28. dec, 2019

Een mooi cadeautje

Vandaag ben ik jarig. En als ik ergens niet van houd dan is het van verjaardagen. Dus ik vier dat ook niet. Ja in de avond met Gerda lekker ergens uit eten vind ik gezellig. Maar verder. Ik had me al lang bedacht te gaan lopen. Sinds 23 november heb ik daar geen kans meer voor gehad. Van de 12 dagen 11 dagen werken en dan weer de nacht in en dat steeds opnieuw geeft weinig fut nog tot lichaams beweging. Daarnaast heb ik het ook lastig omdat een collega van mijn vorige werk uit het leven is gestapt. Altijd al depressief en dreigen met zelfmoord maar ook gepest tot op het bot. Ook hij moest het veld ruimen en dat is blijkbaar de druppel geweest. Ik ben naar de herdenking geweest en dan merk ik hoe goed het is Parnassia uit te zijn. Veel komt boven en al die jaren pesten geeft nu wel dat er van alles loskomt. Dus lopen ja ik wil heel graag. Gisteren uit de nachtdienst gekomen en dan weet ik ondertussen wel niet te vroeg moeten gaan. Mijn lijf is van slag na nachten. Dus even voor 12 uur stond ik buiten. Muts op handschoenen sjaal en dikke jas want het is koud. Eerst naar boerderij t geertje voor een koeien verjaardagskaart voor een patient van mijn oude werk die bijna jarig is. Ik ben nog zijn vrijwilliger en hij is gek op koeien. Bij de boerderij verdwijnen sjaal muts en handschoenen in de tas. Daar kom ik erachter dat ik buiten mijn portomonee gewoon een lege rugzak heb. Geen drinken niks te eten gewoon een lege zak. Mijn muziekdoos zit er wel in maar de oordoppies niet. Handig denk ik. Zien in zoeterwoude er een paar te scoren. Ik hou er flink de pas in en bedenk me de route andersom te lopen. Eerst naar weipoort en dan om naar het centrum. Ik merk dat ik een brak lijf heb en een nog brakkere kop. Ik heb geen zin in gepraat of zelfs maar gedag zeggen. Ik wil alleen zijn. Helaas loopt iemand niet ver achter me. Ik wil niet dat ie voorbij loopt en ik hem steeds op de rug kijk dus ik loop stug door. Als ik na een hele poos omkijk is er niemand te zienπŸ˜‰. Foei ik heb het er warm van dus jas gaat uit. Zo loop ik toch het fijnst. Niet teveel kleren, zo voel ik me het meest vrij. In het centrum zitten er 10 km stevig door kachelen op en is het tijd voor oordoppies zodat ik muziek kan luisteren en koffie met een boterham. Daar ben ik aan toe. Als de bakker vraagt of ik weer uitgerust ben kan ik daar lachend ja op zeggen en even een babbeltje mee maken. Daarna ga ik weer rap op pad. Muziek op mijn oren en het brakke lijf en nog brakkere hoofd verdwijnen als sneeuw voor de zon. Heerlijk gaat het en ik groet weer en zing weer vrolijk mee. Wat een top dag zo. Ik besluit via benthuizen te lopen. Daar zit een plus markt weet ik en ik heb nog een cadeaubon van mijn werk om daar boodschappen te doen. De weg erheen gaat met een omweg want ik heb wat extra tijd. Het wordt nog wel vroeg schemerig maar nog even en dan gaan de dagen weer lengen. Ik wordt al blij bij de gedachte. Bij de plus toch fijn een tas gratis boodschappen. Nu met een volle rugzak op huis aan. 21 km zitten er weer op. Thuis snel mijn wandelkleding verruilen voor mijn gewone kleren en via kattenzorg naar Gerda. We kunnen lopen naar het restaurant dus we mogen aan de wijn. Gezellig een paar uurtjes bijkletsen en met een volle maag en een blij gevoel naar huis. Wat een fijne dag was dit. πŸ™‚

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🀣🀣 maar wel weer een leuk verslag! πŸ‘

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina