25. mei, 2020

Onevenwichtig dagje

Bezoeken weer gedaan en gisteren driftig in huis gesopt. Gordijnen gewassen, ramen gelapt, dus echt de grote klussen. Ik had mezelf de wacht aangezegt. Deed ik niks dan mocht ik niet wandelen voor het gedaan was. En gezien het slecht weer was en vandaag weer mooi zou zijn toch maar aan de slag. Dus vandaag mocht ik. Met een patient ben ik een paar keer een stukje over de rotterdijk gelopen en ik wilde er al een poos eens langer lopen dus mooi voor vandaag. Ik had via route.nl een fietsroute van 26 km. Mooi genoeg. Ik moest nog wel een stukje lopen naar de route want alle parkeer plaatsen zijn nog dicht. Maar nu ik mezelf onthoud van al dat corona nieuws stoort me dat niet echt. Dan kom ik er na bijna een km achter dat ik vergeet de wandelapp aan te zetten. Dat moet ik niet te vaak doen, wil ik de 1000 km lopen dit jaar. Maar dan sta ik op de rotterdijk en kan het genieten beginnen. Het is altijd fijn bij het water en het maakt rustig. Ook al die grappige huisjes langs de kant zijn leuk. Ik word een poosje aan de praat gehouden door een man die een koekkoek probeert te fotograferen wat maar niet wil lukken. We hebben samen lol. Hij vertelt over de kale graskanten. Staatsbos beheer maait zulke brede graskanten dat er geen bloem meer groeit. De man vertelt dat ze dat doen omdat iedereen veilig moet kunnen recreëren  zonder teken beten op te lopen. Jaha zeg ik. Nederland doet er alles aan om het voor ons super veilig te maken. Ik word er kriegelig van en neem afscheid van de man en ga verder. Geen zin om mijn humeur te laten verpesten.  Na een poosje word ik aan de praat gehouden door een dame op leeftijd die me vraagt of ik aan het trainen ben. Zoiets zeg ik en vertel haar i.p.v. de geplande vakantie nu maar hier te lopen. Ze vraagt of ik in Santiago ben geweest. Ik vertel haar over mijn twee tochten. Ze vertelt me een keer met de auto van Leon te zijn gereden en dat het altijd haar droom was er eens heen te lopen. Nu is ze te oud zegt ze. Ik ben blij dat ik wel nog dromen heb waar gemaakt en hoop dat er nog meer bij komen. Dan ga ik verder anders blijf ik wel heel lang onderweg. De route is goed te volgen. Bij het lage bergsche bos kies ik voor de groene route. Ja groen is het wel totdat de route ineens wordt afgesloten door werkzaamheden. Er is een omweg omheen en die volg ik tot ik weer op de route ben. Mijn humeur zakt ineens weg. Malen doe ik niet maar ik heb het gewoon niet meer naar mijn zin. Muziek op mijn oren, maar na twee liedjes gaat die weer af. Het stoort. Als ik al die vogels hoor stemt me dat weer beter. Ik hou me een poosje bezig met een reiger op het pad. Die moet en zal vliegend op de foto. Ik nader met foto toestel in de aanslag en dan vliegt hij idd. op. Prachtig. Geduld loont vandaag. Dan ineens boem een groot hek voor de te volgen route. Tuurlijk. Is er geen corona dan zijn er wel werkzaamheden. Ik volg het pad erom heen en hoe ik dan ook zoek het pad vind ik niet meer. Echt he, mijn humeur stort in elkaar, net zo snel als ik kan ademen. Ik besluit maar een pad te gaan lopen wat er leuk uitziet. En dan sta ik weer op de rotte dijk. Haaaa water, bootjes huisjes ik voel de barometer weer stijgen naar de geniet stand. Bij de geitjes met  joekels van borden niet voeren staan twee mensen hele zakken wit brood te voeren. Wat een idioten. Ik zeg niks en loop door. Wel loop ik nu weer een zelfde stuk , maar ik weet dat er een bruggetje komt. Misschien kan ik aan de andere kant van het water verder. Dat lukt. Wel even zien of er nog ergens een brug terug gaat. Ook dat zie ik op de kaart. Fijn. Ik loop weer lekker en geniet van het jonge grut in het water en langs de waterkant. Dan zie ik een bordje molen viergang en dan denk ik: Tjee dat is nog een eindje en terug wel een pad wat ik heel veel gelopen heb.Er is een bruggetje en ik besluit daar overheen te gaan en te kijken wat er nog te lopen is aan de andere kant. Daar gaat een pad naar het hoge bergsche bos. Oke denk ik dat is een leuk stuk waar ik nog wel door heen kan. Leuk ook even klauteren bij de skiberg een hoogte op. Het gaat ondanks dat ik nog steeds geen medicijnen gebruik soepeltjes zonder al te veel te hijgen. Dat stemt me blij. Op een smal voetpaadje wordt ik bijna ondersteboven gereden door een mountainbiker. Snotverdikkeme denk ik en voor ik wat kan zeggen is ie al verdwenen. Ik loop weer een bospaadje op. Dan moet ik een tweede keer de struiken in voor een moutainbiker en nog geen minuut later vlieg ik de struiken nog een keer in.En dan ineens komt er paniek en zitten de tranen weer helemaal omhoog. Wat gebeurt er toch denk ik. Gelukkig loop ik dan weer het bos uit. Ik besluit maar eens richting het eindpunt te gaan. Mijn humeur is tot het nulpunt gedaald en ik kom elke keer weer op dezelfde wegen uit als ik drukte wil vermijden. Ik kom weer op de Rotterdijk uit en ga nog een poosje aan de waterkant zitten. Bootjes kijken en tot rust komen en dat lukt. Als ik weer happy ben loop ik het laatste stuk. Na 23 km sta ik dan weer bij de auto. Tevreden jawel. Toch wel. Bij de appie heijn even boodschappen doen. Ik wordt opgehouden door een oud dametje die zegt haar best te doen om afstand te houden. Ze verteld dat ze maar rondjes loopt in de winkel omdat ze zo nog iemand ziet.Anders duurt de avond zo lang. Ze is heel blij dat ze volgende week weer naar de fysio mag en daar in het zwembad mag. Ik schiet vol.Wat verdrietig dat oude mensen rondjes in de winkel moeten lopen om de eenzaamheid te ontvluchten. Ik sta bijna een half uur met haar te kletsen maar dan moet ik toch verder. Zij gaat nog een rondje lopen ik moet nodig gaan koken. Thuis houdt de buurvrouw me nog een poosje aan de klets en ben ik toch weer laat binnen. Maar missie geslaagd. De rotterdijk heb ik meer dan gezien😀 

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina