14. apr, 2018

De dag van verandering

Van de week naar de bedrijfsarts gewandeld 16 km waar bleek dat er vooralsnog niks gaat veranderen. Dat wordt dus stapje hoger gaan. Ik was er boos om en ben om niet te gaan lopen rennen met de randstad rail terug gegaan. Ik ga in ieder geval weer opbouwen met werken.  Toen kwam er nog een naar familie bericht met een komend overlijden dus vandaag hoog tijd om mijn hoofd te resetten. Niet ver weg gaan maar de polder in en met een doel. Niet doelloos lopen. Aangezien ik uit mijn wandelbroek geklapt was maar eens richting hazerswoude rijndijk naar van Bemmelen de outdoorzaak. Via Benthuizen en al heel snel kwam ik langs een huisje met de zo toepasselijke naam zeg nooit nooit voor vandaag. Ik had op iets gezegd afgesloten hoofdstuk dat komt nooit meer. Al lopend door de polder die in een paar weken totaal veranderd is en in lente tooi is gehuld liep ik met mijn stokken en de muziek op mijn hoofd rustigjes te malen. De eerste kilometers zijn altijd prettig lopen omdat de pijn in mijn benen dan nog niet is begonnen. Ik liep een andere weg nu eens via google maps die minder lang bleek te zijn en mooier. Fijn dus. Veel bloesems jonge dieren het is altijd weer leuk kijken. 

Na twee uur flink doorstappen kwam ik bij van Bemmelen aan en scoorde daar een nieuwe wandelbroek en sneldrogende licht gewicht handdoek. Buiten even wat gedronken voor ik weer op huis afging. Het was geen wandeling dit keer waar ik helemaal gelukkig van kon worden dat wist ik van te voren maar het was een wandeling om na te kunnen denken op een geluidloze malende manier. Je hoofd is leeg maar toch komen er inzichten. In het landschap zag je ook dingen terug die ik op mezelf kon betrekken.Een groene haag muur midden in het weiland waarvan ik me bedacht dat ik zo een muur om alle nare ervaringen in het leven had gezet. Zeker nu de dood in de familie om de hoek komt kijken komt dat besef er. Een eindeloze lange weg zag ik als de weg die ik zelf nog steeds afleg om dingen een plek te kunnen geven etc. Maar ook dat het afgesloten hoofdstuk in feite nog niet zo afgesloten is en ik er nog wat mee zal moeten doen. Eenmaal dichter bij huis en na een kilometertje of 17 kwam ook het rare benul dat ik nog steeds geen pijn had in de achterkant van mijn benen. Maar dat er nu wel weer de pijn in de voorkant van mijn knie kwam. Had ik gisteren nog joekels pijn bij het zitten vandaag lijk ik spontaan genezen. Een eenmaal een beetje uitgemaalt kon ik ook weer genieten van de omgeving. Ik was na dik 20 km niet moe en liep nog een blokje om via de benthuizerplas omdat ik zo geen zin had al te stoppen met wandelen. Dat is erg lang wel even anders geweest. Als mijn knie het niet begeeft huppel ik straks naar santiago. 

Na 23 km was het welletjes en kwam ik met pijn de trap op. Dinsdag fysio maar weer laten nadenken wat er nu moet.

 

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina