15. feb, 2018

Stukje psychologie

Gisteren zitten denken wordt het olympisch schaatsen kijken of lopen. Bedacht dat ik niet voor mijn plezier thuis zit en ik een taak heb om me beter te voelen dus lopen. Blarenpleisters op mijn hielen die nog steeds niet genezen zijn en gaan. Half 11 niet te vroeg stond ik buiten om al weer snel tot de ontdekking te komen dat ik mijn lenzen wederom vergeten was dus terug naar huis. Blijkbaar wil mijn hoofd nog niet altijd mee. Maar om 5 over half 11 Was het dan echt klaar en begon ik aan een loopje. Bentwoud om niet elke keer in de polder te belanden en het plan was Moerkapelle en dan via Bleiswijk langs de rottermeren terug. De zon scheen maar de wind was snijdend koud en zowaar moest mijn jas aan blijven en gekker nog moest de muts op omdat mijn oren eraf vroren. Bij de bedrijfsarts had hij me iets gevraagd waar ik om liep te malen dus muziek op mijn oren. In Moerkapelle liep er ook een weg ipv naar Bleiswijk de andere kant op en die had ik nog niet gelopen dus die kant op. Lange rechte drukke weg en niet erg mooi om te lopen. Na een uurtje kwam ik bij de molenviergang bij de rotte uit. Toch weer bekende plekken. Gek maar elke weg die ik loop maakt niet uit ik kom altijd weer uit op de plekken die ik al zoveel gelopen heb. Rustig met de muziek op door kachelen maar. Langs de ene kant kassen langs de andere kant struikgewas. En ineens vanuit het niets kwam er uit de struiken een joekel van een hond grommend en met zijn tanden bloot op me af. Ik schrok me 7 slagen in de rondte en begon te roepen ga weg. Ja daar denkt een hond heel anders over. Pas toen ik heel hard af riep bleef hij gelukkig staan maar de ellende zakte in mijn benen en met elastieke benen als een haas door gelopen. Bij het water aangekomen  zat ik op een deel van de rottermeren route. Zo vaak gelopen en geen zin om de plas helemaal rond te lopen gezien de afstand. Dus een voorbijganger gevraagd waar ik uit zou komen als ik rechtdoor zou lopen. Nou Bleiswijk en verder door in zoetermeer. Oke dat maar doen dan. Ondertussen had ik 15 km op de teller staan en nog niet gerust dus even een slok water en banaantje eten. 5 minuten want zo langs het water in de wind is het veel te koud om rustig te gaan pauzeren. Wel zag ik twee zwanen rustig aan het slapen in het water. Hield me een poosje bezig wat bijzonder het toch is dat die dieren nergens last van hebben terijl ik daar dik aangekleed nog loop te kleumen. Leukere gedachtes in ieder geval dan die me al de hele dag parten speelden. Ondertussen had ik al een poosje in mijn hoofd dat we naar Santiago ongeveer 20 km per dag willen lopen en dat doe ik nu ook. Alleen nu loop ik op vlak terrein en dat is daar wel anders. Van porto naar Santiago hadden we getraind op lange afstanden van 40 km en dat hielp daar toen vreselijk goed mee want voor ons waren de afstanden toen appeltje eitje. Daar moet ik dus maar weer eens op gaan trainen af en toe, zodat mijn hoofd zich herinnerd dat 20 km echt niet zo ver is. Bij Bleiswijk kwam ik langs de lange autoweg naar Zoetermeer. 6 km langs de weg jakkie. Maar de goden waren, dacht ik, met mij want er kwam een zijweggetje waarop alleen een fietsbord stond. Tijd op gelopen om tot de ontdekking te komen dat deze doodliep dus terug en toen wel langs de weg. Muziek weer op mijn oren en naar Zoetermeer. Daar kwam ik na 25 km uit bij de mc donalds. Kom ik daar nou echt nooit dit keer was het de hemel. Warm zitten en koffie. Na een half uurtje voldoende uitgerust om de laatste kilometers te lopen. Ondertussen bedenkend dat ik nou niet echt blij was geworden van al die lange wegen en besloten om iets verder door te lopen naar Benthuizen, om het laatste stukje via de polder en het noord aa terug naar huis te gaan. Mijn zo geliefde polder want eenmaal daar wordt ik weer blij. Na bijna 31 km op de teller stap ik het huis in waar een hete douche kachel en warmte deken me mogen op warmen. Mijn lijf deed echt wel pijn en vooral mijn rug had het zwaar. Maar vanmorgen toch redelijk pijn vrij opgestaan. Wel weer een blaar erbij onder mijn kleine teen en onderweg ook wel bemerkt dat nieuwe schoenen toch wel gaan dringen. Over twee weken maar eens de nieuwe lichting bekijken. Volgende route maar weer de polder in.

Meest recente reacties

18.11 | 16:13

Wat heb je er weer een mooi verhaal van gemaakt. Ik kan me voorstellen dat het leuke dagen zijn geweest.

15.11 | 23:34

Haha, een zondaar die van de leg is en niet weet hoe ze een hekje moet opendoen...🤣🤣 maar wel weer een leuk verslag! 👍

10.10 | 20:24

Weer een mooi verhaal en fijn dat je weer kunt lopen met de wandelschoenen aan.

24.09 | 05:35

Weer mooie dagen om straks op terug te kijken.

Deel deze pagina