26. feb, 2019

10 km meer niet....

Vandaag met mijn nieuwe wandelmaatje Mirjam gaan lopen. Mirjam wilde maar 10 km om te oefenen met haar wandelstokken. Dus dacht ik dan gaan we om half 11 gewoon een rondje polder doen. Het was echt prachtig weer. Al snel ging dan ook het vest uit en konden we in t shirtjes verder. Mirjam liep eigenlijk al snel goed met de stokken dus dan maar een stukje verder door. Mensen zijn met dit weer ook vrolijk en er werd heel wat gegroet. Ook dat we nog een eindje te gaan hadden naar Santiago. 🙂Bij Zoeterwoude bij de kerk wist Mrjam dat je daar een pelgrims stempel kon krijgen. Had ik dat geweten met de polderloop. Met een stempel rijker zijn we doorgelopen. Bij het gemeentehuis van Zoeterwoude zijn we rechtdoor blijven lopen. Ik kan me nog ergens een stuk herinneren met bootjes maar geen idee waar natuurlijk. Misschien die weg wel. Eerst gingen de pijpen van de wandelbroek van Mirjam er nog af. Ik had er een aan zonder afritsbare pijpen helaas. Goh hee en dan komt er op fb een foto voorbij van vorig jaar toen ik met Gerda liep te blauwbekken in de vrieskou in de polder. Wat een verschil met vandaag. De route bleek niet naar de bootjes te gaan wel dwars door het weiland. Mijn schoenen en broek zaten onder de koeien poep. Filosofische gedachten komen op. Wat is de ware pelgrim? Die stinkt 😀Mirjam had een leuke app die elke keer wat zei en ik verstond alleen maar, " hallo mevrouw gaat het goed? " We moesten er om lachen. We liepen in het verkeerde deel van het weiland en liepen ons vast tussen te brede sloten. Geen zin om polstok te springen en ook niet in zwemmen,  terug en het volgende weiland in. Dat liep gelukkig wel naar een overstapplaatsje. Verder langs een hek en onder schrikdraad door en dan staan we op de weg naar de rijneke boulevard in Hazerswoude rijndijk. Een weg achterlangs was een leuke weg wist ik dus die ingegaan. En toen kwamen we bij de weg die ons naar een voor mij bekende kerk voerde. Toen ik de beelden van de kerk zag schoot me ineens te binnen dat er leuk stukje weg aan ging komen met nog een kerkje.  En ja hoor eind rechts en ik wist dat die weg naar Hoogmade ging en dan dus door een heel mooi stuk polder terug naar Zoetermeer. En we kwamen langs het tuincentrum waar ik destijds wat was gaan drinken dus nu ook weer. Lekker kaasbroodje met cola zero voor de caffeine die ik nog niet gehad had. Verder gaat het langs de meubel boulevard van Leiderdorp. Geen fijn stuk maar het mooie komt bij Hoogmade denk ik dan maar. Mirjam ziet even later een weg naar links naar Leiden. He nee saai denk ik, Maar even gaan rekenen en het blijkt nog wel een heel eind te zijn via Hoogmade dus gezien de tijd linksaf langs het water. Lange weg niet onaardig en we genoten van het mooie weer en het wandelen. Op een gegeven moment leiden vele wegen naar Rome en kwamen we in overleg met een vrouwtje. Na wat gepuzzel werd het verder naar leiden en daar op de bus. Het was tenslotte ook later op de dag. Ook dat plan ging weer om zeep. We kwamen langs nog een meubel boulevard in Leiderdorp. Geen idee waar we zaten, maar volgens mensen zaten we goed. En dat zaten we ook. We kwamen in Leiden en ik ontdekte dat we op de weg liepen waar ik met die 75 km een paar jaar geleden zo brak en alle frustraties en ellende eruit heb getierd en gehuild. De weg naar de bushalte bij Lammerschans. Daar aangekomen besloten even te rusten en dan toch maar door te lopen. Even mijn voeten gecontoleerd, waar ondertussen drie blaren op zaten. 1 joekel en 2 kleine en alle drie op mijn hielen. Tja ze waren nog niet geheeld van de vorige wandeling. Beetje wandelwol er tegen aan geplakt en verder. We bogen ons nog even over het vraagstuk wat is het verschil tussen lopen en wandelen. Ik heb een hekel vaak aan lopen en ben zelfs ooit met de auto naar appie Heijn gereden 400 meter verderop. Toen was ik ook wel heel erg moe😉 Maar lopen dan moet ik altijd ergens voor. Of een boodschap  of naar iemand toe en dan is lopen niet leuk. Vaak denk ik dan:" mij te ver". Maar nu aardig dicht bij huis begon ik mijn benen ook wel te voelen. En ook de blaren staken af en toe. Aan de andere kant wilde ik nog wel een poosje door. Fijn zo blij kunnen zijn. Er zat de hele dag een liedje in mijn hoofd de zon komt op en de zon gaat weer weg of zoiets en alleen dat ene zinnetje. Verder ken ik het niet. Moet het eens opzoeken. Appje van mijn schoonzus kwam ook nu waar mijn moeder is. Die heeft een scheurtje in haar aorta en ligt in het ziekenhuis. Ik wist alleen nog niet welk ziekenhuis. Morgen maar even bellen en zaterdag op bezoek. Hopelijk komt alles goed. De laatste kilometertjes kwam de rust van de avond in de natuur. Dat is zo een heerlijk gevoel wat gewoon ook in je eigen lijf gaat zitten. Een lijf wat zich ook voorbereid op de nacht. Na een dikke 33 km zat het er dan toch op en waren we thuis.  Tevreden en blij met deze toch weer zo mooie dag.

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina