17. apr, 2018

Overal Lente

Vanmorgen mooi weer en ik met geen rust in mijn lijf toch maar aan de wandel ondanks dat ik me bedacht had dat ik tot Santiago niet meer ging lopen gezien mijn knie zo veel pijn deed vorige keer en dat heeft 2 dagen nagesudderd. Maar pijn weg en geen houden meer aan. Teveel onrust in hoofd en lijf en teveel in mijn koppie.

Gezien ik om 17 uur bij de fysio moest zijn en ik niet wist hoe mijn knie het ging houden de polder maar weer in. Maar ook omdat ik dat toch wel zo vreselijk mooi vind en me er ook zo goed voel. Alles wat vorige week nog aarzelend in de knop kan was nu uitbundig aan het bloeien. Overal bloesem en bloemen meerkoeten die al hun nest hadden het was een feest om te zien. En ik bedacht me dat je niet dement hoeft te zijn in de natuur, om op de wegen die ik zo vaak bewandel altijd wel weer veel nieuws te zien. 🙂 Het liep allemaal wel lekker door en mijn benen deden het wonderbaarlijk goed. Omdat ik gek wordt van het koppie wat maar blijft gaan de muziek knal hard op mijn oren. Dat helpt en al snel liep ik in een aardig tempo mee te neurieen. Mensen die voorbij kwamen lachten en knikten me vriendelijk toe. Kan me zo voorstellen dat het geen gehoor is als je jezelf niet hoort zingen maar je doet het wel. 😀

Op een gegeven moment maar eens kijken op de km teller en ja hoor al 11 km erop. Voorbij Hazerswoude dus tijd voor rust en me vol verbazing bedenken dat ik nog steeds geen enkel pijntje in mijn benen voelde. 

Ik was ook totaal niet moe iets wat de laatste maanden steeds wel zo was. Dan voelden mijn benen na 7 km al stijf aan en als ik stilstond leken ze verschrikkelijk op te zwellen. 

10 minuten zitten en dan maar weer door. Nog een stukje naar Boskoop. Ik zag een zijweg en bedacht me dat ik die weg nog nooit gelopen had dus die kant ook opgegaan. Leuke weg en leuk om te ontdekken dat ik nog niet elke weg gelopen had. Ik kwam ook aan een kant van Boskoop uit die ik niet kende. Ondertussen werd het wel tijd om terug te keren en aangezien ik nog prima liep besloten om weer naar Hazerswoude te lopen en daar bij de bakker een broodje te gaan eten. Al snel liep ik langs het water en weer een weg die ik totaal niet kende dus google maps maar aangezet. Oke als ik doorliep kon ik het halen en had ik genoeg tijd om nog een keer te rusten. Echt ik genoot van deze onbekende weg voor mij. Langs woonbootjes door smalle paadjes het was een genot om te zien. Wat kan een mens toch gelukkig worden van zoveel moois. Maar helaas kwam ik uiteinderlijk toch langs de drukke verkeersweg naar Benthuizen. Ik zag al snel aan de overkant een pad door het natuurgebied het bentwoud en dacht daarlangs wel te kunnen gaan lopen. Dat liep even aardig alleen boog het pad zich ineens en ging richting waddinxveen. Foutje en aangezien ik door het groen heen een fietspad zag de andere kant op dacht ik daarheen te lopen. Dwars door het struikgewas om uiteinderlijk bij een sloot aan te komen die te breed was om even over te springen. Door het gras dan maar richting de weg ploeteren in de hoop dat daar geen sloot tussen zou liggen. Behalve een diepe greppel was deze gelukkig wel te bereiken en zo stond ik weer langs de drukke n weg. Nog 4 km naar Benthuizen moet kunnen. Muziek maar weer op en door lopen. En toen kwam er een afslag en won de honger het van mijn verstand. Rechtsaf betekend 3 km naar Hazerswoude dorp en een broodje. Langs de n weg betekende drie km naar hazerswoude om er langs te lopen maar zou ik er niet belanden dus geen broodje. 3 km is hetzelfde dus voor mij beredeneerde ik maakt dat niet uit. Dan kon ik tenminste nog even rustig zitten en een broodje eten. Blij dat ik van de weg af was en met eten in het vooruit zicht flink de pas erin. In Hazerswoude google maps bekeken en zag ik tot mijn grote schrik om 15 uur dat ik nog 1 uur en 40 minuten zou moeten lopen voor ik thuis was. 10 over half 5 en om 5 over half 5  moet ik  in de auto zitten op weg naar de fysio. Niks geen rust. Bij de bakker naar binnen gevlogen een broodje gehaald en naar binnen gewerkt. Tenminste even geen honger tot thuis. Flink water erachteraan gegoten, fototoestel in de rugzak gemikt en met de stokken er enorm de vaart ingezet. 10 voor half 5 rende ik het huis binnen en gutste het zweet uit mijn haren. na bijna 29 km. Snel afspoelen onder de douche en de natte kleding vervangen voor droge kleding en keurig op tijd holde ik bij de fysio naar binnen. Zonder noemenswaardige pijn en nog niet eens moe. Santiago gaat zo helemaal lukken. En nu is het plan er om vrijdag naar de kaag te gaan proberen. 

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina