18. mei, 2019

Dagje met de pelgrims de polder in

Gisteravond een ontzettend mooi afscheid op mijn werk gehad. Met als mooiste cadeau dat de verwenzorg opgepakt gaat worden en verder gaat. Wat fijn dat mijn werk gezien is en voortgezet gaat worden.

Voor mij is het nu 1 lange vakantie tot 1 juli en vandaag had ik mijn laatste loop voor ik volgende week aan het pieterpad wil beginnen. Maar de 2e 30 km van de week was toch niet helemaal goed gegaan. Ik heb nog dacht ik spierpijn aan de achterkant van mijn been net boven mijn knie. Het leek allemaal mee te vallen en aangezien we met 5 pelgrims op pad gingen wilde ik perse mee. Altijd geweldige dagen waar ik enorm en al lang naar uitkijk.

Om kwart over 9 was ik nog redelijk gammel bij Mirjam. Na de drukke avond gisteravond en een poolse borrel die ik van een collega kreeg, thuis als slaapmutsje gedronken te hebben, werd ik pas om half 9 wakker. Dus zonder koffie haast je repje. Ik had mijn grote rugzak volgestouwd met 11 kilo want ik moest nog een keer oefenen. Toen iedereen aanwezig was en de koffie naar binnen was gewerkt togen we op pad. Langs het Noord AA via het prielenbos richting het buitenpark. Het was windstil en de watervlakte was als een spiegel. Prachtig om te zien. Natuur blijft bijzonder. Rustgevend mooi en nooit verveelt hoevaak ik het ook zie. En altijd weer en zeg ik ook maar weer, besef ik wat een geweldige bofkont ik ben zo te mogen wonen. We kwamen langs de vrije schapen. Schapen op de weg waar je gewoon langs kan lopen en die ook niet bang zijn. Heel rustig blijven ze liggen. Bijzonder want hier in de polder worden schapen nog wel eens mishandeld en afgeslacht door mensen die niks van het leven begrijpen. Ondertussen bewonderen we de trotse moeders met hun jonge grut. Op de foto zie je wel hoe blij en gelukkig ma eruit ziet. Het lijkt net of ze lacht en misschien is dat ook wel zo. Joke en ik lopen een poosje voorop te kletsen als we terug geroepen worden. Bij de leuke boerderij met pipowagen moet gerust worden. De boerderij is niet open en als we daar uitgebreid zitten komt de boerin ook melden dat ze gesloten zijn. Maar we mogen er rustig blijven zitten. Het is een leuke boerderij met een toillet met muziekdoosjes een tipi tent woonwagens etc. Er is veel te bekijken. Als we ons brood op hebben en water naar binnen hebben gegoten is het tijd voor verder. Het is warm en ruggen zijn behoorlijk bezweet. Niet iedereen houdt zijn sokken ook droog. Maar het mag de pret niet drukken. De 11 kilo op mijn rug gaat prima en merk ik nauwelijks. Daar maak ik me dan ook helemaal geen zorgen om. Mijn been voelt wat minder en als ik wil gaan lopen merk ik opstart problemen. Hmm denk ik spierpijn of wat anders. Het is me niet duidelijk. In het buitenpark moeten we de heuvel op Kalmpies aan en op mijn ooie dooie. Ik geniet wel. Geniet van het wandelen van de natuur en zeker van het weer samen zijn. Bij de witte raaf een perzisch restaurant is de langere rust stop. Even flink drinken want ik heb dorst. Gelijk reserveren voor donderdag als ik met 2 oud collega's daar ga eten. Als we dan weer uitgerust op pad gaan merk ik wel dat mijn pootje verre van in orde is. Het wordt een poosje worstelen en ik moet denken aan de trainingen met Gerda toen ik een peesplaat ontsteking had. Niet zeuren in Santiago zal je ook door moeten lopen zei ze dan. Maar het nadenken om bij stompwijk de bus te pakken begon wel. Gelukkig had Hetty apc bij zich en dat werkte snel. De pijn verdween en ik kon weer verder met  blij in de wei zijn 🙂. We zagen een fuut met kindjes op haar rug wat ontzettend schattig was om te zien en waar we wel even een poosje naar bleven kijken en foto's van maakten. En daarna een roofvogel in de lucht. Ongelofeloos mooi. En toen waren we bij boerderij t Geertje voor het geitenijs en even nog gezellig zitten. Daarna was het het laatste stukje naar het huis van Mirjam waar we na 20 km aan de borrel tapas soep etc gingen. Heerlijk. Nog een poosje na kletsen waarna we gedag zeiden tegen elkaar en een heerlijke dag.

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina