6. mrt, 2018

De weg van herstel

Na een paar weken van vermoeidheid en het er door heen zitten nu mijn hoofd na 226 km wandelen compleet leeg gelopen. Na het weekend Sittard ben ik met Gerda op een koude maandag de polder ingedoken. Een harde wind wat het ijzig koud maakte maar wel een mooi landschap met al dat ijs op de sloten. 17 km lopen ronddolen, nog altijd foto's makend. om bij het bakkertje in Zoeterwoude even op te warmen met een broodje en warme thee. Gezellig zo een buurt bakkertje waar van alles binnenkomt. 

De zondag erop was het lopen met de winterwandelingen in Rotterdam. De laatste etappe van 15 km samen met een paar van de pelgrims wat ook weer een gezellig maar niet zo heel mooi rondje was. Teveel stad te weinig natuur. En vandaag samen met Gerda op pad naar de Utrechtse heuvelrug. Ik had een route gezien die de andere kant op ging dan ik gewend ben te lopen dus dacht; hee leuk onbekende wandeling. Al heel snel ehhh ja Gerda hier hebben we al gelopen. Bankje waar we gezeten hadden we wisten het nog precies. Maar toch... uiteindelijk kwamen we op een heel stuk waar we geen van beiden eerder gelopen hadden. En wat was het mooi. Deel van het klompenpad en super afwisselend. Water weiland bos leuke kleine gehuchtjes alles was er. 

Allemaal natuur en ondanks dat Gerda koortsig was en niet erg lekker genoten we beiden enorm. Het weer werkte dan ook nog wel erg mee vandaag. Foto's maken alweer maar voor mij alleen maar goed om te kunnen focussen. De leidinggevende belde en dan ben ik al weer druk in de weer met werk in mijn hoofd. Het wordt ook zo langzamerhand tijd om de boel weer eens op te gaan pakken. Maar juist door te kijken en te focussen gaat mijn hoofd weer rustig in de uitstand en gaan mijn voeten automatisch voort op de soms modderige wegen. 

Het mooie van lopen is dat je alleen maar hoeft te bedenken je schoenen aan te trekken en te gaan. Ik denk dat ik straks mijn hersenen moet gaan trainen weer wat anders te gaan doen. 🙂 

Wel ondertussen 3 mart nog bij de Vincentius vereniging in Zoetermeer geweest, die gaan sponsoren. Dus voor dit jaar kan de verwenzorg weer een activiteit verder. Maar verder heeft mijn hoofd weinig gedaan. Kon het maar altijd zo zijn denk ik wel eens. Rust, ruimte, natuur, vredig. 

Het laatste deel van de route liepen we weer op voor ons beiden bekend terrein al liepen we het laatste stukje verkeerd en hebben we de gps aangezet om bij het begin punt te komen. 

En 21 km verder en aan het einde van de reis deden we ons te goed aan een  uitgebreide tapasmaaltijd. Wat stijf en een pijnlijke rug en benen maar o zo tevreden en innig dankbaar voor deze mooie dag. 

 

 

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina