25. mrt, 2018

ooo happy day

Na een paar dagen kreupel te zijn geweest van de spierpijn door het vele squatten in 2 dagen kon ik vanmorgen weer fatsoenlijk mijn bed uit en was het tijd voor weer eens een lekker ommetje. 

Mijn idee was het balijbos maar toen ik zag dat ik dan al 8 km door de stad heen moest om er te komen werd het plan veranderd en besloot ik naar Reeuwijk te rijden. Alweer een paar jaartjes geleden dat ik daar ben wezen lopen. Nog wel even zitten dubben want het weer zou niet denderend worden en om nou in het sombere grijze weer langs plassen te gaan lopen was ook niet helemaal mijn ding. Maar uiteindelijk de knoop doorgehakt en gegaan. Ik had een knooppunten route gevonden en die vond ik best wel aardig. Route van 17 km ook genoeg want ik begon pas om half 12. Maar van het begin af aan werd het genieten. De jas was al direct uit en al was het niet erg zonnig het was een heerlijk temperatuurtje en voorals  nog droog wat het ook uiteindelijk bleef. Bij een makelaarskantoor even staan kijken naar de huizen prijzen maar gemiddeld tussen de 4 en 5 ton tja dan zal ik toch een echt vak moeten gaan leren πŸ™‚Na een half uurtje leek het even mis te gaan met de weg en zag ik ineens de snelweg naderbij komen. Gelukkig bleek ik de verkeerde kant op te lopen dus stukje terug en de goede weg weer opgepakt.  Wat een schitterende huizen staan er toch op Reeuwijk en dan ook nog  in een prachtig gebied.  Ik hoop dat de mensen dat beseffen die daar wonen al zegt een huis en omgeving lang niet alles. Mijmerend zat ik me wel te bedenken hoeveel rust het wonen in een natuurgebied geeft vergeleken bij het wonen in de stad. Beide heb ik ervaren en dan ben ik heel blij dat ik de stad uit ben. Ik heb nooit begrepen wat mensen bezield om zo boven op elkaar te gaan wonen en elke dag in de stress en de hectiek van de drukte te moeten zijn. Zo een poosje genietend en mijmerend liep ik voort. En toen zag ik de eerste bloesem dit jaar en mijn hart maakte een hele sprong. De lente was los gebarsten. De kou en winter verdwenen, tijd voor groei en weder geboorte. Ik werd er zo ontzettend blij van. Overal vogels druk in de weer bloesems en nog even en dan staan de bomen ook weer in bloei en is alles weer groen. Blijkbaar hadden heel veel mensen dat want er werd druk gegroet en gelachen naar elkaar. Toen daar ook nog een ijsco karretje ineens op het pad stond bedacht ik me dan ook geen moment en was het even het zomer gevoel binnen halen. Ijsje eten. Met de ijsboer even staan praten. Hij was in eerste instantie blij dat de kou weg was. Ik vertelde hem dat februari wel koud was geweest en maart ook maar dat we over het weer niks te mopperen hadden want al die tijd scheen de zon. Ja zei hij en nu gaat het weer regenen.  De wolken moeten eens hun water kwijt. Wat een treurnis dacht ik verkondigd die man,  al zag hij er gezellig uit en had hij ook een lach op zijn gezicht. Hem een prettige dag wensend vervolgde ik mijn pad. Ik was vergeten dat het niet alleen maar water was waar je langs liep maar dat het gewoon hele leuke afwisselende weggetjes waren waar veel meer was te zien. Mijn fototoestel deed dus ook weer goede zaken. Ondertussen was ik het wandelknooppunt, dus ook de route kwijt geraakt terwijl ik voor mijn idee niks verkeerd had gedaan. Routes lopen zal wel nooit mijn ding worden vrees ik.  Dat ik in Santiago aangekomen ben is nog steeds een wonder. Vraag me af hoe dat deze keer zal zijn. Even rust en besluiten wat ga je doen. Er zaten iets meer dan 10 km op dus ik kon nog wel een poosje door en gewoon een beetje gaan dwalen. Ik ging van  de plassen af het polderlandschap in. Er liepen twee enorme hazen te rennen door de wei. De paashaas in aantocht. De dieren hebben het duidelijk naar hun zin in deze warmere sferen. Na 15 km toch maar eens op goolge maps gekeken. ik was weer richting de plassen aan het gaan en moest  toch maar eens in de gaten gaan houden dat ik niet te lang ging lopen verdwalen. 4 km tot aan de auto oke dan kan het nog een klein stukje en misschien nog net even andersom langs de plas. Na even gelopen te hebben leek die plas ineens wel een heel eind naar de overkant. Toch maar even vragen. Mw. dit is reeuwijkerhout en aan de overkant heeft u een restaurant. Ooo Reeuwijkse hout die plas is ook nog een paar kilometertjes dat is niet handig. Terug dus. Bij een bankje nog maar even rust. Mijn linkerbeen en bilspier zijn continu aanwezig en mijn rechterbeen zeurde ook wat mee dus op tijd rust houden en even rekken en strekken. Gerda had geapped dus die maar even gebeld. Niet zo heel handig want hierna was wat ik de hele wandeltijd niet gehad had ineens het werk in mijn kop. En dat wil er dan ook niet zomaar uit. Gelukkig was het nog maar 4 kilometer en lukte het uiteindelijk wel om dat gelukkige gevoel terug te krijgen. En na 21 en een halve kilometer stond ik weer aan het begin punt. Voldaan en blij over zo een heerlijke gelukkige dag. 

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🀣🀣 maar wel weer een leuk verslag! πŸ‘

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina