31. mrt, 2020

Handschoenen tocht

6 dagen werken en het valt toch echt niet mee. Het is druk ook al spelen we nog een spelletje en kijken we een film. Het gebrek aan bezig zijn en hun normale dag ritme maakt dat een aantal mensen extra veel aandacht vragen. Daarnaast is er extra veel werk, moeten mensen op afstand gehouden worden, wat maar niet wil lukken en valt er met regelmaat personeel uit. De eerste patienten met corona zijn in Schiedam gevallen dus het wordt spannend. Ik ben bezorgd. Er zijn patienten die nog steeds met de metro reizen en niet aan het verstand te brengen is dat dit toch niet handig is. Patienten die veel kuchen hoesten zonder arm of hand voor hun mond en veel te dicht bij staan. En wij werken zonder dat we beschermd worden omdat er simpelweg niet genoeg bescherming is voor ons allemaal. Gelukkig zijn er ook lieve mensen die nog een doos handschoenen hebben en dit aanbieden. Zo ook een vrouw uit Leiden die vertelde dat ik een doos kon komen halen. Dankbaar dat deze mensen er zijn en mee helpen. Vandaag prachtig weer en Leiden niet ver dus aan de wandel. Ook voor mijn longen goed want ik heb het vaak erg benauwd door de desinfecterende handalcohol waar nog kwistig mee gestrooid wordt. En daarnaast moet ik me leeg lopen. Na zoveel dagen raak ook ik geirriteerd als patienten maar blijven vragen en boos worden als ze even moeten wachten en het continu moeten proberen mensen op afstand te houden, plus de zorgen voor iedereen rondom het virus. Ik ben niet zo vroeg op pad want denk Leiden is niet ver dus pas kwart over 12 gaan lopen. Direct de polder in. Er lopen mensen maar niet veel en iedereen loopt met een grote boog om elkaar heen. En het valt op hoe raar licht het buiten is en hoe helder. Het water is blauwer en alles ziet er super helder uit. Het blijft zo ontzettend mooi zoals de natuur zich in rap tempo herstelt. Ik denk dat de natuur zegt laat dat virus nog maar een poosje razen. Ik heb al snel de muziek op mijn oren zodat het malen wat stopt. En ik geniet. Het loopt lekker aan en eigenlijk voor ik het weet ben ik in Leiden en neem een doos handschoenen in ontvangst. Op de vraag of ik binnen wil en koffie mee drink zeg ik eerst nee, maar laat me overhalen om op gepaste afstand een kop mee te drinken. Even een poosje zitten praten en dan wordt het tijd voor verder. Gewapend met een doos handschoenen stap ik weer op. Een andere route. Leiderdorp Hazerswoude?  Bij de kruising waar ik moet beslissen is de keus snel gemaakt. Voorschoten en dan zien. In Voorschoten zie ik bordjes Vlietlanden. Oja natuurlijk ik ken het allemaal en via Vlietlanden is het leuk lopen. Coroontje is op afstand maar het is onmogelijk om het te vergeten. Het is stil op straat en mensen lopen netjes met grote afstanden om elkaar heen. De gezelligheid van een praatje met andere mensen is compleet weg.  Ik denk aan mijn tante die afgelopen week plotseling is overleden. Het is bizar en verdrietig dat er geen crematie is. Afscheid nemen lukte niet omdat ik moet werken en het is te ver weg om even op en neer naar deventer te rijden. De crematie kan niet door Coroontje dus die moeten we via en live stream mee kijken. Mijn oom is daarnaast ook getroffen door Coroontje in milde vorm welliswaar dus ik blijf overal maar veilig weg. Vind het naar zeker voor mijn oom die ook al zijn dochter heeft moeten weg brengen vier jaar geleden. Nee Coroontje laat het ook niet met wandelen toe om het te vergeten. Maar ik geniet ondertussen wel van de natuur en het schitterende weer en als ik de muziek opzet zing ik geregeld gezellig een deuntje meeπŸ™‚. En elke keer als ik richting huis kom loop ik via een omweg omdat ik niet naar huis wil, Het is fijn om te lopen. Het is fijn dat Coroontje op afstand is en de angst ervoor even weg. En ik weet thuis komt alles gelijk weer zo op je af. 

Dus ik loop en loop en ik voel dat mijn lijf gaat zeggen te gaan stoppen. En dan is het bijna 20.00 uur en ben ik thuis. Een dikke 31 km verder. Als ik 1 ding zeker weet dan is dat wel dat ik morgen mijn lijf zal voelen. Maar deze dag pakken ze me niet meer af hij was mooi en ik ben  de leidsche dame dankbaar voor de handschoenen. Ze zullen donderdag dankbaar in ontvangst worden genomen

 

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🀣🀣 maar wel weer een leuk verslag! πŸ‘

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina