26. mei, 2020

De route loosdrechtse plassen en bossen. Maar geen plas gezien

Vandaag mocht ik een dagje met Marja op stap. Ik heb haar ontmoet tijdens het pelgrimspad naar Maastricht en met mensen uit die groep heb ik nog contact. Ik wilde steeds nog een keer naar de loosdrechtse plassen. Dus via route.nl een route uitgezocht. Mooi rondje van 16 km. 

Eenmaal op de plek van bestemming even wachten op Marja en toen samen op pad. De route waren we al spoedig kwijt maar bleek ook grotendeels over de weg te lopen. Erg ons best doen om de route terug te vinden daar hadden we al geen zin meer in. Route.nl is geen leuke app. Na een klein poosje langs de weg zien we ineens een leuk kasteeltje. We lopen de tuin in en horen al snel dat deze nog dicht is, maar we mogen toch wel een wandeling maken. Dat is nog eens vriendelijk. Een hartelijk en leuke vrouw. Het kasteeltje heet sypesteyn en het is er bijzonder mooi. We scharrelen een poosje door de tuin en eten onze lunch op een bankje. Volgens traditie een broodje geitenkaas. We hebben erg veel te babbelen dus de tijd verstrijkt. Dan gaan we toch maar weer op pad en lopen de rest van de tuin door. Het is echt vreselijk genieten. Ook al ben ik vandaag ook wat wiebelig en heb ik soms moeite met mijn tranen. Dat geeft nu niet, het plezier heeft de overhand. Ineens zie ik een slang over het pad rennen. Marja schrikt zich een bult als ik slang roep. Voordat ik een foto kan maken rent de slang het hoge gras in en heb ik enkel een stukje achterkant nog. Dan komen we aan het eind van het pad en staat er een bordje laarzenpad naar de Drecht. Ik denk dat het een gehucht is. We gaan het weiland in en lopen door het gras tot we bij een plankje over het slootje komen.Jaha we worden oud dus het is even ploeteren. We komen nog een bruggetje tegen en nog een en dan staan we aan de Drecht. Dan nog heb ik geen idee dat dat het is. Ik zie nog meer hekjes waar we tussendoor of overheen kunnen en Marja zegt: "het is jouw dag"Dus we gaan verder. Ik denk op zoek nar het gehucht. Na nog wat geklauter lopen we dan echt vast en begrijp ik dat de Drecht een riviertje is. Daar is ondertussen een vrouw met haar zoon aangekomen en laten hun hond even zwemmen. In gesprek horen we dat het allemaal prive stukjes land zijn waar we overheen struinden. Tja dat wisten wij niet. Haar zoon durft niet te zwemmen nadat hij een paar grote snoeken heeft gezien. Marja vertelt vrolijk dat ze dat helemaal snapt want die beesten hebben van die tanden. Denk dat die jongen nooit meer gaat zwemmen😀. We moeten terug, maar lopen dan over het verkeerde stuk land. Dwars over de ingezaaide mais en wat andere groenten. De boer zal niet blij zijn als hij dat ziet. We gaan niet terug. Aan het eind komen we bij een hek verboden toegang. Wij gaan er toch door en komen weer op het terein van het kasteeltje. Daar lopen we de smid tegen het lijf. Hij vertelt dat wij kennis hebben gemaakt met de eigenaresse en dat ze op tv is geweest. Leuk. We gaan weer verder om nog even op een bankje wat te drinken. Daar komt de leuke dame weer langs en vraagt verbaasd of we er nou nog zijn?? We vertellen ons verhaal en Marja vertelt haar over het bert bospad. Volgens haar ligt dat niet ver weg hooguit 1 a 2 km en kunnen we er door het weiland komen. Nadat wij klaar zijn met zitten zoeken we haar op. En ontzettend lief zij brengt ons naar het weiland. Een prive stuk en ze vertelt dat de boer niet vriendelijk is, een grote nare hond heeft  en ze deze liever niet tegen komt. Bij het hek vertelt ze dat we erover heen moeten klimmen. We moeten gewoon vriendelijk tegen de paarden praten en vertellen dat ze mooi zijn. Dan blijkt het hek gewoon open te kunnen en nemen we afscheid van de ontzettende leuke vrouw. Ik blijf het zeggen wandelen verbind mensen. Gewoon omdat je tijd hebt en niet snel overal aan voorbij rent. De paarden doen ons niets en we bereiken het eind van het pad. Daar komen we bij een weg waar een boer met zijn zoon aan de gang zijn geweest. Het vliegveld met de vliegschool ligt er naast en er wordt behoorlijk wat afgebromt. De jongen loopt op echte klompen. Hoe heerlijk dat dat gewoon kan zonder dat mensen zich afvragen of je wel spoort🙂. Nadeel van de stad. De boer vraag ik naar het bos en of we door het weiland kunnen. Nou vertelt die man dat kan echt niet. Er staan allemaal buitenlandse koeien en die zijn gemeen. En dan ook nog paarden. Ik moet moeite doen om niet te lachen. Buitenlandse gemene koeien. Maar Marja heeft genoeg gehoord. We gaan verder over de weg en het bos? Dat wacht maar. We lopen langs de buurtsuper en halen er een flesje drinken. Dan komen we bij langgoed zonnestraal. Een mooie villa en een grasveld met bankjes. Tijd voor weer even zitten en wat drinken. De villa blijkt als ik het later opzoek villa pampahoeve te zijn die speciaal is ingericht voor de zorg. Vroeger was dit landgoed primair ingericht voor de zorg. Het bleek een sanatorium te zijn. Nu kantoor, wat je kan huren voor een slordige 875000 euro exclusief btw. Grappig ik had hier vroeger best willen werken. Mooie omgeving mooie villa. 

Het terrein staat nog vol met gebouwen voor revalidatie. En prachtige terein volmet enorme struiken magnolia's meen ik. We hebben vandaag regelmatig dat we allebei ergens niet op kunnen komen zo nu ik weer op die bloemen. Corona stress denk ik. Het hoofd kan er niet meer bij hebben. We besluiten naar de auto's te gaan en te kijken of het weekend het bos nog lukt, waar een route van frank wandelt van 12 km door heen gaat. De plassen ach die wachten wel op een keer met de kayak. Het gebied blijkt zich niet echt te meten voor een wandeling. 

Het was een geweldige dag waarvan Marja terecht zei het was een dagje buitenspelen. 12  km in 6 uur. Ik herinner me nog een wandeling door de Amsterdamse waterleidingsduinen. Dat was ook een dagje buitenspelen. Het maakt niet uit het was genieten😎

Opmerkingen

Marja

31.05.2020 18:42

Mooi geschreven Carolina!! Ook ik heb genoten van al 't natuurschoon. Zo leuk dat je geen km vreter bent als wij samen "buiten spelen", dat siert je! Bedankt voor de fijne, gezellige dag!

Marja

28.05.2020 08:03

Zo, he, je schade ingehaald. Mooi stuk gelopen, respect! Dat bij de Braassem deed ik een paar weken terug met Joke. Maar vond 't veel asfalt. Gelukkig hadden wij een schipper die ons overzetten.

caroline

Yes dat waren dus de rododendrons

Marja

27.05.2020 07:34

26.05.2020 21:57

Leuk stukje van een leuke dag. Die struiken op het eind waren toch Rhododendrons?
Ik heb in iedergeval genoten! Alles zo anders dan gepland, ik houd er van

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina