2. jan, 2019

oliebollentocht als eind van het oude jaar en als begin van het nieuwe jaar

En toen was het 2019 en wilde ik 1 januari goed beginnen  met een flinke wandeling. Ware het niet dat ik compleet brak was en op nieuw jaars visite zou gaan dus ook totaal geen zin had. Volgens het weerbericht zou het 2 januari mooi zijn met af en toe zon. Yes lente dacht ik. Vannacht niet geslapen. Onrust in mijn kop en paniek in mijn lijf dus vanmorgen enigszins moeite op te starten maar wel bijtijds mijn bed uit en bedacht mooi weer dus gaan.  Het was nog grijs maar had zoiets van tot half 11 zou het een bui geven daarna niet meer en blijft het goed dus ga ik om half 11 lopen. Even goed ontbijten. Tja wat doe je dan als je geen brood in huis hebt? Juist 3 oliebollen die er nog lagen naar binnen werken. Dat moet toch een stevige bodem leggen. Ik had nog een oud vest gevonden die ik makkelijk in mijn tas kwijt kan en met het idee eerst even warm lopen dubbel vest aan. Even voor half 11 stond ik buiten en het was droog. Plan was Voorschoten Vlietlanden Leiden of iets dergelijks. Het lente gevoel verdween heel snel. Tjee mijn handen waren steenkoud en mijn vest zou ik voorlopig aanhouden. Na 10 min. begon het ook nog te regenen dus poncho maar tevoorschijn gehaald. Die had ik nog niet aan en het hield weer op met regenen dus uit maar weer. Maar ik ging wel nadenken. Vlietlanden door de sombere polder met die koude wind?? Dubben en nog eens dubben en bedacht me ach de regen is nu voorbij de lucht leek open te breken dus gaan. Tja en dan begint het weer te regenen dus poncho maar weer aan. En wederom dat kreng nog niet aan of het was weer droog. Maar nu hield ik hem maar aan anders blijf ik bezig.  10 min later begon het dan ook weer te regenen en toen werd het plan drastisch bijgesteld. Hardop zei ik tegen mezelf: " juffrouw je kan het ook gaan overdrijven." Een fietser achter me had ik nog niet opgemerkt tot ie bijna van zijn fiets af denderde van het lachen. Bezig met je goede voornemens vroeg ie?? 

Ik schoot in de lach en ging met een beter humeur lopen. En ineens dacht ik goh ik krijg het warm onder de poncho en ineens moest ik aan de tocht naar Santiago denken toen het ook zo koud was en je je onder de poncho in tropische sferen kon wanen. En toen was het ook gedaan met mijn sippe hummetje. Goed gemutst besloot ik richting het Buijtenpark maar weer te lopen en vandaar af verder te kijken. Dan maar wat beschut in de stad tegen de regen. Na een poos lopen kreeg ik trek en kwam ik bij intratuin voor de deur. Oooo die hebben altijd van die heerlijke soep dus maar eens gaan loeren. Ja hoor aardappel truffelsoep met een boterham met kaas even genieten. Heerlijk half uurtje gezeten en toen maar weer op pad. Poncho uit het zou nou toch wel droog blijven?? Niks minder waar ik was nog maar net onderweg en ja hoor de regen kwam weer. Onder een bruggetje even gescholen want om nou weer die poncho uit mijn rugzak te gaan vissen had ik geen zin in. Het was gelukkig snel droog en vanaf dat moment bleef het droog. En het werd ook eens tijd voor wat muziek op mijn oren. Vandaag Vannessa Mae maar eens daar was ik echt voor in de stemming. Een violist die klassiek in een modern jasje heeft gezet. En soms heb je van die mensen die niet alleen hun instrument bespelen. Sommigen hebben de gave om het instrument een verhaal te laten vertellen en Vanessa kan dat. Haar muziek speelt met mijn emoties. Blij, dromerig, droevig alles komt voorbij en ik verlies me erin. Na 14 km komt dan ook einderlijk het fototoestel nog even te voorschijn. De 30 km die ik me bedacht had, had ik met het feit dat ik vond niet te moeten overdrijven met dit weer al naast me neergelegd. Ik had me bedacht dat dan nog maar een keer 15 km ook oke was. Maar met dat het droog bleef en ik het warm had besloot ik dat ik verder moest. Ik loop al een poosje niet meer boven de 20 en als ik 18 km hoor voor aankomende zondag denk ik tjee dat is een dingetje. Dat ik het makkelijk kan zit niet meer in mijn systeem. Dus ipv de wijk naar huis in te slaan nog een rondje om de benthuizerplas. Aan het einde van de ronde weer gekeken en zag dat ik de 20 misschien net ging halen. Gossiepietje zo leuk is langs de weg lopen nou ook weer niet maar ik moet toch echt mijn koppie resetten en van die 15 km afhalen of onder de 20 km. Dus muziek maar hard aan en me verder verloren in de muziek. En toen stond er ineens 21.5 km op de teller en was ik thuis. Zo dat was nodig. Ontdekken dat het er gewoon in zit, dat ik het zonder problemen kan lopen en ook nog kan nadenken over eten koken. 🙂. Dit is het begin van de trainig voor de zomer als ik het pieterpad wil gaan lopen.

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina