23. aug, 2019

Hoe gastvrij zijn Nederlanders

Heerlijk ik ben mijn proeftijd al door. Eerder dan verwacht want 1 september ben ik pas 2 maanden in dienst.

Maar ze zijn er al uit en daar ben ik super blij mee. Vandaag was ik 1 dag vrij en ik moest met mijn fototoestel die een mankement heeft eens langs de fotozaak en ik had nog wat boodschappen. Dus besloten naar Leiden te lopen. Aangezien ik behoorlijk aan het aankomen was toch maar aan de lijn en ook besloten maar eens flink de pas erin te zetten. Het was alweer even geleden dat ik gelopen had. Gek maar ik ben zo idioot druk dat ik nergens aan toe kom behalve rennen en vliegen. Voordat ik vertrok dan ook de was in de machine gegooid. Die zou wel klaar zijn als ik thuis was. Om half 11 stond ik buiten en het tempo zat er goed in. Prachtig weer geen vervelende route door de polder en een stil hoofd. Parnassia begint te vervagen al ben ik daar nog wel geweest vorige week om als vrijwilliger met een patient naar ado te gaan en ben ik gister met oud collegae uit eten geweest. Op mijn nieuwe werk krijg ik steun en mag ik praten over de nare dingen en dat is fijn en het helpt.

En ze zijn op mijn nieuwe stek blij met de verwenzorg. twee patienten kregen al twee diner bonnen 10 september gaan we de cz verwenzog prijs ophalen in Breda met een feest, 16 september zeilen met het stel en 27 september komt ZonMw kennis maken en zal onze leidinggevende er bij zijn als de patat kraam komt. De eerste keer dat de zonnetjes kennis maken met de leiding daar ben ik blij mee. Ze verdienen het. Zo de verwenzorg loopt weer en ik maal niet meer rond. Ik kan wandelen zonder dat ik aan het werk denk en dat is zeer prettig. Ook is mijn nieuwe job erg prettig voor mijn longetjes. Ze gebruiken er geen troep alleen maar natuurlijke producten. Dus ik heb meer lucht en kan meer. Met 2 uur was ik dan al in Leiden. 6 km per uur dat is erg lang geleden dat ik dat kon. Ik had in Leiden de google maps op het adres van de fotozaak gezet maar daar aangekomen was er geen foto zaak. Oke dan maar het centrum in voor de noodzakelijke boodschappen. Niet alles gevonden wat ik nodig had maar oke het meest belangrijke zat in mijn tas. En dan wordt het weer terug. Mijn water voorraad was aardig geslonken dus ik dacht ik vraag even in een winkel of ik mijn flesje mag vullen. De dame een jong ding kijkt me aan en zegt dat ik voor 2.75 euro een flesje water kan kopen. Nee ik wil gewoon kraan water. Ik dacht dat ze me niet begreep dus ik pak mijn flesje en vraag haar die te vullen. Nou mooi niet. Ik ben toch verbaasd en met stomheid geslagen. Wat een mentaliteit. Ik geef aan dat ik het wel bij een andere winkel probeer en loop weg. Maar ook de volgende winkel wil me niet helpen. Ik kom bij een biologische winkel en denk ach ik koop gelijk een fles pure grape fruit sap en vraag het dan. Antwoord... Het kraanwater is niet goed en niet drinkbaar. Ik kan wel een fles water kopen. Tuurlijk. Het kost me 5 keer een winkel in en vragen. Tja wat te doen want zonder water nog 12 km lopen is met het warme weer geen optie. Ik loop langs een fietsenwerkplaats en zie een marokkaans mannetje staan te werken. Ik besluit het nog 1 keer te vragen en anders maar door te lopen naar een super markt. Maar lieve man geen enkel probleem. Hij wijst me waar de keuken is en ik mag gewoon door lopen. Wat kunnen Nederlanders nog veel leren van mensen die hier niet vandaan komen. Ik zeg het vaker maar Nederlanders zijn vaak geen aardige mensen. Ongastvrij in ieder geval. Met gevulde flessen bedank ik het mannetje uitbundig en vertel hem wat me overkomen is. Oo geen probleem geen probleem zegt hij ik mag  altijd komen. Met een goed gevoel ga ik weer op pad. Maar het geslenter door de stad en het zoeken naar vocht hebben me moe gemaakt en ik hink op lopen of bus. Dat wordt dus langs de drukke weg terug zodat ik kan stoppen als ik echt geen zin meer heb. Muziek op mijn oren en lopen maar. Bij zoeterwoude ben  ik om. De polder in en gewoon lopen. Bij de jumbo een flesje proteine drank en cola zero gehaald. Ik heb trek. 2 broodjes en 2 banaantje is te weinig op een hele dag. Ondertussen foeter ik mezelf wel uit. Ik had geen zin om mijn schoenen uit te trekken en wandelwol erin te duwen en nu zit ik met behoorlijke opstart problemen door 3 blaren. Tja en dan komt er ook geen bus meer natuurlijk. Dus ik loop maar flink door. Maar genieten doe ik wel als ik weer op gang ben. Heerlijk die polder weer eens. En dan komt de laatste stop, vliegt het laaste water erin probeer ik een beetje op te drogen wat niet lukt🙂 Zweten kan ik goed. De laatste twee km naar kattenzorg vallen zwaar en ik baal een beetje want ik wil maandag weer een end en dat gaat vermoed ik nog niet erg lukken.  Jodi de kat mag een uurtje naar buiten en ik kom een beetje op adem waarna ik als Jodi besluit thuis te komen naar huis strompel. Na dik 27 km ben ik thuis. 

Opmerkingen

Joke

25.08.2019 11:38

Heerlijk verhaal, wat ben je toch een doorzetter! Ik doe het je allemaal niet na. Fijn dat het lopen en je werk je zoveel plezier geeft Caro. Tot later. Liefs Joke

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina