22. sep, 2020

piep zei de muis in het voorhuis

5 nachten achter de rug, zondag eruit gekomen en niet naar bed, want tante werd aan de zee terug gegeven. Dus gisteren nog doodmoe alle afspraken afgewerkt en gisteravond gezellig met een stel uit eten. Toch weer laat in bed, maar met wel in mijn bol dat het vandaag de laatste dag mooi weer is en laatste dag dat ik kan wandelen voor de vakantie begint, dus gaan vandaag. Niet al te vroeg op want ik ben verre van omgeschakeld maar om half 11 stond ik buiten. Ik dacht morgen late dienst te hebben maar dat bleek een vroege dienst te zijn. Reden om niet ergens heen te rijden maar vanuit huis te starten. Niet te ver weg anders ben ik morgen nog moe. De piep in mijn hoofd is er nog steeds. Dacht dat ik met een antibiotica kuur de piep kwijt was, maar dat bleek maar 1 nacht het geval. Nu is hij weer aanwezig. Dan weer irritant hard dan weer rustig maar het maakt me moe. Dus onderweg maar weer eens de huisarts geprobeerd te bellen voor een verwijsbrief voor de kno. Het is toch verdraaid lastig in corona tijd een afspraak met een huisarts te krijgen en ik heb dan ook behoorlijk wat af gefoeterd. Vooral toen ik einderlijk na heel veel kabaal bij de huisarts binnen mocht en  de vraag kreeg of ik de mogelijke oorzaak al gegoogeld had. Tuurlijk zo word ik ook dokter. Maar goed het koste drie kwartier tijd met steeds zo lang in de wacht staan, nadat ik keurig netjes het keuzemenu had afgewerkt dat ik drie pogingen heb gedaan. En nu wordt er morgen een verwijsbrief gemaild dus ik ben heel benieuwd. Gelukkig geeft het wat rust nu ik actie ondernomen heb en loop ik op mijn gemakkie verder. Ik had me al bedacht maar weer eens richting vlietlanden te gaan. Lang geleden dat ik daar gelopen heb. Maar ik ben wel talloze keren van plan aan het veranderen. De weg dwars door het weiland, ja leuk. Tussen de schapen en koeien door. Ganzen in grote getale vliegen op en al foto's makend stap ik in een grote vlaai. Het is in ieder geval geen limburgse en het kost me even om mijn schoen weer toonbaar te maken🙂. Beetje beter opletten bedenk ik me. Het laatste stuk loop ik dan ook met mijn neus op de grond. 

Dan ben ik aan het eind en kan ik via een smal loopbrugje over het water weer het pad op. Mooi. Alle andere paden door het weiland zijn voor de vogels en niet voor de mensen, dus loop ik over een voor mij onbekend stukje weg.  Er rijdt een man op de fiets voorbij die keihard lachend vraag of ik ook al die zinloze tocht heb gemaakt. Rare man maar ik zeg maar braaf dat ik idd die zinloze tocht heb gemaakt. Hoezo zinloos denk ik. Ik zou zo weer gaan als het kon.

Een andere man zit aan de waterkant te vissen. Heerlijk die rust. Hij geniet ervan en ik geniet met hem mee. Al gooit de muis met zijn piep in mijn hoofd toch aardig roet in de stilte.

En dan zie ik de bekende weg. Het leuke straatje met opa's brugje. Nu loop ik er van de andere kant in. Helemaal leuk al vraag ik me af of ik nu naar Leiden ga of naar de vlietlanden. 

Ik laat mijn voeten maar weer de weg  bepalen.

Aan het eind kan ik twee kanten op. Leiden of via een rustige landweg naar de Vlietlanden. Nou die keus is snel gemaakt. Bovendien Leiden met al dat coona nee laat ik maar rustig aan doen. Ik wil wel op vakantie.

Mensen groeten wel maar echt een praatje maken zit er vandaag niet in. Ach ik heb er ook geen behoefte aan en laat mijn hoofd maar rustigjes mee deinen op mijn onderstel. Bij de Vlietlanden zijn ze van alles aan het breken. Ze zijn daar al heeel erg lang bezig. De laatste keer zag het er precies zo uit en dat is toch al meer als een jaar terug denk ik zo. Alleen is het nu verder opgebroken en moet ik een stukje langs de snelweg voor ik het bos in kan duiken. Ik zie de bordjes jachthaven, restaurant en besluit wat kouds te gaan drinken. Maar eerst kom ik langs de watersport winkel. Kleren in de uitverkoop. Leuk dat wordt even snuffelen. Het wordt echter niks. Wel een vriendelijk mannetje die me nog een tonnetje voor mijn kayak wil verkopen en bereid is deze aan mijn rugzak te binden. Nou ik kom wel een keer langs met de auto🙂 Mij teveel sjouw werk. Ik loop ook nog zonder stokken en besef me dat ik eigenlijk die dingen voor een langere afstand weer moet gaan gebruiken. Ik voel mijn rug en voorkant schenen. Jaha denk ik weken niks en dan een afstand is vragen om spierpijn. En dan ook gewoon moe en slecht omgeschakeld is het niet raar dat het al vrij snel mis gaat.

Bij het restaurant ga ik maar voor een heerlijk groentesapje. Lekker en super gezond. Dan is het verder en loop ik rond het meer. Het is wat verder dan ik dacht.  Er liggen een paar mensen aan het water en daar tussen hele groepen ganzen. Als ik het meer rond ben en de brug over ben om weer de polder richting  zoetermeer in te duiken ga ik nog een poosje zitten en drinken. Een krentenbol en banaantje erbij, om de honger weg te houden. Ach en dan heb ik nog wel even dus ik neem ook even de tijd. Beetje puzzelen wat ik ga doen. Als ik naar de routeplanner kijk zie ik dat ik rond de 25 km uitkom met de kortste weg. Helemaal mooi denk ik. En dan gaat het ook verder. Als ik dan toch maar weer ga dubben of ik aan het eind van het pad via Leidschendam zal gaan of via stompwijk wordt ik heel ernstig bekeken door een stel die op een bankje zit met hun fietsen. Ach ja er gaan vele wegen naar rome denk ik lachend en ik zeg ze lachend gedag. Geen omweg gewoon naar Stompwijk. En dan toch, eenmaal in de Geerpolder een ommetje zodat ik nog wat extra kan genieten van de polder. Halverwege heb ik spijt. Maar ja dat is altijd achteraf. Ik bedenk me dat ik toch ernstig hoop dat als ik na dit jaar geen nachten meer hoef te draaien ik vaker kan lopen en minder lichamelijke problemen krijg. Mijn lijf lijkt het toch behoorlijk op te geven. Ik was ook niet voor niets afgekeurd voor nachtdiensten.🤔 Nog 13 te gaan en dan is het gebeurt. Bij boerderij t Geertje loop ik nog even de winkel in voor een verjaardagskaart en een boerderij biertje voor thuis. Ik ben drijfnat van het zweten dus dan is een steenkoud biertje lekker. Een geitenijsje kan ik ook niet weerstaan maar dan moet ik wel van mezelf het langere stukje over Benthuizen terug lopen. Calorieen verbranden😀 Maar dan gaat het snel en ben ik na een 27,5 km weer thuis. Niet moe wel een bak spierpijn. En dat is niet gek. Nog twee weekjes dan mogen we op vakantie en lopen we hopelijk meer.  Al met al was dit wel een lekker dagje.

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina