we er niet veel. Na het bospad waar we  even onze hersenen moeten afsluiten voor de drukke weg die we horen,  is het eventjes  zoeken. Ik zie wel wit rode bordjes maar nog niet in de gaten dat dit het Duitse pieterpad is. We moeten links denk ik en een stukje verder staan we bij een boerderij. Oja hierom heen rechtsaf zeg ik. En dan is het oooo blij, Pietertje loopt hier. En ook nog een mooi stuk. En de zon vliegt ineens zomaar mijn bol binnen. Wat kan een mens blij worden van een ontmoeting met haar vriendje Pieter. Helaas zijn we verkeerd en moet onze route anders dus een stukje terug. We komen in Elten aan en moeten een stukje stad door. Klein stukje maar. Dan blijkt de route niet te kloppen en moeten we op zoek naar een weg met de routeplanner. Die vinden we al snel en dan klopt de route weer. Eenmaal Elten uit lopen we richting Spijk. Nog geen idee, maar ik denk deze drukke weg ken ik en als ik gelijk heb dan komt er een rustplek met waterpomp waar alleen bruin water uitkomt. En dan zie ik ook een kerk op een berg en weet ik dat ik gelijk heb. Dat is het dorpje in de berg waar ik zo leuk liep. En ja hoor even later komen we dan langs dat super leuke rusthuuske. Ik wilde er vorig jaar water tappen uit de pomp maar toen kwam er alleen bruin water uit. Volgens mede pietertjes had ik langer moeten pompen. Nu kon ik het overdoen. Pompen pompen pompen en... Bruin water. Niks lekker schoon water. We rusten er even uit, pellen een eitje en verbazen ons maar weer eens dat ook in zo een rusthuisje iedereen maar al zijn afval op de grond keilt. Sigaretten peuken, etens resten etc. Wij verzamelen ons afval netjes in een zakje en nemen het in de rugzak mee. Dan gaan we de regen weer in. Regen die wel even heel hard naar beneden dendert.  We lopen nog een stukje op met Pietertje maar dan gaan wij linksaf en is het adieu Pieter. Hier was ik wel over de helft van de tocht heen. Nog 211 km had ik te gaan als ik niet verkeerd zou lopen. Dat gebeurde heel vaak vorig jaar 😀. In plaats van 500 km liep ik er 620 km. En wat ik nu zo leuk vind, is dat ik thuis vaak de herinneringen heb aan de paniek in het bos als ik verdwaald was onderweg. Dat  maakte dat ik tegen andere tochten alleen op zag. Maar nu is het een en al plezier, als ik Gerda erover kan vertellen en word ik zo super blij als ik de route zie, dat ik nu weer weet hoeveel plezier ik onderweg heb gehad. Dat moeilijke stukje van verdwalen ach ja dat valt nu toch wel weg. Nu alleen gaan lopen doe ik dus ook wel weer hopelijk volgend jaar . Als corona het toelaat. De weg die we nu moeten volgen is van een ongekende orde. Hoe leuk en zoveel mooier als de weg  die Pieter me wees. Landerijtjes en overal die berg op de kerk die te zien is. En zulke lieve mensen. Je hoeft maar even op je route te kijken en als er iemand voorbij komt willen ze je direct helpen. Hoe leuk is dat. En het is droog en de zon laat zich af en toe zien. Het leven is zoveel meer dan goed vandaag. Als we dan dat hele mooie stuk hebben gehad komen we langs de weg. En dan begint het keihard te regenen en moeten we nog 2 km langs de snelweg. Ineens is de lol eraf. We buffelen het laatste stuk wat chagerijnig achter elkaar aan. Internet is bij ons beiden uitgevallen dus routeplanner kunnen we niet gebruiken. De route hebben we tot 's Heerenberg opgeschreven en vervolgens tomtom.  Laatste stukje lopen we wel op de navigatie. Helaas het wordt vragen. Het blijft kleddernat en bij een snackbar schieten we even naar binnen. Gerda wil wat warms. Milkshake met bitterballen😀 Nog 300 meter als de tomtom het dan ineens weer doet. Na 22 km zitten we in de auto. Lach en de wereld lacht terug. Wat een oneglofelose, leuke, fijne superdag.  

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina