31. aug, 2020

Als je geheimen verklapt aan de wind kun je de wind niet verwijten dat hij ze doorgeeft aan de bomen

De tekst waarmee ik begin kreeg ik van de week. bedacht door Kahlil Gibran .

Geheimen. Heb ik geheimen? Niet echt. Maar soms denken mensen dat blijkbaar wel. Mijn wandelverhaaltjes zijn meer als 40000 keer gelezen. Hij is openbaar en ik vermoed dat vooral wandelaars en mensen die ik ken het lezen. Het maakt me ook niet uit. Ik vind het leuk dat mensen er blijkbaar plezier in hebben om mijn gekke hersenspinsels tijdens het wandelen mee te lezen. Mijn leidinggevende op het werk gaf aan dat ze vindt dat ik leuk kan schrijven. 

Geen idee ik lees zelden nog iets terug of ik moet ergens heen willen en ik kan het me niet meer herinneren waar ik nou zo leuk gelopen heb. Soms denk ik dat ik ze schrijf voor als ik niet meer kan wandelen om zo nog eens terug te lezen wat ik allemaal deed en dacht. 

Maar soms zijn er mensen die lezen omdat ze stiekem zoeken of ze iets over je kunnen vinden, om tegen je te gebruiken. Ik snap zulke mensen niet. Ik zoek nooit naar iemand zijn doen en laten.  Ik heb er geen tijd voor maar het komt ook niet in mijn hoofd op om te gaan zoeken in de hoop dat je iemand kan benadelen. Waarom zou ik? En ik win er ook niks mee. Ach en deze site is openbaar en ik vertel altijd dat ik wandel dus ik heb geen geheimen. Of toch 1? Jawel vandaag vertel ik de wind wat ik van zulke mensen denk. En dan ben ik erover uitgedacht. Ik ga geen gedachte verspillen aan dit soort domme mensen. Ik ga er soms noodzakelijk mee om maar in mijn prive bestaantje heb ik ze niet nodig. Daar omring ik mij met fijne mensen. Ondertussen gaat het een stuk beter met mijn pols. Ik ben deze fysio zeer dankbaar. Eigenlijk moet ik weer gaan lopen met de stokken om mijn pols weer sterk te krijgen. Maar ik heb er geen zin in. Sinds een dikke week heb ik een verstopt hoofd en een afgrijselijke hoge piep in mijn hoofd. De ene keer van mijn linkeroor dan weer van mijn rechteroor. Gisteren was het voor het eerst lekker stil en dacht het gehad te hebben maar vandaag was het twee keer zo hard aanwezig. Ik word er moe van en heb een poos zitten twijfelen of ik wel of niet zou lopen. Een lange afstand wil ik niet, dus ik ga pas half 12 de deur uit. Rondje polder dan maar. Ik ben ook dood moe en denk dat het van dat verstopte hoofd komt. Het is geen corona ik hoest niet maar ik weet dat het met die hitte door de airco en ventilatoren op mijn werk komt. Helaas is het geen optie zonder te werken. Maar na een paar weken niks door werk en weersomstandigheden en niet lekker zijn, was weer niet gaan, geen optie. Ik had het rondje wel in mijn hoofd zitten. Gewoon wat ik vaker loop via weipoort. Dat is zeker niet meer dan een kilometer of 20 dus niet zo lang. Wat voor velen een heel end is dat weet ik wel, maar ik loop al mijn hele leven en voor mij is het net een leuk kalm aan loopje.

De lucht is betrokken en ik zet de muziek op mijn oren om die piep even niet te horen. Dat lukt wel. Alles klinkt dof ook de muziek maar beter dan die piep. Als ik bij zoeterwoude kom schiet ik het kruidvat even in. Dampoo halen om te stomen en nu al te smeren op mijn nek en voorhoofd. Misschien gaan mijn holtes een beetje open.

Weer op de route besluit ik na een kleine rustpauze toch iets anders te lopen. En dat blijkt de route door een weiland te zijn waar ik met nog iemand verkeerd liep en terug moest door het vieze drassige land. Nou maar even goed opletten. Als ik door een hek wil komt de boer eraan op zijn kleine trackertje. Ik mag het hek open laten en hij wijst me hoe ik moet lopen. Dat is fijn denk ik en we kletsen even. Dan gaat het verder. Hij vliegt er vandoor. Tjee wat gaan die kleine krengen nog hard. Als ik aan het eind toch even moet zoeken is hij er ook weer en wijst me. Ja maar dan moet ik over schrikdraad heen stappen en dat is eng. De schok is niet super maar het is geen prettig gevoel weet ik uit ervaring😀 Gelukkig zijn mijn benen niet te kort en kan ik er goed overheen. De boer moet lachen en zegt dat ik vanzelf harder ga lopen als ik er wel tegenaan kom. Ik schiet in de lach. Zou zo maar kunnen. Dan sta ik bij de molen ben 10 km verder en kan met een ommetje aan de terug weg. Jaha denk ik maar dit is ook de weg naar de Rijneke boulevard en daar zit van Bemmelen. Mijn favo wandelschoenenzaak. Ik weet dat ik nodig nieuwe moet. De  mijnes zijn afgesleten aan de zolen. Helaas heb ik net een kat die me een godsvermogen heeft gekost aan dokterskosten dus even naar volgende maand maar. Maar even loeren kan wel natuurlijk. Via de outdoorzaak kan ik dan weer via de polder  op huis aan. Ja dat ga ik doen denk ik zomaar. Bij de benzine pomp heb ik honger dus zo een slap broodje mee gepikt want ik heb geen zin om nu ergens te gaan zitten. Sterker nog ik heb geen zin in mijn banaantjes vandaag. Het vieze kleffe broodje is snel naar binnen gepropt en ik ga maar gauw weer verder. Ach ja ik heb soms van die gekke dingen. Bij van bemmelen schiet ik naar binnen. Als ik de trap zie die ik op moet naar de wandelschoenen verlies ik de moed. Na weken niet lopen zijn mijn longen aan het protesteren.  Ik kijk beneden wat naar wandelkleding maar de prijzen zijn idioot. Die koop ik wel een keer bij declathon als ik ze nodig heb. Ik wil nog een wandelrokje vanwege het gemak onderweg als je nodig moet, maar is nu geen noodzaak. Buiten loop ik al snel weer richting polder. Het dreigt aan alle kanten en ik vrees echt een bui. Gelukkig komt ie niet en heb ik dus mazzel. Bij een picknick tafel is het tijd voor even drinken en rust. Als ik me net geinstalleerd heb, komt er een stel met de fiets aan. Hij vraagt of ze erbij mogen zitten. Welja zeg ik als jullie je aan de afstand houden. 

Ik let daar nog wel op. En dan ga ik toch echt rechtop zitten. Ze zetten zich aan de tafel en we raken aan de praat. Hij is ondertussen zijn tas aan het leeg halen. Er komt een fles sterke drank uit en hij schenkt een plastick bierglas half vol. Tjee hee maar die geeft hij aan zijn vrouw. Dan komt er een biertje voor hem tevoorschijn. Zit ik daar aan mijn fles water. En dan is het feest compleet en steekt de vrouw een heuse dikke mannensigaar op. De lachkriebels komen omhoog en we kletsen maar gewoon door of er niks geks is. Maar als ik toch echt last van die vieze sigarenlucht ga krijgen is het tijd om op te stappen. Met elkaar een fijne dag wensend loop ik gauw verder. En dan kan ik in een bevrijdende lach schieten. Het doet me denken aan een turkse man op mijn vorige baan die altijd naar flodder keek, Zij leek met die sigaar wel ma flodder. Het duurt een poosje voor ik uitgelachen ben en menig passant groet dan ook met een lach. Het hoogtepunt van de dag vandaag. In weipoort besluit ik nog een keer even halt te houden voor ik het weiland doorkachel. Mensen hebben een mooie plek in hun tuin gemaakt. Does lief staat er op het bord met overal lieveheerstbeestjes. Zelfs in een bootje. Mooi dat mensen die moeite nemen je ergens op te attenderen. Zo zou een mens alle lelijke gedachten achter zich laten denk ik. Het maakt mij een beetje blij. Dan is er het laatste bankje. Als ik net zit komt er een dame op de fiets aan met een hond aan de riem. Voor haar komt ook een man op de fiets aan met een loslopende hond. Voor ze het doorhebben vliegt de hond aan de lijn achter de loslopende hond aan en trekt de vrouw van de fiets die om kukelt. Ze heeft niks gelukkig maar zo zie je maar weer dat dieren niet altijd doen wat je verwacht. Als beiden weer op pad zijn stap ik ook maar eens verder. Bij de boerderij t geertje ben ik met een kortere afstand eens op tijd voor de winkel dus een lekker stukje kaas in de rugzak mee. De lucht breekt helemaal open het laatste stukje en zo stap ik na 24,5 km mijn huis in. Heb in ieder geval weer even een loopje gehad. 

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina