16. nov, 2018

lente herfst welke route toch maar weer anders stoppen of niet....

Woensdag moest ik met patienten naar kasteel Maurick in Vught en aansluitend uit eten in Den Bosch. De dag erna had ik een mooie route van Frank wandelt in de amerongse bossen gepland. 

Helemaal leuk ook al had ik belooft tot 1 december mijn gemak te houden met mijn voet.

Maar teveel aan mijn hoofd wat er uit moest dus eigenwijs besloten toch een stuk te gaan lopen. 

Maar donderdag toen om 8 uur de wekker ging dacht ik, Heel mooi wie het voor elkaar krijgt mij op dit tijdstip mijn bed uit te krijgen. Wekker uit en nog even slapen. Blijkbaar word ik te oud om door te gaan na een vermoeiende dag😀. Om 9 uur toch opgestaan en bedacht dat Amerongen hem niet meer ging worden. Polder had ik geen zin in en na eindeloos dubben dan maar naar Delft. Probleem rugzak. Jasje mee voor als het koud wordt maar ja dan zit dat ding weer zo vol. Dus jas er maar weer uitgehaald met het idee ik loop me maar warm. Om kwart voor 11 stond ik na de nodige oefeningen voor mijn voet op mijn compleet versleten schoenen buiten. Wel of geen stokken mee. Nee geen stokken vandaag. Nou toch maar wel, is beter voor mijn lijf. Naar de floriade maar dat is nog wel 6 km lopen van mijn huis. Dan maar de korte route dacht ik met mijn warrige hoofd. Wel langs de weg dus muziek maar op. Maar bij de water toren in Rokkeveen dacht ik sufferd je zit nu vlak bij de Floriade. Dus even google maps aan en die kant maar uit. Scheelt toch een heel eind langs de lange saaie autoweg.  Het valt gelijk op hoe de natuur nog in twijfel is. Het is herfst maar bloemen bloeien nog en de rozen staan er soms nog schitterend in bloei bij. Dat past goed bij mijn stemming. Van de floriade loop ik het Balijbos in. Hier is de herfst echt toegetreden. De grond is bont gekleurd met alle verkleurde blaadjes en overal dwarrelen ook blaadjes nog naar beneden. Mooi is het zeker. Het weer is prachtig en ik loop met opgestroopte mouwen flink te zweten. Had ik nou maar een wandel shirt aangedaan. Vlak voor het Bieslandsche bos is de weg naar Delft ineens afgesloten. Dat wordt een andere weg langs de dobberplas. En de vraag wordt het Delft of Nootdorp en loop ik zo een rondje. Nee toch maar Delft. Het is erg druk met wandelaars en fietsers maar zin om te praten heb ik niet dus de muziek blijft lekker op mijn oren staan. Er zit een vrouw op een bankje met een laptop op schoot en 2 telefoons ernaast. Lang leve het digitale tijdperk. We kunnen ook niet zonder ons schermpie denk ik en moet wel lachen want een raar gezicht blijf ik het vinden. In het Bieslandsche bos aangekomen blijkt het wandelpad afgesloten. Dan maar over het ruiterpad. Niet fijn lopen en ik bedenk me dat ik toch wel erg nodig moet plassen zo ondertussen. Als ik nog een poosje door loop is de nood wel heel erg hoog en vlieg ik de bosjes in. Voor ik goed en ingezakt ben begint het al te lopen met als gevolg een natte broekspijp.🤭 Helaas dan maar het droogt wel weer en daarna is de wasmachine er goed voor. Vlak voor de Delfse hout en ik zie de kerk van Delft al liggen heb ik ineens geen zin meer om door Delft naar de bushalte te moeten kachelen. Er loopt een weg naar Pijnacker van 4 km via Delfgauw. Dat doen en dan de bus pakken??? Het is ondertussen 3 uur geweest en mijn maag bromt dus eerst maar eens een broodje gaan eten. In een restaurantje serveren ze tostie met brie zuurkool spek en honing mosterd dip. Zo een twijfelachtige combinatie wil ik wel uitproberen. Laat het nou toch super lekker zijn ook nog. Ik kan er weer even tegen. Niet te lang blijven zitten en ik besluit dat Delft voor vandaag niet leuk meer is. Dus Delfgauw Pijnacker dan maar. Weg die ik niet eerder gelopen heb. Al snel loop ik langs een huis met de mooie naam twijfelachtig. Het is wel een dag van Twijfelachtigheid. Natuur ik en nu ook een huis die zich twijfelachtig voelt. ðŸ˜€ Even later zie ik een aantal geiten op bankjes liggen. Bankhangen denk ik en ik bedenk me dat ik daar ondertussen ook wel aan toe ben. Maar dan moet ik even door stappen naar Pijnacker waar ik op de bus kan stappen.  En dan bereik in Pijnacker en zie ik de bus voorbij rijden. Dat is nou toch weer jammer. Wat te doen wachten of nog een stukje door? Het wordt een stukje doorlopen maar. Langs de drukke weg die ik vanmorgen zo mooi wist te ontwijken. En eigenlijk liep ik nog wel even lekker. Ik dacht ik loop naar het tuincentrum in Zoetermeer en pak daar de bus. Of pak ik zo de bus en loop ik van het centrum nog 5 km naar huis. Nee ik loop even door. En toen zag ik een bushalte met dat de bus er binnen 0 minuten was en dacht ik ik heb het koud ik ben moe dus ik kap ermee. 22,5 km verder zere voeten en doodmoe. Eenmaal thuis geiten nagedaan en gaan bank hangen. Hoe moe ik was voelde ik wel. De rest van de avond heb ik half liggen dutten. Maar ondanks alle twijfelachtigheden was het een mooie dag. Gelukkig mag ik nu een poosje werken dus mijn volgende wandeling zal pas op 1 december zijn. 

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina