13. jun, 2020

De perfecte dag

Gisteravond samen late dienst gehad dus laat thuis en laat slapen. Maar vanmorgen om half 10 stond ik wel bij Gerda voor haar neus en vertrokken wij met schitterend weer richting Schoorl. Eerst een tocht uitgezocht van 23 km maar omdat we ook uit eten wilden en we alleen ergens al om 17 uur terecht konden de route naar 17 km omgezet. Werd wel een pittige met veel mul zand en hoge duintoppen, maar verwacht dat wel te redden. En ook omdat de weer berichten dusdanig waren dat we een pets regen konden verwachten in de middag, tevreden met 17 km. Ik had einderlijk weer eens een thermoskannetje aangeschaft dus had als verassing lekkere koffie bij me. Om 5 voor 11 gingen we lopen. En het viel allemaal op zijn plekkie in mijn bovendop. Het is er zo vreselijk mooi, daar kan je niet anders dan ziels gelukkig van worden. Gerda was dubbel gelukkig want dinsdag kan einderlijk na 4 maanden haar schoonmoeder terug naar Turkije. Het leven begint weer normaal te worden. Het gesprek ging nog wel over corona, onze meningen, en de situatie op het werk maar al gelang de tocht vorderde werden we stiller en waren we beiden bezig met gelukkig te lopen zijn en te genieten. Om 12 uur was het lunchen en aan de koffie. En dat is dan toch wel heel erg lekker. Ook gewoon een half uurtje voor uitgetrokken. Daarna was het wel even door kachelen want we moesten op tijd lopen vandaag. Dat is nog net even jammer maar later dubbel en dwars waard. Ondertussen was het windstil en snoeiheet. En toen was het witte pijltje ineens geel en besloten we maar een stukje terug te lopen. En tja dan kom je ineens weer een wit pijltje tegen en die moesten we ook hebben, maar we hadden geen afslag  gemist. En dat witte pijltje leidde toch echt naar het gele pijltje. Een paar wandelaars die voorbij kwamen liepen ook de witte pijlen en vertelden ons dat we wel goed zaten. De pijltjes waren gewoon waarschijnlijk op nieuw aangebracht en wat veranderd van kleur. Langzamerhand werd het pad mul en kwamen de duintoppen op ons af. En dat werd hijgen. Veel vocht in de lucht, zweten, en benauwd weer , het tempo moest omlaag. Maar dan staan we op het strand en weten we dat we goed moeten gaan opletten. Een paar jaar geleden misten we een route paaltje en hebben we lopen dwalen. Vandaag konden we met de tijd ons dat niet permitteren. En toch konden we de goede strandopgang weer niet vinden. Gevraagd aan mensen die het misschien wisten maar die vertelden ons dat de eerste opgang toch echt bij het strand paviljoen was. In onze beleving waren we vorige tocht daar juist verkeerd uitgekomen. Maar er zat niks anders op. En idd werd het daar zoeken. In de beschrijving was ook al gemeld dat het een lastige was en dat was het dan ook echt wel. Maar na even zoeken was daar ineens weer een wit pijltje. Hossana we konden verder. Het hekje waar we overheen moesten was niet eens hoog maar toch koste het mij moeite om erover heen te klauteren. Niet gewend aan dat mulle zand en geklim waren de benen flink stijf. Gerda moest zich van haar gewicht ontdoen om erover heen te komen. We worden een dagje ouder😀. Even flink water naar binnen gieten en kalmpies aan verder. Het leek wel steeds heter te worden en echt overal droop het zweet vanaf. En toen onder een boom moesten we echt even rusten. We moesten lachen om elkaars knal rode koppies. En er moest een flesje cola zero naar binnen. Gerda  zat er door heen en wat helpt er dan beter dan cola zero. Ik vraag me nog altijd af waarom alleen cola zero dat effect heeft. Een energie drankje doet het hem echt niet. Gerda zegt terecht dat we een petje op hadden gemoeten. Ja maar ik had niet bedacht dat het zulk gek weer zou worden.  Na een kwartiertje moeten we echt wel verder. Het loopt weer een poosje goed nu. Maar de 7 km mul zand waar ze het over hadden in de beschrijving klopt niet want het blijft mul. En dat mulle werkt niet mee in combinatie met dat benauwde hete weer. Maar het blijft genieten. Onze schoenen knellen en we denken van al het zand in de schoenen. Bij een bankje de schoenen leeg gooien. Helaas blijkt dat niet de oorzaak want het blijft knellen. Waarschijnlijk zijn de voeten dik. We komen bij het stuk wat in 2009 verwoest is door brand. Een paar jaar geleden zagen we daar heel goed de sporen van maar nu is er nauwelijks iets te zien. Maar als we verder lopen zien we de verkoolde bomen nog wel staan. Het blijft toch zonde dat er wel allerlei grassen komen maar geen bomen meer. Ik weet dat het niet ver meer is en net als ik denk dat het pad nu verhard is, mogen we opnieuw de heuvel op en is het weer even mul. En dan ontschiet mij een niet hele nette uitdrukking. Ik ben niet echt moe maar mijn longen hebben het vandaag gewoon zwaar en dan is het fijn als je niet zo hoeft te klauteren. Maar we gaan ervoor. En dan ineens aan het eind zie ik een uitkijkpunt en blijkt er de lange trap naar beneden te lopen naar het eind punt. Half 5 dus mooi op tijd. Het is maar een km naar het restaurant maar we gaan met de auto. Ik vertel Gerda over het klimduin en dat we daar nog wel langs gaan. Als kind rolde ik daar vanaf en het is een mooi stukje. Als we bij het restaurant komen blijkt dit aan het klimduin te liggen. Het maakt de dag echt helemaal perfect. Het is even de entree met desinfecteren wat we niet erg vinden en de vraag of we gezond zijn. Maar dan is er van corona niks meer te merken. En oo wat genieten we dat het weer kan.  Het eten is ook heerlijk met flink veel groente bij Gerda en rauwkosten en vis bij mij. Gezond. Het personeel is duidelijk blij dat ze aan het werk zijn. Er wordt gezellig gekletst en gelachen. En dan besluit ik dat ik nog het klimduin op wil. Nog even net als vroeger. Als we dan met gevulde magen opstappen is het echt flink zwoegen om nog boven te komen door wederom dat mulle zand. Maar we komen er en genieten van het mooie uitzicht naar beneden. Beneden lopen we nog even een rondje door het dorp en dan gaan we weer op pad richting huis. Tenslotte moet ik morgen weer werken en we zijn moe. Maar dit was de eerste keer sinds coroontje dat we weer zo gelukkig zijn.  Het lijkt bijna weer op het oude normaal zoals het hoort. Wat een perfecte dag

Opmerkingen

Marja

13.06.2020 22:46

Lekkerrrrr hoor

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina