5. mei, 2020

Sint- Annaland Stavenisse naar het huisje van de oma van Gerda van vroeger

Vandaag weer samen op pad.  Nog een keer naar Zeeland gezien Gerda daar zo gek op is.

Sint Annaland een route van 21 km moest het worden.

Bij Sint Annaland bij de jumbo vond Gerda de zeeuwse Bolussen waar we vorige week niks van konden vinden. Mooi die gingen mee. Ipv in een restaurant koffie drinken, nu wat drinken met een bolus op de dijk. Nou ja ach, het kan slechter. Het was prachtig weer en minder wind dan vorige week dus helemaal goed. Korte broek en t shirt duurden dan ook niet lang voor mij. Het was rustig, maar toch wat drukker dan vorige week. Van mij mag het.Ik ben het moe. En ik ben emotioneel. De tranen zitten hoog dus maar zo min mogelijk praten over de dingen die zo moeilijk zijn. De laatste tijd ben ik vaak erg verdrietig maar omdat ik het met het werk me niet kan permiteren eraan toe te geven  voetbal ik het maar weg. En dat maakt me denk ik ook zo vreselijk moe.  Maar ik denk maar steeds, vandaag is een mooie dag waar ik van wil genieten. En zo over de dijk naar Stavenisse geniet ik van het weidse uitzicht over het water met de windmolens en de zeilbootjes. Er zijn leuke vogeltjes langs het water, de zon doet heel erg zijn best en de wind blijft weg. Samen foto's makend lopen we niet snel maar dat hoeft ook niet. We hebben de hele dag de tijd immers. Als we een poosje op een bankje hebben gezeten komt er een doof mannetje aan die zijn gehoorapparaat in doet voor een praatje. Maar ook met apparaat verstaat hij ons slecht. We lopen het laatste stukje waarin Gerda dingen over de omgeving van vroeger verteld. Er is wel wat veranderd maar eerlijk, de tijd is eerder stil blijven staan. Over de grasdijk lopen we Stavenisse binnen en al snel staan we bij het huisje van haar oma. Leuk om te zien waar Gerda als kind gespeeld heeft. Hele verhalen komen er los. Leuk haar zo enthousiast te zien. We lopen het dorp in en ze verteld over een kinderboerderijtje in de straat. We gaan er kijken en ja hoor ook die is er nog steeds. Niet meer met de kraanvogel na 60 jaar, al kan Gerda het niet na laten toch even te zoeken. Je weet immers nooit hoe oud die dingen worden😀 Daarna lopen we langs de kerk het dorp uit en maken we nog een praatje met een stel zeeuwen die er bezig zijn. Maar dan wordt het wel tijd te gaan lopen we zijn  pas half weg. Eerst langs een stukje drukke weg tot we op de poesdreef komen. Je leest het goed de poesdreef. Je zou er maar wonen het is een grappige straat naam. Dan wordt het ook weer eens tijd voor een plas stop. Twee bomen en een picknicktafel mooier kan niet. Alleen die auto's ineens die dreigen langs te komen bij Gerda of een tractor die wel heel snel aan komt rijden. Het levert wat humor op. Maar opgelucht kunnen we wat drinken,, weer zonder de angst te hebben dat we te hoge nood krijgen en nergens terecht kunnen.

Het blijft toch elke keer weer een avontuur. Als we verder gaan begint mijn heup weer lastig te doen en de knieband moet eraan te pas komen. Blij met dat ding de pijn is gelijk weg. Als de dokter weer gewoon gaat werken toch maar eens naar die heup laten kijken want dit is niet leuk. Dan komen we weer bij de drukkere weg en dan is de route eigenlijk wel gedaan wat mooiheid betreft. Lange saaie rechte wegen dat is nou net weer jammer. Maar dan zien we toch Sint Annaland ineens weer liggen en zijn we blij als we om half 8 na 23 km weer bij de auto zijn. Eerste stukje binnendoor zodat we kunnen stoppen voor de 2 minuten stilte op dodenherdenking. Gerda hecht daar meer waarde aan dan ik. 2 minuten bedenken dit nooit meer en we draaien ons om en moorden elkaar weer uit zeg ik altijd maar. Maar ik heb wel het respect voor mensen die het wel graag willen dus ook wij stonden om 20 uur twee minuten stil aan het water, waar ik nog even de bosjes indook en toen was het na twee minuten stil echt de snelweg opzoeken en op huis aan. Ondanks dat ik vaak moeite heb met mijn emootjes was het een mooie dag waarin we toch samen hebben kunnen genieten. 

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina