13. okt, 2019

bovenbeenspieren trainen

Gek maar mijn nieuwe werk is zo vreselijk leuk maar mijn dienstrooster komt maar niet op orde. Gevolg geen tijd voor wandelen. Maar vandaag dagje vrij en al langer geleden met Gerda afgesproken wat te gaan doen. En dacht ik neem me al jaren voor de fiets weer eens te pakken. Maar nadat ik zo hard viel dat ik mijn heup en bovenbeen brak durfde ik niet goed meer.

Mijn bovenbeenspieren werken niet zo goed waardoor ik vaak pijn in mijn knie krijg. En ik moet echt zo vreselijk een aantal kilootjes kwijt , dus Gerda vooorgesteld te gaan fietsen. Ik dacht gister ach uurtje of half 9 bij Gerda 9 uur weg 10 uur op de fiets in brabant. Toen appte Gerda dat het in de ochtend droog was en in de middag regende. Oke 8 uur bij Gerda bakkie doen en weg. En dan kijk ik gisteravond naar het weer bericht. In de ochtend regen in de middag droog. Tja🙃

Maar om 8 uur was ik bij Gerda. Gewapend met regenjas, (om op mijn zadel te binden bij zadelpijn)  regenponcho, regenbroek, en een warm vest aan. Na de koffie was het op pad naar de Loonse en Drunese duinen waar we fietsen gehuurd hadden. Het regende even maar werd al spoedig droog. Bij aankomst koffie drinken en weg. We begonnen met regen dus regenbroek aan maar die was nog niet aan of het was droog. De rest  maar uitgelaten. Gerda is goed in routes dus ik hoefde alleen maar de nummers die ze zei te volgen. Opstappen vond ik echt wat engig. Wiebelig en op smalle weggetjes kwam ik soms in de berm en dan had ik moeite weer op de weg te komen. Maar goed ik denk dat het zeker 6 jaar geleden is dat ik op de fiets zat voor een tochtje. Er waren heel veel paddenstoelen. Een aantal keren ben ik afgestapt om een foto te maken. Maar in tegenstelling tot wandelen, je gaat er te snel aan voorbij en elke keer afstappen is lastig dus laat maar denk ik dan vaak. Bij een bankje regenbroek uit en alles in de rugzak pakken. Tjeemig wat een zooi aan kleding voor 1 dagje. Dat was echt een beetje van de zotte. De zon ging ook nog schijnen en we kwamen bij de efteling. Even het park bosrijk opgereden en bekeken. Een eekhoorn die druk in de weer was zijn voedsel te verzamelen was erg leuk om te zien.  De foto's mislukten helaas. De route was wel mooi maar er waren geen echte fietspaden over de duinen zelf, waardoor we veel op de fietspaden bleven en dat vond ik het nadeel van fietsen. En dan zijn we 20 km verder en klap, ketting eraf. Geen idee waar we zitten dus bellen heeft geen zin. Gelukkig kwam er en echtpaar langs fietsen  die direct van de fiets getrokken werd voor hulp🙂 Geen probleem zeiden ze. Schroevendraaier, natte doekjes voor de vieze handen alles was voorradig en al spoedig zat de ketting er weer op. Foei dat was even schrikken. Nog een nadeel van fietsen de boel kan stuk. We waren eerder al een stel mensen tegen gekomen waarvan er 1 een lekke band had. Als ik dan denk aan alleen een fietstocht gaan maken dan schrikt me dat wel af. Je zal maar ergens in de middle of nowhere staan met pech. Hoe deed ik dat vroeger toch toen ik alles nog fietste vraag ik me af. 

En dan is het ineens een knal op mijn kop auwww en stoppen om te wrijven. Bekogeld door een eikel die me netjes raakt. Alsof er een steen op mijn kop klapte. De pijn trok tot in mijn kaak. Heb je geen last van die eiken processie rupsen beginnen de eikels agressief te worden. Eikenbomen zijn geen leuke bomen is mijn conclusie. Wat me opviel was dat de zadelpijn die ik normaal wel heb uitbleef. Volgens Gerda komt dat door een luchtgaatje in het zadel. Geen idee maar was er blij mee.

We komen langs restaurant de rustende jager. Jaren terug begon daar mijn pelgrims route naar Maastricht met Irene. Wat zijn daar nog dierbare contacten van over en wat een mooie periode was dat. Ik begin al te stralen als ik daar aan denk. 

En dan zijn we 40 km verder en is het wat doen we. Nog een rondje om en dan een stukje door het natuurgebied of kortste weg terug. Gerda was moe met nog een blessure aan stuit en rug na een valpartij  het dreigde te gaan regenen dus een punt erachter gezet. Voor herhaling vatbaar ja. Het fietsen vind ik wel fijn omdat ik er minder moe van wordt. Materiaalpech en de natuur vond ik wat minder. Bij een restaurantje in waalwijk hebben we werkelijk zo subliem lekker gegeten en zo goedkoop dat we die als vast adresje erin zetten voor als we daar terug gaan voor een wandeling. Wat een fijne dag.

Opmerkingen

joke

14.10.2019 13:41

JA ja Caroline zo vinden Marja en ik het af en toe ook leuk om een paar dagen te fietsen. Het is inderdaad iets minder vermoeiend, maar je ziet iets minder. Maar nederland is echt een fietsland.

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina