11. dec, 2018

Het opbouwen kan weer beginnen

Na een poosje behoorlijk ziek thuis te hebben gezeten met astma en de chemische dwangbuis van de prednison waar ik altijd zo vrolijk in ga zitten was het vandaag na gisteren voor het eerst geen benauwdheden meer tijd om aan de wandel te gaan. Ik had  geen idee wat kan en wat niet met nog altijd de bijwerkingen van de prednison in mijn lijf en het doodmoe zijn maar mischien kan er wat. In ieder geval heeft het geen zin om op de bank te blijven zitten wachten tot de pijn weg is want mijn longetjes hebben de wandelbeweging hard nodig. 

Het is weer van dat weer waar ik niet echt mee uit de voeten kan. Te warm voor een jas te koud voor een vest tot ik me ineens bedacht dat ik nog een winddichte zeil sweater heb liggen. Met een shirt met lange mouwen eronder moet dat warm genoeg zijn. Even voor 12 uur stond ik buiten. Niet vroeg maar dat lukt nog niet en is niet erg. Zonnetje schijnt en ik begin rustigjes aan. Dat mag ook want al snel merk ik wel dat ik achter mijn adem aan loop. En dat is lastig want daar ga ik dan ook heel erg, veel te erg op letten. Dus al snel als afleiding de muziek op mijn oren en dan loopt het beter. Bij Benthuizen zie ik de regenboog. Prachtig denk ik alleen ik heb het niet zien regenen?? Het zou ook droog weer blijven dus beetje gek. Ik had  geen regenspullen bij me maar goed het zonnetje scheen en ipv achter mijn adem aan hollen werd het achter mijn schaduw aan draven. Altijd leuk want dan schijnt de zon tenminste. Tja en dan ben je bijna 5 km op dreef en vallen de eerste druppels toch. Fototoestel in de rugzak en even doorhobbelen op zoek naar wat beschutting. Aan het einde van het pad kom ik een aantal knotwilligen tegen waar ik maar onder ga staan. Echt droog blijf ik niet maar het ergste blijft me bespaard. Nadat de bui weg is besluit ik maar via de andere weg terug naar zoetermeer te lopen. De lucht is nog raar en geen zin om nu drijfnat  te regen en dan nog uren te moeten lopen voor ik thuis ben. Nog geen 10 meter verder begint het echt even flink te plenzen. Aan de overkant van de weg staat een garage bij een huis. Weliiswaar dicht maar als ik me er tegenaan drug heb ik precies een afdakje boven me en blijf ik toch aardig droog. Als die bui er ook vandoor is maar snel op pad. Ik loop langs een knotwilg waar in een holte allemaal kleine paddenstoelen zitten. Hoe mooi en bijzonder is dat. Alsof de boom zich liefdevol over de paddenstoeltjes ontfermt door ze een beschutte plek te bieden. Fototoestel mag weer even uit de tas. Ik loop verder door en kom weer bij Benthuizen en langs de boerderij waar ik lekker verse bloemkool koop. Even staan praten en dan terug en een stukje om richting het Noord AA. Het gaat aardig maar ik merk wel dat ik niet te ver moet doorlopen gezien de pijn in mijn rug en benen nog. Daarnaast ben ik ook flink moe. Na 11 en een halve km houd ik het dan ook voor gezien. Blij met de regenbui anders was ik tever weggelopen maar wel tevreden. Dit is een kwestie van herstellen van alle moeheid die er nog is en de pijn van de bijwerkingen van de medicijnen. Het geeft me een fijn en rustig gevoel. 

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina