6. apr, 2020

Een dagje stralen

Na een rare week van crematie via internet van mijn tante, mijn oom met mondkapje opzien die ook corona heeft en die dag ook even met mijn kat, die niet zo lekker leek, naar de dierenarts die daar instorte en een spuitje kreeg tijd voor iets fijns. Gisteravond nog werken en dan ineens keelpijn, hoofdpijn en koud. Zou het dan nu??? Toen de nachtdienst vroeg kwam om 22 uur gelijk vertrokken. Thuis koorts meten en gelukkig geen koorts. Maar de paniek was er. Vanmorgen weer kip lekker en niks aan de hand. Een zucht van verlichting al was het alleen maar dat ik me zo op vandaag had verheugd. Dagje naar Reeuwijk met Gerda. Een van de stekkies waar ik zo ontzettend graag kom. Om 10 uur was ik bij Gerda die blijkbaar ook niet geheel stressloos is. Direct we moeten om 17 uur thuis zijn want dan gaat het regenen. Ehh ja nou ik heb mijn regenpak bij me hoor. Voor de zekerheid doet Gerda dat ook maar en dan is het na een kop koffie op pad. In Reeuwijk is veel opgebroken dus het is even zoeken naar de goede weg en waar we de auto neer zetten. Maar dat lukt en we kunnen aan de wandel. Ik heb nog een route beschrijving maar die lijkt veel meer van de plassen af te lopen dus weer een kilometertje of wat terug. Even op gepaste afstand gevraagd en ja we moeten echt weer opnieuw beginnen. Ach zo komen we ook aan de kilometers. De goede weg vinden we dan ook en al snel lopen we tussen de plassen. En het grote genieten begint. Ik voel een grijns op mijn hoofd komen die er de rest van de dag niet meer afgaat. Het gesprek gaat nog wel over corona maar dat verdwijnt in de loop van de dag meer naar de achtergrond. Gerda heeft haar nieuwe foto toestel dus gaat daarmee aan de slag en ik kan alleen maar kijken foto's maken en me verwonderen over al dat moois. En weer denk ik: Verbeeld ik het me nou of is echt alles zoveel mooier en schoner nu. Alles is scherp en veel blauwer.Ik denk echt dat het buiten nu veel helderder is. We lopen niet een echte route maar dat hoeft ook niet. Ik ken er de weg wel en echt verdwalen doe je ook niet zeker niet met google maps. Het is dit jaar niet de eerste bloesem die ik zie die me zo happy maakt maar nu staat alles in bloei en wel zo uitbundig daar wordt je stil van. De eerste stop is eigenlijk al best snel. Na een kilometer of 4,5 en het maakt vandaag allemaal niet uit. Reeuwijk is geen gebied om snel doorheen te banjeren. Kijken stilstaan foto maken en weer een stukje lopen. 

Broodje eten eitje pellen in t shirtje want het is goed warm en uitkijken over het water. We trekken er maar een poosje voor uit. Dan gaat het weer verder. Bij een splitsing moeten we beslissen wat het gaat worden. Rechtdoor maar dan komen we langs een stuk spoor wat minder mooi lopen is of links af. Keus linksaf hoeven we niet lang over te denken. Leuk stuk en in de verte herkennen we het uitkijkpunt van vorig jaar toen we wel langs het spoor liepen. Bij een hek staan een paar schaapjes. We lopen er door en zetten ze op de foto. Waar normaal al die hekjes vanzelf dicht gaan bleef deze open staan en ineens zie ik de schaapjes op het hek af rennen wat open staat. Oei oei dat wordt schapen hoeden. Maar bij het open hek blijken ze toch niet zo heel slim en een gooit het hek dicht. Een zucht van opluchting. Foei dat loopt goed af. We genieten nog maar weer verder over de dijk en dan staan we bij de reeuwijkse hout route. Ach ja een rondje rond die plas kan ook nog wel. De bankjes zijn bezet maar er zijn wel leuke hooibergen. Leuk daar kunnen we zitten en nog een broodje en eitje eten. Fijn tussen de brandnetels. Gerda doet het netjes maar ik ga er natuurlijk met mijn handen midden in zitten. Het prikt nog steeds. Ze zijn een beetje sterk agressief nog denk ik. En als we zo even zitten schrikt Gerda van een slang die ik in eerste instantie niet zie. Maar dan zie ik hem toch echt en is het wel een beestje van eerbiedige grootte.

Een foto maken lukt niet. Dier is snel en verdwijnt in het gras. Als ik opsta om van Gerda een foto te maken begint Gerda te joelen. Een slang kruipt precies onder haar rugzak door bijna over haar schoen en verdwijnt in het hooi. De natuur houdt ons allert😀 We zoeken op internet wat het voor een slang is en komen uit bij een ringslang. Zouden we tegen een hooiberg zitten met slangennest erin? Het zou me niet verbazen echt iets voor ons.Na drie kwartier wordt het een soort van we moeten verder. Om 17 uur gaat het immers regenen😉 We maken nog even een selfie van onze carona koppen. Tja geen kapper en met dit weer groeit en bloeit alles zo ook ons haar. Het zal er nog op uitdraaien dat ik vlechtjes moet gaan maken 😎Bij het nu dichte restaurant bij Reeuwijkse hout is de snelweg vandaag voor het eerst goed te horen. Enorm veel sirenes. Blijkbaar een ongeluk gebeurt. Ik hou er niet zo van al dat kabaal en de grijns verdwijnt echt wel van mijn hoofd. Een politie helikopter en de reddingsbrigade komen aan maar als we even blijven kijken verdwijnt het ook zomaar weer allemaal. Wel een of andere malloot die corona zat is en te dicht bij de reddingsbrigade gaat staan wat tot een relletje leidt. We gaan maar verder en als de rust wederkeer komt ook die grijns terug. Jammer ergens want zo komen er gelijk weer allemaal ongewenste prikkels binnen die juist zo ver weg waren. We lopen een poos zwijgend achter elkaar aan. We zijn niet ver van de auto af maar kunnen er nog best een stukje aanplakken. We komen weer bij de oude weg en lopen het pad wat we eerder liepen nog maar weer eens af. En dan zit er een schildpad heerlijk te zonnen. Wat een plaatje. Alles is weer gereset in mijn bovendop op standje relax, geniet en bewonder. Zo is het goed. We zeggen vandaag niet zo heel veel maar meerdere malen wat is het mooi he en dat we zo genieten. Samen blij in carona tijd niet alles is treurnis. Je merkt dat het avond gaat worden. Het maakt de natuur weer rustig en ik wordt er ook stil van maar ook een beetje verdrietig. Dat btekend ook het naderende einde van zo een mooie en fijne dag. Gerda begrijpt het. Samen zijn we toch echt wel 2 natuur mensjes. 

Weer bij het eerste bankje is reeuwijk rechtdoor. Dat doen we gelijk. Aan het eind van de weg geen bordje Reeuwijk meer te zien. Google maps wijst ons terug. Wat raar Reeuwijk stond echt op rechtdoor. Bij een weg naar links die we nooit gezien hebben denken we staat een paddenstoel waar we beiden op hebben zitten kijken. Reeuwijk die weg in. Hoezo lopen we te dromen. Het is even ondanks dat het wel mooi is niet zo een fijn pad. Het is er druk met auto's fietsers wandelaars etc. Tja iedereen komt uit zijn huis rond eind van de dag. De weg is smal dus anderhalve meter afstand lukt niet erg. We doen het er maar mee. Bij een bankje gaan we nog even zitten. Ik zet google maps nog maar eens aan en zie dan nog 3.9 km. Oei dat is verder dan de anderhalf die ik dacht. Via de auto route is ie korter dus dat maar doen. Het blauw in de lucht veranderd in grijs en het is wat dreigend. Banaantje manderijntje nog een halve liter water en we kunnen het laatste stukkie er tegen aan. Voor de derde keer komen we op dezelfde weg als waar we in het begin verkeerd liepen en komen erachter dat we gewoon de route hadden kunnen volgen want dan waren we ook aan de plassen gekomen. Tja dat heet zoiets als eigenwijs zijn. Maar  keurig op tijd zien we dan de auto. De regenpakken bleven in de tas. 

Nu toch wel moe na 20 km en eerlijk ik heb het koud en krijg weer keelpijn. Hoop echt dat ik niks heb opgelopen. Voorlopig mag ik even gaan nagenieten in de komende 5 of 6 nachten werken en hoop ik op maandag en dinsdag volgende week ook weer op goed weer. Maar vandaag was de dag van de stralen.

Opmerkingen

Victor

07.04.2020 11:49

Mooi verslag.

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina